Spis treści
- Opis
- Dawkowanie
- Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
- Skład
- Działania niepożądane
- Przechowywanie
- Ostrzeżenia
- Adres producenta
- Podmiot odpowiedzialny
Opis
Co to jest Demezon, 4 mg, tabletki, 20 tabletek?
Demezon zawiera deksametazon, syntetyczny glikokortykosteroid (kortykosteroid), który wpływa na metabolizm, równowagę elektrolitową i funkcje tkanek. Lek stosuje się w chorobach wymagających ogólnoustrojowego podania glikokortykosteroidów.
Wskazania do stosowania obejmują:
- Obrzęk mózgu wywołany guzem mózgu, interwencją neurochirurgiczną, ropniem mózgu lub bakteryjnym zapaleniem opon mózgowych.
- Ciężki ostry napad astmy.
- Początkowy etap leczenia rozległych, ciężkich chorób skóry o ostrym przebiegu, takich jak erytrodermia, pęcherzyca zwykła i ostra egzema.
- Leczenie ogólnoustrojowych chorób reumatycznych, czyli chorób mogących oddziaływać na cały organizm, takich jak układowy toczeń rumieniowaty.
- Ciężki postępujący przebieg aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów, np. szybko postępujące destrukcyjne postacie choroby i (lub) objawy pozastawowe.
- Ciężkie choroby zakaźne z objawami podobnymi do zatrucia, np. gruźlicę i dur brzuszny, wyłącznie w połączeniu z terapią przeciwzakażeniową.
- Leczenie wspomagające, paliatywne nowotworów złośliwych.
- Profilaktykę i leczenie wymiotów pooperacyjnych lub wywołanych leczeniem cytostatykami, w ramach terapii przeciwwymiotnej.
- Leczenie COVID-19 u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszych, o masie ciała wynoszącej co najmniej 40 kg, z trudnościami w oddychaniu i wymagających tlenoterapii.
U dzieci lek stosuje się wyłącznie z bezwzględnych wskazań. Dawkowanie dla dzieci w określonych chorobach podano w sekcji „Dawkowanie”.
Opakowanie zawiera 20 tabletek.
Dawkowanie
Jak stosować lek Demezon?
Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Lekarz indywidualnie ustala dawkę i czas leczenia. W przypadku wątpliwości pacjent powinien skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Jeżeli lekarz nie zaleci inaczej, stosuje się następujące dawki:
- Obrzęk mózgu: 16-24 mg (do 48 mg), czyli 4-6 tabletek (do 12 tabletek), na dobę doustnie, w 3-4 (do 6) dawkach pojedynczych przez 4-8 dni.
- Obrzęk mózgu wywołany bakteryjnym zapaleniem opon mózgowych: 0,15 mg/kg masy ciała co 6 godzin przez 4 dni. U dzieci: 0,4 mg/kg masy ciała co 12 godzin przez 2 dni, zaczynając przed podaniem pierwszej dawki antybiotyku.
- Ciężki ostry napad astmy: u dorosłych należy podać jak najszybciej 8-20 mg (2-5 tabletek), następnie w razie potrzeby 8 mg (2 tabletki) co 4 godziny. U dzieci: 0,15-0,3 mg/kg masy ciała.
- Ostre choroby skóry: w zależności od rodzaju i rozległości choroby 8-40 mg (2-10 tabletek) na dobę, w niektórych przypadkach do 100 mg. Następnie dawkę należy zmniejszać zgodnie z potrzebami klinicznymi.
- Układowy toczeń rumieniowaty: 6-16 mg (1½-4 tabletek) na dobę.
- Aktywne reumatoidalne zapalenie stawów o ciężkim, postępującym przebiegu: w szybko postępującej destrukcyjnej postaci choroby 12-16 mg (3-4 tabletek) na dobę; przy objawach pozastawowych 6-12 mg (1½-3 tabletek) na dobę.
- Ciężkie choroby zakaźne z objawami przypominającymi zatrucie: 4-20 mg (1-5 tabletek) na dobę przez kilka dni, wyłącznie w połączeniu z terapią przeciwzakażeniową.
- Leczenie paliatywne nowotworów złośliwych: początkowo 8-16 mg (2-4 tabletek) na dobę; podczas długotrwałej terapii 4-12 mg (1-3 tabletek) na dobę.
- Profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami: 10-20 mg (2½-5 tabletek) przed chemioterapią, następnie w razie potrzeby 4-8 mg (1-2 tabletki) 2-3 razy na dobę przez 1-3 dni przy umiarkowanie emetogennej chemioterapii lub do 6 dni przy wysoce emetogennej chemioterapii.
- Profilaktyka i leczenie wymiotów pooperacyjnych: pojedyncza dawka 8-20 mg (2-5 tabletek) przed operacją. U dzieci w wieku od 2 lat: 0,15-0,5 mg/kg masy ciała, maksymalnie 16 mg.
- Leczenie COVID-19: u dorosłych 6 mg doustnie raz na dobę przez okres do 10 dni. U dzieci i młodzieży w wieku od 12 lat: 6 mg doustnie raz na dobę przez okres do 10 dni. Wskazanie dotyczy młodzieży o masie ciała co najmniej 40 kg, wymagającej tlenoterapii.
Sposób podawania:Lek jest przeznaczony do podawania doustnego. Tabletkę należy połknąć w całości, bez żucia, popijając odpowiednią ilością płynu, w trakcie lub po posiłku. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
Jeżeli to możliwe, całą dawkę dobową należy przyjmować rano jako dawkę pojedynczą. W chorobach wymagających dużych dawek lekarz może podzielić dawkę dobową na kilka dawek.
Czas leczenia i zmniejszanie dawki:Czas leczenia zależy od choroby i jej przebiegu. Po uzyskaniu odpowiedniego wyniku leczenia lekarz zmniejsza dawkę do dawki podtrzymującej lub kończy leczenie. Zasadniczo dawkę należy zmniejszać stopniowo.
W przypadku niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby wystarczające mogą być stosunkowo małe dawki lub może być konieczne zmniejszenie dawki.
Pominięcie dawki:Pominiętą dawkę można przyjąć w ciągu dnia. Następnego dnia lek przyjmuje się jak zwykle. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Pominięcie wielu dawek może spowodować nasilenie choroby i wymaga kontaktu z lekarzem.
Przyjęcie większej dawki niż zalecana:W przypadku wystąpienia nasilonych lub nietypowych działań niepożądanych pacjent powinien zgłosić się do lekarza.
Przerwanie leczenia:Nie wolno samodzielnie przerywać przyjmowania leku. Długotrwałe leczenie może zahamować wytwarzanie własnych glikokortykosteroidów przez organizm. W takiej sytuacji silny stres dla organizmu może wywołać zagrażający życiu przełom nadnerczowy.
Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
Kiedy nie stosować leku Demezon?
Leku nie należy stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na deksametazon lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
Skład
Jedna tabletka zawiera
4 mg deksametazonu.
Substancje pomocnicze:
- Laktoza jednowodna, 70 mg w jednej tabletce.
- Celuloza mikrokrystaliczna.
- Kroskarmeloza sodowa.
- Magnezu stearynian.
Działania niepożądane
Lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta one wystąpią. Podczas długotrwałego stosowania, zwłaszcza dużych dawek, działania niepożądane mogą mieć różne nasilenie.
Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych.Zakażenia i zarażenia pasożytnicze:- Maskowanie objawów zakażenia.
- Pojawienie się, nawrót lub pogorszenie zakażeń wirusowych.
- Pojawienie się, nawrót lub pogorszenie zakażeń grzybiczych.
- Pojawienie się, nawrót lub pogorszenie zakażeń bakteryjnych.
- Pojawienie się, nawrót lub pogorszenie zakażeń pasożytniczych.
- Pojawienie się, nawrót lub pogorszenie zakażeń oportunistycznych, występujących u pacjentów z obniżoną odpornością.
- Aktywacja zakażenia owsikami.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:- Zmiany morfologii krwi: zwiększona liczba krwinek białych lub wszystkich krwinek albo zmniejszenie liczby pewnego rodzaju białych krwinek.
Zaburzenia układu immunologicznego:- Reakcje nadwrażliwości, np. wysypka wywołana lekami.
- Ciężkie reakcje anafilaktyczne z zaburzeniami rytmu serca.
- Ciężkie reakcje anafilaktyczne ze skurczem mięśni gładkich oskrzeli.
- Ciężkie reakcje anafilaktyczne ze zbyt wysokim ciśnieniem krwi.
- Ciężkie reakcje anafilaktyczne ze zbyt niskim ciśnieniem krwi.
- Ciężkie reakcje anafilaktyczne z zapaścią krążeniową.
- Ciężkie reakcje anafilaktyczne z zawałem serca.
- Osłabienie układu odpornościowego.
Zaburzenia endokrynologiczne:- Zespół Cushinga, którego typowymi objawami są twarz księżycowata, otyłość tułowia i zaczerwienienie twarzy.
- Niedoczynność kory nadnerczy.
- Zanik kory nadnerczy.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:- Wzrost masy ciała.
- Wzrost stężenia cukru we krwi.
- Cukrzyca.
- Wzrost stężenia tłuszczów we krwi, w tym cholesterolu i trójglicerydów.
- Wzrost stężenia sodu z obrzękiem tkanek.
- Niedobór potasu spowodowany jego zwiększonym wydalaniem, który może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
- Zwiększony apetyt.
Zaburzenia psychiczne:- Depresja.
- Drażliwość.
- Euforia.
- Zwiększenie napędu.
- Psychoza.
- Mania.
- Omamy.
- Zmiany nastroju.
- Niepokój.
- Zaburzenia snu.
- Ryzyko samobójstwa.
Zaburzenia układu nerwowego:- Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
- Pojawienie się objawów dotychczas nieobserwowanej padaczki.
- Zwiększenie skłonności do drgawek w przebiegu istniejącej padaczki.
Zaburzenia oka:- Zwiększenie ciśnienia śródgałkowego, czyli jaskra.
- Zaćma.
- Nasilenie owrzodzeń rogówki.
- Nasilenie zapalenia wywołanego przez wirusy, bakterie lub grzyby.
- Nasilenie bakteryjnego zapalenia rogówki.
- Opadanie powiek.
- Rozszerzenie źrenicy.
- Obrzęk spojówki.
- Perforacja twardówki, czyli białej części ściany gałki ocznej.
- Zaburzenia widzenia.
- Utrata wzroku.
- Nieostre widzenie.
Zaburzenia naczyniowe:- Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi.
- Zwiększenie ryzyka miażdżycy.
- Zwiększenie ryzyka zakrzepicy.
- Zapalenie naczyń, również jako objaw zespołu odstawiennego po długotrwałym leczeniu.
- Zwiększona kruchość naczyń włosowatych.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:Zaburzenia żołądka i jelit:- Wrzody żołądkowo-jelitowe.
- Krwawienie z żołądka i jelit.
- Zapalenie trzustki.
- Niestrawność.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:- Rozstępy skórne.
- Zmniejszenie grubości skóry, określane jako „skóra pergaminowa”.
- Rozszerzenie naczyń skóry.
- Skłonność do krwiaków.
- Punktowe lub rozległe krwawienia skóry.
- Nasilone owłosienie.
- Trądzik.
- Zmiany zapalne skóry twarzy, szczególnie wokół ust, nosa i oczu.
- Zmiany pigmentacji skóry.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:- Choroby mięśni.
- Osłabienie mięśni.
- Zanik mięśni.
- Utrata masy kostnej, czyli osteoporoza, zależna od dawki i możliwa nawet po krótkotrwałym leczeniu.
- Inne postacie degeneracji kości, czyli jałowa martwica kości.
- Choroby ścięgien.
- Zapalenie ścięgna.
- Zerwanie ścięgna.
- Odkładanie się tłuszczu w kręgosłupie, czyli lipomatoza nadtwardówkowa.
- Zahamowanie wzrostu u dzieci.
- Ból mięśni jako objaw zespołu odstawienia przy zbyt szybkim zmniejszaniu dawki po długotrwałym leczeniu.
- Ból stawów jako objaw zespołu odstawienia przy zbyt szybkim zmniejszaniu dawki po długotrwałym leczeniu.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:- Zaburzenia wydzielania hormonów płciowych, objawiające się nieregularnymi miesiączkami lub ich brakiem, owłosieniem typu męskiego u kobiet (hirsutyzmem) albo impotencją.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:- Wolniejsze gojenie się ran.
Objawy wymagające natychmiastowego kontaktu z lekarzem:Pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku dolegliwości ze strony żołądka i jelit, bólu pleców, okolicy ramienia lub biodra, zaburzeń psychicznych, wyraźnych zmian stężenia cukru we krwi albo innych zaburzeń u pacjenta z cukrzycą.
O wszystkich działaniach niepożądanych, także niewymienionych powyżej, należy poinformować lekarza lub farmaceutę. Nie wolno samodzielnie przerywać leczenia.
Przechowywanie
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.
- Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
- Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpady. Sposób usunięcia niewykorzystanego leku należy ustalić z farmaceutą.
Ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien omówić stosowanie leku z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Lek został przepisany określonemu pacjentowi i nie należy przekazywać go innym osobom.
Leczenie COVID-19Deksametazonu nie należy podawać w leczeniu COVID-19 pacjentom, którzy nie wymagają podawania tlenu lub wentylacji mechanicznej, ze względu na brak korzyści terapeutycznych i ryzyko pogorszenia stanu zdrowia. Pacjent nie powinien jednak przerywać już prowadzonego leczenia steroidami z innych przyczyn, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Czynność nadnerczy i sytuacje obciążające organizmLeczenie może prowadzić do niedoczynności kory nadnerczy, czyli niedostatecznego wytwarzania glikokortykosteroidów przez organizm. Zależnie od dawki i czasu leczenia stan ten może utrzymywać się przez kilka miesięcy, a niekiedy ponad rok po zakończeniu terapii.
W razie choroby z gorączką, urazu, operacji, porodu lub innego znacznego obciążenia organizmu pacjent powinien skontaktować się z lekarzem prowadzącym albo poinformować lekarza oddziału ratunkowego o stosowaniu leku. Może być konieczne przejściowe zwiększenie dawki. Podawanie glikokortykosteroidów w takich sytuacjach może być potrzebne również po zakończeniu leczenia, jeśli utrzymuje się niewydolność nadnerczy.
Podczas długotrwałego leczenia pacjent powinien otrzymać od lekarza kartę leczenia kortykosteroidem i zawsze mieć ją przy sobie. Zakończenie leczenia wymaga przestrzegania ustalonego przez lekarza planu stopniowego zmniejszania dawki. Zbyt szybkie odstawienie może prowadzić do nasilenia choroby podstawowej, ostrej niewydolności kory nadnerczy i objawów odstawienia kortyzonu.
Zakażenia i szczepieniaDemezon hamuje układ odpornościowy. Zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych, pasożytniczych i oportunistycznych. Może maskować ich objawy oraz powodować wznowienie nieaktywnych zakażeń. Ryzyko zakażeń wzrasta również przy długotrwałym stosowaniu małych dawek.
W poniższych sytuacjach lek można stosować jedynie wtedy, gdy lekarz uzna to za niezbędne; niekiedy konieczne jest równoczesne leczenie przeciw drobnoustrojom:
- Ostre zakażenia wirusowe, w tym zapalenie wątroby typu B, ospa wietrzna, półpasiec, opryszczka i opryszczkowe zapalenie rogówki.
- Przewlekłe czynne zapalenie wątroby z dodatnim wynikiem badania HBsAg.
- Okres około 8 tygodni przed i do 2 tygodni po szczepieniu żywą szczepionką.
- Ostre i przewlekłe zakażenia bakteryjne.
- Zakażenia grzybicze z zajęciem narządów wewnętrznych.
- Niektóre zakażenia pasożytnicze, np. amebą lub robakami. W przypadku zakażenia lub podejrzenia zakażenia pasożytami Strongyloides lek może spowodować ich aktywację i nasilone rozmnażanie.
- Choroba Heinego-Medina.
- Powiększenie węzłów chłonnych po szczepieniu przeciw gruźlicy.
- Przebyta gruźlica; lek można wtedy stosować jedynie równocześnie z lekami przeciwgruźliczymi.
Szczepienia szczepionkami zawierającymi zabite drobnoustroje są zasadniczo możliwe, ale duże dawki leku mogą zmniejszać skuteczność szczepienia.
Odra i ospa wietrzna mogą mieć szczególnie ciężki przebieg, zwłaszcza u dzieci z obniżoną odpornością oraz osób, które wcześniej nie chorowały na te choroby. Po kontakcie takiego pacjenta z osobą chorą na odrę lub ospę wietrzną konieczny jest natychmiastowy kontakt z lekarzem w celu rozważenia postępowania zapobiegawczego.
Choroby wymagające szczególnego nadzoruPodczas leczenia należy monitorować przebieg:
- Choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
- Osteoporozy.
- Ciężkiej niewydolności serca, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów.
- Trudnego do wyrównania nadciśnienia tętniczego.
- Trudnej do wyrównania cukrzycy.
- Chorób psychicznych, także występujących w przeszłości, z uwzględnieniem ryzyka samobójstwa. Przy chorobach neurologicznych lub psychicznych zalecany jest nadzór nad pacjentem.
- Jaskry z otwartym lub zamkniętym kątem przesączania; wymagany jest nadzór okulisty i odpowiednie leczenie.
- Uszkodzeń i owrzodzeń rogówki; wymagany jest nadzór okulisty i odpowiednie leczenie.
U pacjentów z cukrzycą konieczna jest regularna kontrola metabolizmu. Może zwiększyć się zapotrzebowanie na insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe. Należy regularnie kontrolować ciśnienie krwi, zwłaszcza przy dużych dawkach i nieuregulowanym nadciśnieniu.
Ze względu na ryzyko perforacji jelit lek wolno stosować wyłącznie z nagłych wskazań i pod odpowiednią kontrolą w przypadku:
- Ciężkiego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego z ryzykiem perforacji, z owrzodzeniem lub ropnym zapaleniem, również bez zapalenia otrzewnej.
- Zapalenia uchyłków, czyli uwypukleń ściany jelita grubego.
- Okresu bezpośrednio po operacjach obejmujących zespolenia jelitowe.
U pacjentów przyjmujących duże dawki objawy podrażnienia otrzewnej po perforacji przewodu pokarmowego mogą nie wystąpić.
Objawy wymagające kontaktu z lekarzem i inne ważne ryzyka- U pacjenta z nowotworem układu krwiotwórczego skurcze lub osłabienie mięśni, splątanie, zaburzenia widzenia lub utrata wzroku oraz płytki oddech mogą wskazywać na zespół rozpadu guza i wymagają kontaktu z lekarzem.
- Przed leczeniem należy poinformować lekarza o rozpoznanym lub podejrzewanym guzie chromochłonnym nadnerczy. Lek może wywołać przełom w przebiegu tego nowotworu, który może prowadzić do śmierci. Ból głowy, nadmierne pocenie się, kołatanie serca i zwiększone ciśnienie tętnicze wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia wymagają kontaktu z lekarzem.
- Podczas stosowania dużych dawek tętno może być niższe niż zazwyczaj.
- Mogą wystąpić ciężkie reakcje anafilaktyczne.
- Jednoczesne stosowanie fluorochinolonów zwiększa ryzyko chorób ścięgien, zapalenia i zerwania ścięgna.
- Na początku leczenia miastenii może dojść do nasilenia jej objawów.
Długotrwałe leczenie, dieta i kościPodczas długotrwałego leczenia konieczne są regularne kontrole lekarskie, w tym okulistyczne. Charakterystyka leku zaleca badania okulistyczne co trzy miesiące.
Szczególnie przy długotrwałym stosowaniu stosunkowo dużych dawek należy zapewnić odpowiednią ilość potasu w diecie, np. poprzez spożywanie warzyw i bananów, oraz ograniczyć spożycie sodu. Lekarz powinien kontrolować stężenie potasu we krwi.
Lek może niekorzystnie wpływać na metabolizm wapnia. Zapobieganie osteoporozie obejmuje odpowiednie spożycie wapnia i witaminy D oraz aktywność fizyczną. Szczególne znaczenie ma to u pacjentów z obciążeniem rodzinnym, w podeszłym wieku, po menopauzie, z niedostatecznym spożyciem białka i wapnia, palących dużo papierosów, nadmiernie spożywających alkohol lub mało aktywnych fizycznie. Przy istniejącej osteoporozie należy rozważyć dodatkowe leczenie.
Dzieci, młodzież i pacjenci w podeszłym wiekuDeksametazon nie powinien być rutynowo stosowany u wcześniaków z niewydolnością układu oddechowego.
U dzieci lek można stosować jedynie z bezwzględnych wskazań, ze względu na ryzyko zahamowania wzrostu. Wzrost dziecka należy regularnie kontrolować. Lekarz powinien ograniczyć czas leczenia lub zastosować dawkowanie naprzemienne, np. co drugi dzień w podwojonej dawce.
U pacjentów w podeszłym wieku konieczna jest ostrożność ze względu na ryzyko osteoporozy.
Interakcje z innymi lekamiPacjent powinien poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie, ostatnio lub planowanych, także dostępnych bez recepty.
Na działanie leku Demezon mogą wpływać:
- Rytonawir i kobicystat, stosowane m.in. w leczeniu HIV: mogą nasilać jego działanie i wymagać uważnego monitorowania pacjenta.
- Barbiturany, fenytoina, karbamazepina, prymidon i ryfampicyna: mogą osłabiać działanie kortykosteroidów przez przyspieszenie ich rozkładu w wątrobie.
- Ketokonazol i itrakonazol: mogą nasilać działanie kortykosteroidów przez spowolnienie ich przemiany w wątrobie.
- Żeńskie hormony płciowe, np. doustne leki antykoncepcyjne: mogą zwiększać działanie leku.
- Leki zobojętniające kwas żołądkowy zawierające wodorotlenek magnezu lub glinu: mogą zmniejszać wchłanianie deksametazonu. Należy zachować dwugodzinną przerwę; deksametazon należy przyjąć po leku zobojętniającym.
- Efedryna, obecna m.in. w niektórych lekach na niskie ciśnienie, przewlekłe zapalenie oskrzeli, napady astmy, zatkany nos lub pobudzających apetyt: może osłabiać działanie leku przez przyspieszenie przemiany glikokortykosteroidów.
Demezon może wpływać na działanie innych leków:
- Inhibitory ACE: zwiększone ryzyko chorób krwi.
- Glikozydy nasercowe: możliwe zmniejszenie ich działania w związku z niedoborem potasu wywołanym przez Demezon.
- Leki moczopędne i przeczyszczające: zwiększone wydalanie potasu.
- Doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina: osłabienie działania obniżającego stężenie cukru we krwi.
- Doustne leki przeciwzakrzepowe, pochodne kumaryny: osłabienie lub nasilenie ich działania; lekarz może zmienić dawkę.
- Salicylany, indometacyna i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego.
- Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie: wydłużenie działania zwiotczającego.
- Atropina i inne leki antycholinergiczne: nasilenie działania zwiększającego ciśnienie śródgałkowe.
- Prazykwantel: zmniejszenie skuteczności leczenia zakażeń robakami.
- Chlorokina, hydroksychlorokina i meflokina: zwiększone ryzyko chorób mięśni lub mięśnia sercowego, czyli miopatii i kardiomiopatii.
- Somatotropina, czyli hormon wzrostu: osłabienie działania, zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania dużych dawek deksametazonu.
- Protirelina, czyli TRH: zmniejszenie wzrostu stężenia TSH po jej podaniu.
- Leki immunosupresyjne: zwiększona podatność na zakażenia i nasilenie zakażeń istniejących, ale jeszcze nieujawnionych.
- Cyklosporyna: zwiększenie jej stężenia we krwi i ryzyka napadów.
- Fluorochinolony: zwiększone ryzyko zerwania ścięgna.
Glikokortykosteroidy mogą hamować reakcje skórne podczas testów alergicznych. Stosowanie leku może powodować dodatnie wyniki testów na obecność substancji dopingowych.
Ciąża i karmienie piersiąPacjentka w ciąży, karmiąca piersią, podejrzewająca ciążę lub planująca dziecko powinna skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku.
Deksametazon przenika przez łożysko. W ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, może być stosowany jedynie wtedy, gdy korzyści przewyższają zagrożenia. Długotrwałe leczenie może powodować zaburzenia wzrostu nienarodzonego dziecka. Stosowanie pod koniec ciąży może prowadzić do niewydolności kory nadnerczy u noworodka, wymagającej stopniowego leczenia substytucyjnego.
Deksametazon przenika do mleka kobiecego. Konieczność stosowania leku podczas karmienia piersią wymaga dokładnej oceny. Jeśli konieczne są duże dawki, należy przerwać karmienie piersią i skontaktować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszynNie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Substancje pomocniczeLek zawiera laktozę jednowodną. Pacjent z rozpoznaną nietolerancją niektórych cukrów powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”.
Adres producenta
Cyndea Pharma S.L.
Polígono Industrial Emiliano Revilla Sanz
Avenida de Ágreda, 31
Ólvega 42110 (Soria)
Hiszpania
Podmiot odpowiedzialny
SUN-FARM Sp. z o.o.
ul. Dolna 21
05-092 Łomianki
tel. +48 22 350 66 69
Pamiętaj!
Odbiór w Aptece tylko po okazaniu ważnej recepty.
Sprzedaż produktu nastąpi zgodnie z odpłatnością podaną na recepcie i zgodnie z obwiązującym w dniu sprzedaży Obwieszczeniem Ministra Zdrowia.
