Spis treści
- Opis
- Dawkowanie
- Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
- Skład
- Działania niepożądane
- Przechowywanie
- Ostrzeżenia
- Adres producenta
- Podmiot odpowiedzialny
Opis
Co to jest Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 25 mg, 28 tabletek powlekanych?
Dipperam HCT jest lekiem zawierającym trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd. Substancje te działają w różny sposób, zmniejszając ciśnienie tętnicze:
- Amlodypina należy do antagonistów wapnia. Hamuje transport jonów wapnia do komórek ścian naczyń krwionośnych, zapobiegając skurczowi naczyń.
- Walsartan należy do antagonistów receptorów angiotensyny II. Blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych i zwiększenie ciśnienia tętniczego.
- Hydrochlorotiazyd jest tiazydowym lekiem moczopędnym. Zwiększa wydalanie moczu, co również zmniejsza ciśnienie tętnicze.
Lek stosuje się w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie jest już odpowiednio kontrolowane za pomocą amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu przyjmowanych w osobnych lekach. Dipperam HCT zastępuje te leki jedną tabletką zawierającą trzy substancje czynne.
Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym często nie zauważają objawów choroby i mogą czuć się dobrze pomimo podwyższonego ciśnienia.
Opakowanie zawiera 28 tabletek powlekanych. Tabletki są brązowożółte, owalne, z napisem „NVR” na jednej stronie i „VHL” na drugiej stronie.
Dawkowanie
Jak stosować lek Dipperam HCT?
Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
Zazwyczaj stosowana dawka to jedna tabletka na dobę. W zależności od reakcji pacjenta na leczenie lekarz może zalecić większą lub mniejszą dawkę leku. Nie należy stosować dawki większej niż zalecana.
U pacjentów w wieku 65 lat i starszych lek można stosować w tej samej dawce co u innych dorosłych, z zachowaniem dotychczasowego sposobu przyjmowania trzech substancji czynnych: amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu. U pacjentów w podeszłym wieku należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze.
Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Sposób podawania:- Lek przyjmuje się doustnie, codziennie o tej samej porze, najlepiej rano.
- Tabletkę należy połknąć w całości, popijając szklanką wody.
- Lek można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków.
- Nie należy przyjmować leku razem z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym.
Pominięcie dawki: pominiętą dawkę należy przyjąć zaraz po przypomnieniu sobie o niej, a następną tabletkę o zwykłej porze. Jeżeli zbliża się czas przyjęcia następnej dawki, należy przyjąć ją o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej, czyli dwóch tabletek jednocześnie, w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Przyjęcie większej dawki niż zalecana: w razie omyłkowego przyjęcia zbyt wielu tabletek należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Może być konieczna pomoc medyczna. Nawet do 24-48 godzin po przyjęciu leku może wystąpić duszność spowodowana gromadzeniem się nadmiaru płynu w płucach, czyli obrzękiem płuc.
Przerwanie leczenia: nie wolno przerywać przyjmowania leku bez zalecenia lekarza, ponieważ może to spowodować zaostrzenie choroby. Lek należy przyjmować nieprzerwanie i zgłaszać się na wizyty kontrolne także wtedy, gdy pacjent czuje się dobrze.
Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
Kiedy nie stosować leku Dipperam HCT?
Leku nie należy stosować:
- Jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące. We wczesnym okresie ciąży również nie należy przyjmować leku.
- Jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę, inne leki z grupy antagonistów wapnia, walsartan, hydrochlorotiazyd, sulfonamidy stosowane między innymi w leczeniu zakażeń dróg oddechowych lub układu moczowego albo którykolwiek z pozostałych składników leku.
- Jeśli pacjent ma chorobę wątroby, uszkodzenie drobnych przewodów żółciowych w obrębie wątroby, czyli marskość żółciową, prowadzące do zastoju żółci w drogach żółciowych i wątrobie.
- Jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub jest dializowany.
- Jeśli organizm pacjenta nie wytwarza moczu, czyli występuje bezmocz.
- Jeśli stężenie potasu i sodu we krwi jest za małe mimo leczenia mającego na celu zwiększenie ich stężenia.
- Jeśli stężenie wapnia we krwi jest za duże mimo leczenia mającego na celu zmniejszenie jego stężenia.
- Jeśli u pacjenta stwierdzono dnę moczanową, polegającą na wytrącaniu się kryształów kwasu moczowego w stawach.
- Jeśli pacjent ma znacznie zmniejszone ciśnienie krwi, czyli niedociśnienie tętnicze.
- Jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty, czyli stenozę aortalną.
- Jeśli pacjent jest we wstrząsie kardiogennym, w którym serce nie jest w stanie dostarczać organizmowi odpowiedniej ilości krwi.
- Jeśli pacjent ma niewydolność serca w wyniku zawału mięśnia sercowego.
- Jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek zmniejszający ciśnienie tętnicze zawierający aliskiren.
Jeśli którakolwiek z tych sytuacji dotyczy pacjenta lub występują wątpliwości dotyczące uczulenia, nie należy przyjmować leku i należy skontaktować się z lekarzem.
Skład
Każda tabletka powlekana zawiera:
- 10 mg amlodypiny w postaci amlodypiny bezylanu;
- 160 mg walsartanu;
- 25 mg hydrochlorotiazydu.
Substancje pomocnicze rdzenia tabletki:- celuloza mikrokrystaliczna;
- krospowidon (typ A);
- krzemionka koloidalna bezwodna;
- magnezu stearynian.
Skład otoczki:- hypromeloza (typ 2910);
- makrogol 4000;
- talk;
- żelaza tlenek żółty (E172).
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Dipperam HCT może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u każdego pacjenta. Poniższe działania zgłaszano podczas stosowania leku złożonego zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd lub podczas stosowania jednej z tych substancji.
Ciężkie działania niepożądane wymagające niezwłocznego kontaktu z lekarzemJeśli po przyjęciu leku wystąpi którekolwiek z poniższych działań, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Często (mogą występować u mniej niż 1 na 10 osób):- Zawroty głowy.
- Niskie ciśnienie tętnicze, z uczuciem omdlewania, oszołomieniem lub nagłą utratą przytomności.
Niezbyt często (mogą występować u mniej niż 1 na 100 osób):- Znacząco zmniejszone wydalanie moczu, związane z zaburzeniami czynności nerek.
Rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 1000 osób):- Samoistne krwawienie.
- Nieregularna czynność serca.
- Zaburzenia czynności wątroby.
Bardzo rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 10 000 osób):- Nagły świszczący oddech, ból w klatce piersiowej, skrócenie oddechu lub trudności w oddychaniu.
- Ostra niewydolność oddechowa, której objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i splątanie.
- Obrzęk powiek, twarzy lub warg.
- Obrzęk języka i gardła, który znacznie utrudnia oddychanie.
- Ciężkie reakcje skórne, w tym intensywna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry na całym ciele, silny świąd, powstawanie pęcherzy, złuszczanie się i obrzęk skóry, zapalenie błon śluzowych, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, lub inne reakcje alergiczne.
- Zawał mięśnia sercowego.
- Zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha i pleców z nudnościami i wymiotami.
- Osłabienie, powstawanie siniaków, gorączka i częste zakażenia.
- Sztywność.
- Obrzęk naczynioruchowy jelit, czyli obrzęk w jelicie z takimi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
Inne możliwe działania niepożądaneBardzo często (mogą wystąpić u co najmniej 1 na 10 osób):- Małe stężenie potasu we krwi.
- Zwiększone stężenie lipidów we krwi.
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób):- Senność.
- Kołatanie serca, czyli odczuwanie czynności serca.
- Nagłe zaczerwienienie skóry.
- Obrzęk kostek.
- Ból brzucha.
- Odczucie dyskomfortu w żołądku po posiłku.
- Zmęczenie.
- Ból głowy.
- Częste oddawanie moczu.
- Duże stężenie kwasu moczowego we krwi.
- Małe stężenie magnezu we krwi.
- Małe stężenie sodu we krwi.
- Zawroty głowy, omdlenie podczas wstawania.
- Zmniejszony apetyt.
- Nudności i wymioty.
- Swędząca wysypka i inne rodzaje wysypki.
- Niemożność osiągnięcia lub utrzymania wzwodu.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób):- Szybka czynność serca.
- Odczucie wirowania.
- Zaburzenia widzenia.
- Odczucie dyskomfortu w żołądku.
- Ból w klatce piersiowej.
- Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny i kwasu moczowego we krwi.
- Duże stężenie wapnia, tłuszczów lub sodu we krwi.
- Zmniejszone stężenie potasu we krwi.
- Przykry oddech.
- Biegunka.
- Suchość w jamie ustnej.
- Zwiększenie masy ciała.
- Utrata apetytu.
- Zaburzenia smaku.
- Ból pleców.
- Obrzęk stawów.
- Kurcze, osłabienie lub ból mięśni.
- Ból w kończynie.
- Niemożność prawidłowego stania lub chodzenia.
- Osłabienie.
- Zaburzenia koordynacji.
- Zawroty głowy podczas wstawania lub wysiłku fizycznego.
- Brak energii.
- Zaburzenia snu.
- Mrowienie lub drętwienie.
- Neuropatia.
- Nagła chwilowa utrata przytomności.
- Niskie ciśnienie krwi podczas wstawania.
- Kaszel.
- Brak tchu.
- Podrażnienie gardła.
- Nadmierne pocenie się.
- Świąd.
- Obrzęk, zaczerwienienie i ból wzdłuż żyły.
- Zaczerwienienie skóry.
- Drżenie.
- Zmiany nastroju.
- Lęk.
- Depresja.
- Bezsenność.
- Nieprawidłowe odczucie smaku.
- Omdlenie.
- Utrata czucia bólu.
- Osłabienie wzroku.
- Dzwonienie w uszach.
- Kichanie lub katar spowodowany zapaleniem błony śluzowej nosa, czyli nieżytem nosa.
- Zmiana rytmu wypróżnień.
- Niestrawność.
- Utrata włosów.
- Świąd skóry.
- Odbarwienie skóry.
- Zaburzenia wydalania moczu.
- Zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy.
- Częstsze oddawanie moczu.
- Odczucie dyskomfortu lub powiększenie piersi u mężczyzn.
- Ból.
- Złe samopoczucie.
- Zmniejszenie masy ciała.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób):- Mała liczba płytek krwi, niekiedy z krwawieniem lub powstawaniem wybroczyn pod skórą.
- Obecność cukru w moczu.
- Duże stężenie cukru we krwi.
- Pogorszenie statusu metabolicznego w cukrzycy.
- Odczucie dyskomfortu w jamie brzusznej.
- Zaparcie.
- Zaburzenia czynności wątroby, które mogą przebiegać z zażółceniem skóry i oczu lub ciemnym zabarwieniem moczu (niedokrwistość hemolityczna).
- Zwiększenie wrażliwości skóry na światło słoneczne.
- Obecność fioletowych plam na skórze.
- Zaburzenia czynności nerek.
- Splątanie.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób):- Zmniejszenie liczby krwinek białych.
- Zmniejszenie liczby płytek krwi, co może spowodować nietypowe powstawanie siniaków lub łatwe krwawienie (uszkodzenie krwinek czerwonych).
- Obrzęk dziąseł.
- Opuchnięcie brzucha, związane z zapaleniem błony śluzowej żołądka.
- Zapalenie wątroby.
- Zażółcenie skóry, czyli żółtaczka.
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych stwierdzane w badaniach laboratoryjnych.
- Zwiększone napięcie mięśniowe.
- Zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną.
- Wrażliwość na światło.
- Zaburzenia obejmujące sztywność, drżenie i (lub) zaburzenia poruszania.
- Gorączka, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej, częstsze zakażenia, związane z brakiem lub małą liczbą krwinek białych.
- Bladość skóry, zmęczenie, duszność, ciemne zabarwienie moczu, związane z niedokrwistością hemolityczną, czyli nieprawidłowym rozpadem krwinek czerwonych w naczyniach krwionośnych lub w dowolnej części organizmu.
- Splątanie, zmęczenie, drżenie i skurcze mięśni, przyspieszony oddech, związane z zasadowicą hipochloremiczną.
- Silny ból w nadbrzuszu, związany z zapaleniem trzustki.
- Trudności w oddychaniu z gorączką, kaszlem, świszczącym oddechem i dusznością, związane z zaburzeniami oddechowymi, obrzękiem płuc lub zapaleniem płuc.
- Wysypka na twarzy, ból stawów, zaburzenia dotyczące mięśni i gorączka, związane z toczniem rumieniowatym.
- Zapalenie naczyń krwionośnych z takimi objawami jak wysypka, fioletowo-czerwone plamy i gorączka.
- Poważna choroba skóry powodująca wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy w obrębie warg, oczu lub jamy ustnej, łuszczenie się skóry i gorączkę, czyli toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):- Zmiany wyników badań czynności nerek.
- Zwiększenie stężenia potasu we krwi.
- Mała liczba krwinek czerwonych.
- Nieprawidłowe wyniki badania oceniającego krwinki czerwone.
- Mała liczba pewnego rodzaju krwinek białych oraz płytek krwi.
- Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi.
- Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
- Znacznie zmniejszone wydalanie moczu.
- Zapalenie naczyń krwionośnych.
- Osłabienie, powstawanie siniaków i częste zakażenia, związane z niedokrwistością aplastyczną.
- Osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko, czyli nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką, lub ostrej jaskry zamkniętego kąta.
- Duszność.
- Znacznie zmniejszone wydalanie moczu, mogące być objawem zaburzeń czynności nerek i niewydolności nerek.
- Poważna choroba skóry powodująca wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy w obrębie warg, oczu lub jamy ustnej, łuszczenie się skóry i gorączkę, czyli rumień wielopostaciowy.
- Skurcze mięśni.
- Gorączka.
- Powstanie pęcherzy na skórze, będące objawem pęcherzowego zapalenia skóry.
- Rak skóry i wargi, czyli nieczerniakowy rak skóry.
O wszystkich działaniach niepożądanych, także niewymienionych powyżej, należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie.
Przechowywanie
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
- Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
- Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na pudełku i blistrze po oznaczeniu „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Nie stosować, jeśli opakowanie jest uszkodzone lub widoczne są oznaki jego naruszenia.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Informacji o usuwaniu nieużywanych leków udziela farmaceuta.
Ostrzeżenia
Stany wymagające omówienia z lekarzem lub farmaceutąPrzed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli u pacjenta występują:
- Małe stężenie potasu lub magnezu we krwi, bez objawów albo z osłabieniem mięśni, skurczami mięśni lub nieprawidłowym rytmem serca.
- Małe stężenie sodu we krwi, bez objawów albo ze zmęczeniem, splątaniem, drżeniem mięśni lub drgawkami.
- Duże stężenie wapnia we krwi, bez objawów albo z nudnościami, wymiotami, zaparciem, bólem żołądka, częstym oddawaniem moczu, pragnieniem, osłabieniem i drżeniem mięśni.
- Zaburzenia czynności nerek, przebyty zabieg przeszczepienia nerki lub zwężenie tętnic nerkowych.
- Obecna lub przebyta niewydolność serca albo choroba niedokrwienna serca.
- Przebyty zawał mięśnia sercowego. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących początkowej dawki leku; lekarz może również kontrolować czynność nerek.
- Zwężenie zastawki mitralnej lub nieprawidłowe pogrubienie mięśnia sercowego, czyli kardiomiopatia przerostowa zawężająca.
- Hiperaldosteronizm, czyli choroba, w której nadnercza wytwarzają za dużo aldosteronu. W tej sytuacji nie zaleca się stosowania leku.
- Układowy toczeń rumieniowaty, określany również jako toczeń lub SLE.
- Cukrzyca.
- Duże stężenie cholesterolu lub triglicerydów we krwi.
- Reakcje skórne na światło słoneczne, takie jak wysypka.
- Przebyta reakcja alergiczna po innych lekach zmniejszających ciśnienie tętnicze lub lekach moczopędnych, zwłaszcza u pacjenta z astmą lub alergiami.
- Wymioty lub biegunka.
- Obrzęk po przyjęciu innych leków, w tym inhibitorów konwertazy angiotensyny, zwłaszcza obrzęk twarzy i gardła.
- Przebyte problemy z oddychaniem lub płucami po hydrochlorotiazydzie, w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach.
- Przebyty nowotwór złośliwy skóry lub nieoczekiwana zmiana skórna pojawiająca się podczas leczenia.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego i stężenia elektrolitów, na przykład potasu, we krwi. U pacjentów w wieku 65 lat i starszych zalecana jest ostrożność i regularne kontrolowanie ciśnienia. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
Objawy wymagające konsultacji lub pilnej pomocy- W razie obrzęku, zwłaszcza twarzy i gardła, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy już nigdy ponownie stosować leku Dipperam HCT.
- Jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy i (lub) omdlenie, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
- Osłabienie wzroku lub ból oka wymagają pilnej konsultacji. Mogą oznaczać gromadzenie się płynu między naczyniówką a twardówką lub zwiększenie ciśnienia wewnątrz oka. Objawy mogą wystąpić od kilku godzin do tygodni po przyjęciu leku. Brak leczenia grozi trwałą utratą wzroku. Ryzyko może być większe u pacjentów z wcześniejszym uczuleniem na penicylinę lub sulfonamidy.
- Jeśli po przyjęciu leku wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
- Ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunkę po przyjęciu leku należy omówić z lekarzem. Lekarz zdecyduje o dalszym leczeniu; pacjent nie powinien samodzielnie podejmować decyzji o odstawieniu leku.
Hydrochlorotiazyd, zwłaszcza stosowany długotrwale i w dużych dawkach, może zwiększać ryzyko pewnych rodzajów nowotworów skóry i warg, czyli nieczerniakowego raka skóry. Podczas leczenia należy chronić skórę przed światłem słonecznym i promieniowaniem UV, regularnie sprawdzać, czy nie pojawiają się nowe zmiany skórne, i szybko zgłaszać lekarzowi zmiany podejrzane.
Interakcje z innymi lekamiNależy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie, ostatnio oraz planowanych. Lekarz może zmienić dawkę, zastosować dodatkowe środki ostrożności lub zalecić przerwanie stosowania jednego z leków.
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku:
- Litu, stosowanego w leczeniu niektórych postaci depresji.
- Leków i substancji zwiększających stężenie potasu we krwi, w tym suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas, leków oszczędzających potas i heparyny.
- Inhibitorów ACE, na przykład enalaprylu, lizynoprylu lub ramiprylu, oraz aliskirenu.
Jednoczesne stosowanie wymaga ostrożności w przypadku:
- Alkoholu, leków nasennych i znieczulających.
- Amantadyny, stosowanej w chorobie Parkinsona oraz leczeniu lub profilaktyce niektórych chorób wirusowych.
- Leków przeciwcholinergicznych, stosowanych między innymi w kurczach żołądka i jelit, skurczach pęcherza, astmie, chorobie lokomocyjnej, skurczach mięśni, chorobie Parkinsona i jako środki wspomagające znieczulenie.
- Leków przeciwdrgawkowych i stabilizujących nastrój, stosowanych w padaczce i chorobie afektywnej dwubiegunowej, na przykład karbamazepiny, fenobarbitalu, fenytoiny, fosfenytoiny i prymidonu.
- Kolestyraminy, kolestypolu i innych żywic jonowymiennych, stosowanych głównie w leczeniu dużego stężenia lipidów we krwi.
- Symwastatyny, stosowanej w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu.
- Cyklosporyny, stosowanej w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu oraz między innymi w reumatoidalnym zapaleniu stawów i atopowym zapaleniu skóry.
- Leków cytotoksycznych stosowanych w leczeniu raka, takich jak metotreksat i cyklofosfamid.
- Digoksyny i innych glikozydów naparstnicy, stosowanych w chorobach serca.
- Werapamilu i diltiazemu, stosowanych w chorobach serca.
- Środków kontrastujących zawierających jod, stosowanych podczas badań obrazowych.
- Doustnych leków przeciwcukrzycowych, takich jak metformina, oraz insuliny.
- Leków stosowanych w leczeniu dny, takich jak allopurynol.
- Leków zwiększających stężenie cukru we krwi, takich jak beta-adrenolityki i diazoksyd.
- Leków mogących wywołać zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, w tym leków przeciwarytmicznych i niektórych leków przeciwpsychotycznych.
- Leków mogących zmniejszać stężenie sodu we krwi, takich jak leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne i przeciwpadaczkowe.
- Leków mogących zmniejszać stężenie potasu we krwi, takich jak leki moczopędne, kortykosteroidy, leki przeczyszczające, amfoterycyna i penicylina benzylowa.
- Leków zwiększających ciśnienie tętnicze, takich jak adrenalina i noradrenalina.
- Leków stosowanych w leczeniu zakażenia HIV/AIDS, takich jak rytonawir, indynawir i nelfinawir.
- Leków przeciwgrzybiczych, takich jak ketokonazol i itrakonazol.
- Karbenoksolonu, stosowanego w owrzodzeniu i zapaleniu przełyku.
- Leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, zwłaszcza niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym wybiórczych inhibitorów COX-2.
- Leków zwiotczających mięśnie, stosowanych podczas operacji.
- Glicerolu triazotanu, czyli nitrogliceryny, innych azotanów i innych substancji rozszerzających naczynia krwionośne.
- Innych leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego, w tym metylodopy.
- Ryfampicyny, erytromycyny i klarytromycyny.
- Ziela dziurawca.
- Dantrolenu podawanego w infuzji w przypadku znaczących zaburzeń temperatury ciała.
- Takrolimusu, stosowanego w celu kontrolowania odpowiedzi układu odpornościowego po przeszczepieniu narządu.
- Witaminy D i soli wapnia.
Jedzenie, picie i alkoholPodczas leczenia nie należy jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego. Mogą one zwiększać stężenie amlodypiny we krwi i w sposób nieprzewidywalny nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze.
Planowane spożycie alkoholu należy omówić z lekarzem. Alkohol może nadmiernie obniżać ciśnienie tętnicze i (lub) zwiększać ryzyko zawrotów głowy lub omdlenia.
Ciąża i karmienie piersiąPacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub ją planuje. Lekarz zazwyczaj zaleci odstawienie leku przed zajściem w ciążę lub natychmiast po jej potwierdzeniu i zastąpienie go innym lekiem.
Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli karmi lub zamierza karmić piersią. Małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Lekarz może wybrać inne leczenie, zwłaszcza podczas karmienia noworodka lub wcześniaka.
PłodnośćNie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących wpływu połączenia amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu na płodność. U niektórych pacjentów leczonych antagonistami kanałów wapniowych obserwowano odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników. Dane kliniczne dotyczące wpływu amlodypiny na płodność są niewystarczające.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszynLek może powodować zawroty głowy, senność, nudności lub ból głowy. W razie wystąpienia tych objawów pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub maszyn.
Lek został przepisany określonemu pacjentowi i nie należy przekazywać go innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy choroby.
Adres producenta
Salutas Pharma GmbHOtto-von-Guericke-Allee 1
39179 Barleben
Niemcy
Podmiot odpowiedzialny
Sandoz GmbHBiochemiestrasse 10
6250 Kundl
Austria
Miejscowy przedstawiciel podmiotu odpowiedzialnego:Sandoz Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa
tel. 22 209 70 00
Pamiętaj!
Odbiór w Aptece tylko po okazaniu ważnej recepty.
Sprzedaż produktu nastąpi zgodnie z odpłatnością podaną na recepcie i zgodnie z obwiązującym w dniu sprzedaży Obwieszczeniem Ministra Zdrowia.
