Spis treści
- Opis
- Dawkowanie
- Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
- Skład
- Działania niepożądane
- Przechowywanie
- Ostrzeżenia
- Adres producenta
- Podmiot odpowiedzialny
Opis
Co to jest Dipperam HCT 5 mg + 160 mg + 12,5 mg, 28 tabletek powlekanych?
Dipperam HCT jest lekiem zawierającym trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd. Substancje te zmniejszają ciśnienie tętnicze poprzez różne mechanizmy działania:
- Amlodypina należy do antagonistów wapnia. Hamuje transport jonów wapnia do komórek ścian naczyń krwionośnych, ograniczając skurcz naczyń.
- Walsartan należy do antagonistów receptorów angiotensyny II. Blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych i zwiększenie ciśnienia tętniczego.
- Hydrochlorotiazyd jest tiazydowym lekiem moczopędnym. Zwiększa wydalanie moczu, co również powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego.
Lek stosuje się w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie jest już odpowiednio kontrolowane za pomocą amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu. Jest to leczenie zastępcze dla tych substancji przyjmowanych w trzech osobnych lekach lub w dwóch lekach, z których jeden zawiera dwie substancje czynne, a drugi pozostałą substancję.
Nadciśnienie tętnicze często nie powoduje zauważalnych objawów. Pacjent może czuć się dobrze mimo występowania choroby.
Opakowanie zawiera 28 tabletek powlekanych.
Dawkowanie
Jak stosować lek Dipperam HCT?
Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości pacjent powinien zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dorośli:Zazwyczaj stosowana dawka to
jedna tabletka na dobę. W zależności od reakcji pacjenta na leczenie lekarz może zalecić większą lub mniejszą dawkę leku. Nie należy stosować dawki większej niż zalecona.
Przed zmianą leczenia na Dipperam HCT ciśnienie tętnicze powinno być kontrolowane ustabilizowanymi dawkami poszczególnych substancji czynnych przyjmowanych w tym samym czasie. Lekarz dobiera moc leku na podstawie dawek stosowanych wcześniej. Maksymalna zalecana dawka leku Dipperam HCT wynosi 10 mg + 320 mg + 25 mg. Nie oznacza to zalecenia samodzielnego zwiększania liczby tabletek opisywanej mocy.
Pacjenci w wieku 65 lat i starsi:Lek można stosować w tej samej dawce co u innych dorosłych i w ten sam sposób, w jaki wcześniej przyjmowane były amlodypina, walsartan i hydrochlorotiazyd. Konieczna jest regularna kontrola ciśnienia tętniczego.
Dzieci i młodzież:Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
Sposób podawania:- Lek stosuje się doustnie, codziennie o tej samej porze, najlepiej rano.
- Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody.
- Lek można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków.
- Nie należy przyjmować leku razem z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym.
Pominięcie dawki:Pominiętą dawkę należy przyjąć po przypomnieniu sobie o tym, a kolejną tabletkę o zwykłej porze. Jeżeli zbliża się czas przyjęcia następnej dawki, należy przyjąć ją o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej, czyli dwóch tabletek jednocześnie, w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki:Po omyłkowym przyjęciu zbyt wielu tabletek należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Może być konieczna pomoc medyczna. Nawet do 24-48 godzin po przyjęciu leku może wystąpić duszność spowodowana gromadzeniem się płynu w płucach, czyli obrzękiem płuc.
Przerwanie leczenia:Nie wolno przerywać przyjmowania leku bez zalecenia lekarza, ponieważ może to spowodować zaostrzenie choroby. Lek należy przyjmować nieprzerwanie i zgłaszać się na wizyty kontrolne również wtedy, gdy pacjent czuje się dobrze.
Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
Kiedy nie stosować leku Dipperam HCT?
Leku nie należy stosować:
- Jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące. We wczesnym okresie ciąży również nie należy przyjmować leku.
- Jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę, inne leki z grupy antagonistów wapnia, walsartan, hydrochlorotiazyd, sulfonamidy, czyli leki stosowane w leczeniu zakażeń dróg oddechowych lub układu moczowego, albo którykolwiek z pozostałych składników leku.
- Jeśli pacjent ma chorobę wątroby, marskość żółciową, czyli uszkodzenie drobnych przewodów żółciowych w obrębie wątroby, lub zastój żółci w drogach żółciowych i wątrobie.
- Jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub jest dializowany.
- Jeśli organizm pacjenta nie wytwarza moczu, czyli występuje bezmocz.
- Jeśli stężenie potasu i sodu we krwi jest za małe mimo leczenia mającego na celu zwiększenie ich stężenia.
- Jeśli stężenie wapnia we krwi jest za duże mimo leczenia mającego na celu jego zmniejszenie.
- Jeśli u pacjenta stwierdzono dnę moczanową, czyli wytrącanie się kryształów kwasu moczowego w stawach.
- Jeśli pacjent ma znacznie zmniejszone ciśnienie krwi, czyli niedociśnienie tętnicze.
- Jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty, czyli stenozę aortalną.
- Jeśli pacjent jest we wstrząsie kardiogennym, czyli stanie, w którym serce nie dostarcza organizmowi odpowiedniej ilości krwi.
- Jeśli pacjent ma niewydolność serca w wyniku zawału mięśnia sercowego.
- Jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek zmniejszający ciśnienie tętnicze zawierający aliskiren.
Jeżeli którakolwiek z tych sytuacji dotyczy pacjenta lub występują wątpliwości, nie należy przyjmować leku i należy skontaktować się z lekarzem.
Skład
Każda tabletka powlekana zawiera:
- 5 mg amlodypiny w postaci amlodypiny bezylanu.
- 160 mg walsartanu.
- 12,5 mg hydrochlorotiazydu.
Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki:- Celuloza mikrokrystaliczna.
- Krospowidon typu A.
- Krzemionka koloidalna bezwodna.
- Magnezu stearynian.
Skład otoczki:- Hypromeloza typu 2910.
- Tytanu dwutlenek (E171).
- Makrogol 4000.
- Talk.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Dipperam HCT może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u każdego pacjenta. Mogą wystąpić działania zgłaszane podczas stosowania połączenia amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu lub każdej z tych substancji osobno.
Ciężkie działania niepożądane wymagające niezwłocznego kontaktu z lekarzemJeżeli po przyjęciu leku wystąpi którekolwiek z poniższych działań, pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Często, mogą występować u mniej niż 1 na 10 osób:- Zawroty głowy.
- Niskie ciśnienie tętnicze, z uczuciem omdlewania, oszołomieniem lub nagłą utratą przytomności.
Niezbyt często, mogą występować u mniej niż 1 na 100 osób:- Znacząco zmniejszone wydalanie moczu, wskazujące na zaburzenia czynności nerek.
Rzadko, mogą występować u mniej niż 1 na 1000 osób:- Samoistne krwawienie.
- Nieregularna czynność serca.
- Zaburzenia czynności wątroby.
Bardzo rzadko, mogą występować u mniej niż 1 na 10 000 osób:- Nagły świszczący oddech, ból w klatce piersiowej, skrócenie oddechu lub trudności w oddychaniu.
- Ostra niewydolność oddechowa, której objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i splątanie.
- Obrzęk powiek, twarzy lub warg.
- Obrzęk języka i gardła znacznie utrudniający oddychanie.
- Ciężkie reakcje skórne, w tym intensywna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry na całym ciele, silny świąd, powstawanie pęcherzy, złuszczanie się i obrzęk skóry, zapalenie błon śluzowych, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, lub inne reakcje alergiczne.
- Zawał mięśnia sercowego.
- Zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha i pleców z nudnościami i wymiotami.
- Osłabienie, powstawanie siniaków, gorączka i częste zakażenia.
- Sztywność.
- Obrzęk naczynioruchowy jelit, czyli obrzęk w jelicie z takimi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
Inne możliwe działania niepożądaneBardzo często, mogą wystąpić u co najmniej 1 na 10 osób:- Małe stężenie potasu we krwi.
- Zwiększone stężenie lipidów we krwi.
Często, mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób:- Senność.
- Kołatanie serca, czyli odczuwanie czynności serca.
- Nagłe zaczerwienienie skóry.
- Obrzęk kostek.
- Ból brzucha.
- Odczucie dyskomfortu w żołądku po posiłku.
- Zmęczenie.
- Ból głowy.
- Częste oddawanie moczu.
- Duże stężenie kwasu moczowego we krwi.
- Małe stężenie magnezu we krwi.
- Małe stężenie sodu we krwi.
- Zawroty głowy lub omdlenie podczas wstawania.
- Zmniejszony apetyt.
- Nudności i wymioty.
- Swędząca wysypka i inne rodzaje wysypki.
- Niemożność osiągnięcia lub utrzymania wzwodu.
Niezbyt często, mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób:- Szybka czynność serca.
- Odczucie wirowania.
- Zaburzenia widzenia.
- Odczucie dyskomfortu w żołądku.
- Ból w klatce piersiowej.
- Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny i kwasu moczowego we krwi.
- Duże stężenie wapnia, tłuszczów lub sodu we krwi.
- Zmniejszone stężenie potasu we krwi.
- Przykry oddech.
- Biegunka.
- Suchość w jamie ustnej.
- Zwiększenie masy ciała.
- Utrata apetytu.
- Zaburzenia smaku, w tym nieprawidłowe odczucie smaku.
- Ból pleców.
- Obrzęk stawów.
- Kurcze mięśni.
- Osłabienie mięśni.
- Ból mięśni.
- Ból w kończynie.
- Niemożność prawidłowego stania lub chodzenia.
- Osłabienie.
- Zaburzenia koordynacji.
- Zawroty głowy podczas wstawania lub wysiłku fizycznego.
- Brak energii.
- Zaburzenia snu.
- Mrowienie lub drętwienie.
- Neuropatia.
- Nagła chwilowa utrata przytomności.
- Niskie ciśnienie krwi podczas wstawania.
- Kaszel.
- Brak tchu.
- Podrażnienie gardła.
- Nadmierne pocenie się.
- Świąd, w tym świąd skóry.
- Obrzęk, zaczerwienienie i ból wzdłuż żyły.
- Zaczerwienienie skóry.
- Drżenie.
- Zmiany nastroju.
- Lęk.
- Depresja.
- Bezsenność.
- Omdlenie.
- Utrata czucia bólu.
- Osłabienie wzroku.
- Dzwonienie w uszach.
- Kichanie lub katar spowodowany zapaleniem błony śluzowej nosa, czyli nieżytem nosa.
- Zmiana rytmu wypróżnień.
- Niestrawność.
- Utrata włosów.
- Odbarwienie skóry.
- Zaburzenia wydalania moczu.
- Zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy.
- Częstsze oddawanie moczu.
- Odczucie dyskomfortu lub powiększenie piersi u mężczyzn.
- Ból.
- Złe samopoczucie.
- Zmniejszenie masy ciała.
Rzadko, mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób:- Mała liczba płytek krwi, niekiedy z krwawieniem lub powstawaniem wybroczyn pod skórą.
- Obecność cukru w moczu.
- Duże stężenie cukru we krwi.
- Pogorszenie statusu metabolicznego w cukrzycy.
- Odczucie dyskomfortu w jamie brzusznej.
- Zaparcie.
- Zaburzenia czynności wątroby, które mogą przebiegać z zażółceniem skóry i oczu lub ciemnym zabarwieniem moczu (niedokrwistość hemolityczna).
- Zwiększenie wrażliwości skóry na światło słoneczne.
- Obecność fioletowych plam na skórze.
- Zaburzenia czynności nerek.
- Splątanie.
Bardzo rzadko, mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób:- Zmniejszenie liczby krwinek białych.
- Zmniejszenie liczby płytek krwi, co może spowodować nietypowe powstawanie siniaków lub łatwe krwawienie (uszkodzenie krwinek czerwonych).
- Obrzęk dziąseł.
- Opuchnięcie brzucha, czyli zapalenie błony śluzowej żołądka.
- Zapalenie wątroby.
- Zażółcenie skóry, czyli żółtaczka.
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych stwierdzane w badaniach laboratoryjnych.
- Zwiększone napięcie mięśniowe.
- Zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną.
- Wrażliwość na światło.
- Zaburzenia obejmujące sztywność, drżenie i (lub) zaburzenia poruszania.
- Gorączka, ból gardła lub owrzodzenie jamy ustnej oraz częstsze zakażenia, związane z brakiem lub małą liczbą krwinek białych.
- Bladość skóry, zmęczenie, duszność i ciemne zabarwienie moczu, związane z niedokrwistością hemolityczną, czyli nieprawidłowym rozpadem krwinek czerwonych w naczyniach krwionośnych lub w dowolnej części organizmu.
- Splątanie, zmęczenie, drżenie i skurcze mięśni oraz przyspieszony oddech, związane z zasadowicą hipochloremiczną.
- Silny ból w nadbrzuszu, związany z zapaleniem trzustki.
- Trudności w oddychaniu z gorączką, kaszlem, świszczącym oddechem i dusznością, związane z zaburzeniami oddechowymi, obrzękiem płuc lub zapaleniem płuc.
- Wysypka na twarzy, ból stawów, zaburzenia dotyczące mięśni i gorączka, związane z toczniem rumieniowatym.
- Zapalenie naczyń krwionośnych z takimi objawami jak wysypka, fioletowo-czerwone plamy i gorączka.
- Poważna choroba skóry powodująca wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy w obrębie warg, oczu lub jamy ustnej, łuszczenie się skóry i gorączkę, czyli toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
Częstość nieznana, nie może być określona na podstawie dostępnych danych:- Zmiany wyników badań czynności nerek.
- Zwiększenie stężenia potasu we krwi.
- Mała liczba krwinek czerwonych.
- Nieprawidłowe wyniki badania oceniającego krwinki czerwone.
- Mała liczba pewnego rodzaju krwinek białych oraz płytek krwi.
- Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi.
- Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
- Znacznie zmniejszone wydalanie moczu, które może być objawem zaburzeń czynności nerek i niewydolności nerek.
- Zapalenie naczyń krwionośnych.
- Osłabienie, powstawanie siniaków i częste zakażenia, związane z niedokrwistością aplastyczną.
- Osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia, mogące być objawami gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko, czyli nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką, lub ostrej jaskry zamkniętego kąta.
- Duszność.
- Poważna choroba skóry powodująca wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy w obrębie warg, oczu lub jamy ustnej, łuszczenie się skóry i gorączkę, czyli rumień wielopostaciowy.
- Skurcze mięśni.
- Gorączka.
- Powstawanie pęcherzy na skórze, będące objawem pęcherzowego zapalenia skóry.
- Rak skóry i wargi, czyli nieczerniakowy rak skóry.
O wystąpieniu jakichkolwiek działań niepożądanych, również niewymienionych powyżej, należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie.
Przechowywanie
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
- Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
- Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na pudełku i blistrze po oznaczeniu „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Nie stosować leku, jeżeli opakowanie jest uszkodzone lub widoczne są oznaki jego naruszenia.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Informację o sposobie usunięcia nieużywanego leku można uzyskać od farmaceuty.
Ostrzeżenia
Stany wymagające omówienia z lekarzem przed rozpoczęciem leczeniaPrzed zastosowaniem leku pacjent powinien poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli:
- Ma małe stężenie potasu lub magnezu we krwi, bez objawów lub z osłabieniem mięśni, skurczami mięśni albo nieprawidłowym rytmem serca.
- Ma małe stężenie sodu we krwi, bez objawów lub ze zmęczeniem, splątaniem, drżeniem mięśni albo drgawkami.
- Ma duże stężenie wapnia we krwi, bez objawów lub z nudnościami, wymiotami, zaparciem, bólem żołądka, częstym oddawaniem moczu, pragnieniem, osłabieniem i drżeniem mięśni.
- Ma zaburzenia czynności nerek, przebył przeszczepienie nerki lub ma zwężenie tętnic nerkowych.
- Ma lub miał niewydolność serca albo chorobę niedokrwienną serca.
- Przebył zawał mięśnia sercowego. W takim przypadku należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących początkowej dawki leku; lekarz może również kontrolować czynność nerek.
- Ma zwężenie zastawki mitralnej lub nieprawidłowe pogrubienie mięśnia sercowego, określane jako kardiomiopatia przerostowa zawężająca.
- Ma hiperaldosteronizm, czyli chorobę, w której nadnercza wytwarzają za dużo aldosteronu. W takim przypadku stosowanie leku nie jest zalecane.
- Choruje na układowy toczeń rumieniowaty, określany również jako toczeń lub SLE.
- Choruje na cukrzycę.
- Ma duże stężenie cholesterolu lub triglicerydów we krwi.
- Światło słoneczne wywołuje u niego reakcje skórne, takie jak wysypka.
- Po innych lekach zmniejszających ciśnienie tętnicze lub lekach moczopędnych wystąpiła reakcja alergiczna, zwłaszcza jeśli pacjent choruje na astmę lub ma alergie.
- Miał wymioty lub biegunkę.
- Po innych lekach, w tym inhibitorach konwertazy angiotensyny, wystąpił obrzęk, zwłaszcza twarzy i gardła.
- Przyjmuje inhibitor ACE, np. enalapryl, lizynopryl lub ramipryl, szczególnie jeśli ma chorobę nerek spowodowaną cukrzycą, albo przyjmuje aliskiren.
- W przeszłości wystąpił u niego nowotwór złośliwy skóry lub w trakcie leczenia pojawiła się nieoczekiwana zmiana skórna.
- Po wcześniejszym przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpiły problemy z oddychaniem lub płucami, w tym zapalenie płuc albo gromadzenie się płynu w płucach.
Lekarz może zalecić regularne kontrolowanie czynności nerek, ciśnienia tętniczego i stężenia elektrolitów, np. potasu, we krwi. U pacjentów z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Przed badaniem czynności przytarczyc pacjent powinien poinformować lekarza o stosowaniu leku, ponieważ tiazydowe leki moczopędne należy odstawić przed takim badaniem.
Objawy wymagające pilnej konsultacji- Jeśli wystąpi obrzęk, zwłaszcza twarzy i gardła, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Po takim zdarzeniu nie należy już nigdy stosować leku Dipperam HCT.
- Jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy i (lub) omdlenie, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
- Osłabienie wzroku lub ból oka wymagają pilnej konsultacji. Mogą oznaczać gromadzenie się płynu między naczyniówką a twardówką lub zwiększenie ciśnienia wewnątrz oka. Objawy mogą wystąpić od kilku godzin do tygodni po przyjęciu leku. Brak leczenia wiąże się z ryzykiem trwałej utraty wzroku. Ryzyko może być większe u pacjentów, którzy wcześniej mieli uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy.
- Jeśli po przyjęciu leku wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
- Ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunkę występujące po przyjęciu leku należy omówić z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Pacjent nie powinien samodzielnie decydować o przerwaniu przyjmowania leku z powodu tych objawów.
Ochrona skóryStosowanie hydrochlorotiazydu, szczególnie długotrwałe i w dużych dawkach, może zwiększać ryzyko niektórych nowotworów skóry i warg, czyli nieczerniakowego raka skóry. Podczas leczenia należy chronić skórę przed światłem słonecznym i promieniowaniem UV, regularnie sprawdzać, czy nie pojawiły się nowe zmiany, oraz szybko kontaktować się z lekarzem w przypadku zmian podejrzanych.
Dzieci, młodzież i pacjenci w podeszłym wiekuNie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U pacjentów w wieku 65 lat i starszych należy zachować ostrożność i regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze.
Interakcje z innymi lekamiLekarz lub farmaceuta powinien otrzymać informację o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie, ostatnio oraz planowanych do stosowania. Może być konieczna zmiana dawki, zastosowanie dodatkowych środków ostrożności lub przerwanie stosowania jednego z leków.
Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane z:
- Litem, stosowanym w leczeniu niektórych postaci depresji.
- Lekami lub substancjami zwiększającymi stężenie potasu we krwi, w tym suplementami potasu, zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas, lekami oszczędzającymi potas i heparyną.
- Inhibitorami ACE lub aliskirenem.
Ostrożności wymaga jednoczesne stosowanie z:
- Alkoholem, lekami nasennymi i lekami znieczulającymi.
- Amantadyną, stosowaną w chorobie Parkinsona oraz leczeniu lub zapobieganiu niektórym chorobom wirusowym.
- Lekami przeciwcholinergicznymi, stosowanymi m.in. w skurczach żołądka, jelit i pęcherza moczowego, astmie, chorobie lokomocyjnej, skurczach mięśni, chorobie Parkinsona oraz pomocniczo w znieczuleniu.
- Lekami przeciwdrgawkowymi i stabilizującymi nastrój, stosowanymi w padaczce i zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym, np. karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną, fosfenytoiną i prymidonem.
- Kolestyraminą, kolestypolem lub innymi żywicami jonowymiennymi, stosowanymi głównie w leczeniu dużego stężenia lipidów we krwi.
- Symwastatyną, zmniejszającą stężenie cholesterolu. U pacjentów przyjmujących amlodypinę dawkę symwastatyny należy ograniczyć do 20 mg na dobę.
- Cyklosporyną, stosowaną w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu oraz m.in. w reumatoidalnym zapaleniu stawów lub atopowym zapaleniu skóry.
- Lekami cytotoksycznymi stosowanymi w leczeniu nowotworów, np. metotreksatem lub cyklofosfamidem.
- Digoksyną i innymi glikozydami naparstnicy, stosowanymi w chorobach serca.
- Werapamilem i diltiazemem, stosowanymi w chorobach serca.
- Środkami kontrastującymi zawierającymi jod, stosowanymi podczas badań obrazowych.
- Lekami przeciwcukrzycowymi, w tym metforminą i insuliną.
- Lekami stosowanymi w leczeniu dny, np. allopurynolem.
- Lekami zwiększającymi stężenie cukru we krwi, w tym beta-adrenolitykami i diazoksydem.
- Lekami mogącymi wywołać zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, w tym lekami przeciwarytmicznymi i niektórymi przeciwpsychotycznymi.
- Lekami mogącymi zmniejszać stężenie sodu we krwi, w tym lekami przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi i przeciwpadaczkowymi.
- Lekami mogącymi zmniejszać stężenie potasu we krwi, w tym lekami moczopędnymi, kortykosteroidami, lekami przeczyszczającymi, amfoterycyną i penicyliną benzylową.
- Lekami zwiększającymi ciśnienie tętnicze, takimi jak adrenalina i noradrenalina.
- Lekami stosowanymi w zakażeniu HIV/AIDS, np. rytonawirem, indynawirem i nelfinawirem.
- Lekami przeciwgrzybiczymi, np. ketokonazolem i itrakonazolem.
- Karbenoksolonem, stosowanym w owrzodzeniu i zapaleniu przełyku.
- Lekami przeciwbólowymi i przeciwzapalnymi, szczególnie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym wybiórczymi inhibitorami COX-2.
- Lekami zwiotczającymi mięśnie, stosowanymi podczas operacji.
- Glicerolu triazotanem, czyli nitrogliceryną, innymi azotanami oraz innymi substancjami rozszerzającymi naczynia krwionośne.
- Innymi lekami na nadciśnienie tętnicze, w tym metylodopą.
- Ryfampicyną, erytromycyną i klarytromycyną.
- Zielem dziurawca.
- Dantrolenem podawanym w infuzji w przypadku znaczących zaburzeń temperatury ciała.
- Takrolimusem, stosowanym do kontrolowania odpowiedzi układu odpornościowego po przeszczepieniu narządu.
- Witaminą D i solami wapnia.
Jedzenie, picie i alkoholLek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Podczas leczenia nie należy jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego. Mogą one zwiększać stężenie amlodypiny we krwi i nieprzewidywalnie nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze.
Planowane spożycie alkoholu należy omówić z lekarzem. Alkohol może nadmiernie obniżyć ciśnienie tętnicze i (lub) zwiększyć ryzyko zawrotów głowy lub omdlenia.
Ciąża i karmienie piersiąPacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub ją planuje. Lekarz zazwyczaj zaleci odstawienie Dipperam HCT przed zajściem w ciążę lub natychmiast po jej potwierdzeniu i zastosowanie innego leku.
Pacjentka powinna również poinformować lekarza, jeśli karmi lub zamierza karmić piersią. Małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią. Lekarz może wybrać inny lek, szczególnie gdy karmione dziecko jest noworodkiem lub wcześniakiem.
PłodnośćNie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących wpływu połączenia amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu na płodność. U niektórych pacjentów leczonych antagonistami kanałów wapniowych obserwowano odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników. Dane kliniczne dotyczące wpływu amlodypiny na płodność są niewystarczające.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszynLek może powodować zawroty głowy, senność, nudności lub ból głowy. W przypadku wystąpienia tych objawów pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub maszyn.
Adres producenta
Salutas Pharma GmbH
Otto-von-Guericke-Allee 1
39179 Barleben
Niemcy
Podmiot odpowiedzialny
Sandoz GmbHBiochemiestrasse 10
6250 Kundl
Austria
Miejscowy przedstawiciel podmiotu odpowiedzialnego:
Sandoz Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa
tel. 22 209 70 00
Pamiętaj!
Odbiór w Aptece tylko po okazaniu ważnej recepty.
Sprzedaż produktu nastąpi zgodnie z odpłatnością podaną na recepcie i zgodnie z obwiązującym w dniu sprzedaży Obwieszczeniem Ministra Zdrowia.
