Spis treści
- Opis
- Dawkowanie
- Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
- Skład
- Działania niepożądane
- Przechowywanie
- Ostrzeżenia
- Adres producenta
- Podmiot odpowiedzialny
Opis
Co to jest Duloxetine +pharma 60 mg, kapsułki dojelitowe, twarde, 30 kapsułek?
Duloxetine +pharma zawiera duloksetynę. Jest lekiem przeciwdepresyjnym należącym do inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Zwiększa stężenie serotoniny i noradrenaliny w układzie nerwowym.
Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu:
- depresji, czyli dużych zaburzeń depresyjnych;
- zaburzeń lękowych uogólnionych, objawiających się utrzymującym się uczuciem lęku lub nerwowością;
- bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. Ból ten może być palący, przeszywający, kłujący, rwący lub przypominać porażenie prądem. W określonej części ciała może występować utrata czucia albo ból wywoływany przez dotyk, ciepło, chłód lub ucisk.
Opakowanie zawiera 30 kapsułek dojelitowych, twardych. Kapsułki zawierają peletki pokryte warstwą chroniącą je przed działaniem soku żołądkowego.
Dawkowanie
Jak stosować lek Duloxetine +pharma?
Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości pacjent powinien zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Leczenie depresji i bólu w neuropatii cukrzycowej u dorosłychZwykle stosowana dawka wynosi 60 mg raz na dobę. Jest to dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca. Lekarz ustala dawkę odpowiednią dla danego pacjenta.
Leczenie zaburzeń lękowych uogólnionych u dorosłychZwykle stosowana dawka początkowa wynosi 30 mg raz na dobę. U większości pacjentów dawka jest następnie zwiększana do 60 mg raz na dobę. W zależności od reakcji pacjenta na leczenie lekarz może zwiększyć dawkę aż do 120 mg na dobę.
Sposób podawania:Lek przyjmuje się doustnie. Kapsułkę należy połykać w całości, popijając wodą. Lek można przyjmować podczas posiłków lub między posiłkami. Przyjmowanie leku codziennie o tej samej porze pomaga pamiętać o dawce.
O czasie leczenia decyduje lekarz. Pacjent nie powinien zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, również po uzyskaniu poprawy.
Pominięcie dawkiPominiętą dawkę należy przyjąć tak szybko, jak to możliwe. Jeżeli zbliża się pora kolejnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę i przyjąć pojedynczą dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej ani przekraczać dawki dobowej zaleconej przez lekarza.
Przyjęcie większej niż zalecana dawkiNależy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Objawy przedawkowania obejmują senność, śpiączkę, zespół serotoninowy, drgawki, wymioty i szybką akcję serca. Zespół serotoninowy może powodować uczucie nadmiernego zadowolenia, senność, zaburzenia koordynacji ruchowej, niepokój, wrażenie upojenia alkoholowego, gorączkę, pocenie się lub sztywność mięśni.
Przerwanie leczeniaJeżeli lekarz zdecyduje o zakończeniu leczenia, zaleci zmniejszanie dawki przez co najmniej 2 tygodnie. Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy opisane w sekcji „Działania niepożądane”.
Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
Kiedy nie stosować leku Duloxetine +pharma?
Leku nie należy stosować:
- jeśli pacjent ma uczulenie na duloksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku;
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby;
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
- jeśli pacjent przyjmuje inhibitor monoaminooksydazy (IMAO) lub przyjmował taki lek w ciągu ostatnich 14 dni;
- jeśli pacjent przyjmuje fluwoksaminę, stosowaną przeważnie w leczeniu depresji;
- jeśli pacjent przyjmuje cyprofloksacynę lub enoksacynę, stosowane w leczeniu niektórych zakażeń;
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę.
Nie należy rozpoczynać leczenia u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
Lek został przepisany określonemu pacjentowi i nie należy przekazywać go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.
Skład
Substancja czynna: każda kapsułka zawiera 60 mg duloksetyny w postaci chlorowodorku.
Substancje pomocnicze:- Zawartość kapsułki: sacharoza w postaci ziarenek zawierających skrobię kukurydzianą; kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer 1:1, dyspersja 30% (Eudragit L30D55); hypromeloza; sacharoza; krzemionka koloidalna bezwodna; talk; trietylu cytrynian; Plasacryl T20 (glicerylu stearynian, trietylu cytrynian, polisorbat 80, woda).
- Korpus kapsułki: tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna, indygotyna (E 132), żelaza tlenek żółty (E 172), woda.
- Wieczko kapsułki: indygotyna (E 132), tytanu dwutlenek (E 171), woda, żelatyna.
- Tusz biały: szelak, glikol propylenowy, powidon, tytanu dwutlenek (E 171).
Każda kapsułka zawiera od 104,74 do 141,83 mg sacharozy.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Duloxetine +pharma może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta one wystąpią.
Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):- Ból głowy.
- Senność.
- Nudności.
- Suchość w jamie ustnej.
Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):- Brak apetytu.
- Zaburzenia snu.
- Pobudzenie.
- Zmniejszony popęd płciowy.
- Lęk.
- Trudność lub niemożność osiągnięcia orgazmu.
- Niezwykłe sny.
- Zawroty głowy.
- Uczucie spowolnienia.
- Drżenie mięśni.
- Drętwienie, uczucie kłucia lub mrowienia skóry.
- Niewyraźne widzenie.
- Szumy uszne, czyli słyszenie dźwięku w uszach przy braku jego zewnętrznego źródła.
- Uczucie kołatania serca.
- Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi.
- Nagłe zaczerwienienie twarzy.
- Wzmożone ziewanie.
- Zaparcie.
- Biegunka.
- Ból brzucha.
- Wymioty.
- Zgaga lub niestrawność.
- Oddawanie wiatrów.
- Zwiększone pocenie.
- Wysypka, która może być swędząca.
- Ból mięśni.
- Kurcze mięśni.
- Bolesne oddawanie moczu.
- Częste oddawanie moczu.
- Problem z uzyskaniem erekcji.
- Zmiany w ejakulacji.
- Upadki, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.
- Zmęczenie.
- Zmniejszenie masy ciała.
U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat leczonych z powodu depresji obserwowano zmniejszenie masy ciała po rozpoczęciu leczenia. Po 6 miesiącach masa ciała zwiększała się i wyrównywała z masą ciała innych dzieci i nastolatków w tym samym wieku i tej samej płci.
Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):- Zapalenie gardła powodujące chrypkę.
- Myśli samobójcze. W razie ich wystąpienia pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
- Trudności z zasypianiem.
- Zgrzytanie zębami lub zaciskanie zębów.
- Dezorientacja.
- Brak motywacji.
- Nagłe mimowolne ruchy lub drganie mięśni.
- Uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia lub ustania w miejscu. O takich objawach należy poinformować lekarza.
- Zdenerwowanie.
- Zaburzenia koncentracji.
- Zaburzenia smaku.
- Trudności w kontrolowaniu ruchów, np. brak koordynacji lub niezamierzone ruchy mięśni.
- Zespół niespokojnych nóg.
- Pogorszona jakość snu.
- Rozszerzenie źrenic, czyli ciemnych środkowych części oczu.
- Zaburzenia widzenia.
- Uczucie zawrotów głowy lub „wirowania”, czyli zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
- Ból ucha.
- Szybkie i (lub) nieregularne bicie serca.
- Omdlenia.
- Zawroty głowy, uczucie pustki w głowie lub omdlenia przy wstawaniu.
- Uczucie zimna w palcach rąk i (lub) stóp.
- Ucisk w gardle.
- Krwawienie z nosa.
- Wymioty z krwią lub czarny, smolisty kał.
- Zapalenie żołądka i jelit.
- Odbijanie się treści żołądkowej.
- Trudności w połykaniu.
- Zapalenie wątroby, które może powodować ból brzucha i zażółcenie skóry lub białkówek oka.
- Nocne pocenie się.
- Pokrzywka.
- Zimne poty.
- Wrażliwość na światło słoneczne.
- Zwiększona tendencja do powstawania siniaków.
- Sztywność mięśni.
- Drganie mięśni.
- Trudność lub niemożność oddawania moczu.
- Trudność w rozpoczęciu oddawania moczu.
- Potrzeba oddawania moczu w nocy.
- Potrzeba oddawania moczu w ilości większej niż zazwyczaj.
- Zmniejszenie ilości wydzielanego moczu.
- Nieprawidłowe krwawienie z pochwy.
- Zaburzenia miesiączkowania, w tym nasilone, bolesne, nieregularne lub przedłużające się miesiączki, nieprawidłowo skąpe miesiączki lub brak miesiączki.
- Ból jąder lub moszny.
- Ból w klatce piersiowej.
- Uczucie zimna.
- Pragnienie.
- Dreszcze.
- Uczucie gorąca.
- Zaburzenia chodu.
- Zwiększenie masy ciała.
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
- Zwiększenie stężenia potasu we krwi.
- Zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej.
- Zwiększenie stężenia glukozy we krwi.
- Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi.
Zmiany wyników badań laboratoryjnych mogą występować bez objawów zauważalnych dla pacjenta.
Rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):- Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu lub zawroty głowy z obrzękiem języka lub warg.
- Reakcje alergiczne.
- Zmniejszenie czynności tarczycy, które może powodować zmęczenie lub zwiększenie masy ciała.
- Odwodnienie.
- Małe stężenie sodu we krwi, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Objawami mogą być zawroty głowy, osłabienie, stany splątania, senność, nadmierne zmęczenie, nudności lub wymioty. Cięższe objawy obejmują omdlenia, drgawki oraz upadki.
- Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).
- Zachowania samobójcze.
- Stan pobudzenia maniakalnego, objawiający się nadmierną aktywnością, gonitwą myśli i zmniejszoną potrzebą snu.
- Omamy.
- Agresja.
- Przejawy gniewu.
- Zespół serotoninowy, który może powodować wrażenie nadmiernego zadowolenia, senność, zaburzenia koordynacji ruchowej, niepokój, zwłaszcza ruchowy, wrażenie upojenia alkoholowego, gorączkę, pocenie się lub sztywność mięśni. W przypadku objawów zespołu serotoninowego należy skontaktować się z lekarzem.
- Drgawki.
- Zwiększenie ciśnienia w oku, czyli jaskra.
- Zapalenie jamy ustnej.
- Jasnoczerwona krew w kale.
- Nieprzyjemny oddech.
- Zapalenie jelita grubego prowadzące do biegunki.
- Niewydolność wątroby.
- Żółte zabarwienie skóry lub białkówek oka, czyli żółtaczka.
- Zespół Stevensa-Johnsona, czyli poważna choroba z owrzodzeniem skóry, jamy ustnej, oczu i narządów płciowych.
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła, czyli obrzęk naczynioruchowy.
- Skurcz mięśni żuchwy.
- Nietypowy zapach moczu.
- Objawy menopauzy.
- Nieprawidłowe wytwarzanie mleka u mężczyzn lub kobiet.
- Kaszel, świsty oddechowe i duszność, którym może towarzyszyć gorączka.
- Nadmierne krwawienie z pochwy krótko po porodzie, czyli krwotok poporodowy.
Bardzo rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):- Zapalenie naczyń krwionośnych skóry.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):- Objawy choroby zwanej kardiomiopatią stresową, takie jak ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenia i nieregularne bicie serca.
Objawy po nagłym przerwaniu leczeniaU niektórych pacjentów po nagłym odstawieniu leku mogą wystąpić:
- Zawroty głowy.
- Uczucie mrowienia podobne do kłucia szpilkami lub igłami albo wrażenie porażenia prądem, szczególnie w obrębie głowy.
- Zaburzenia snu, w tym realistyczne sny, koszmary senne i trudności w zasypianiu.
- Zmęczenie.
- Senność.
- Niepokój lub pobudzenie.
- Lęk.
- Nudności lub wymioty.
- Drżenie.
- Bóle głowy.
- Ból mięśni.
- Drażliwość.
- Biegunka.
- Nadmierna potliwość.
- Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
Jeżeli objawy po odstawieniu leku są uciążliwe, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem.
O każdym działaniu niepożądanym, także niewymienionym powyżej, należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie.
Przechowywanie
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
- Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po oznaczeniu „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Sposób usunięcia nieużywanego leku należy ustalić z farmaceutą.
Ostrzeżenia
Choroby i stany wymagające omówienia z lekarzemPrzed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien poinformować lekarza, jeżeli:
- ma wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub chorobę serca;
- ma chorobę nerek;
- miał w przeszłości napady padaczkowe;
- miał w przeszłości epizody manii;
- ma chorobę afektywną dwubiegunową;
- ma chorobę oczu, np. niektóre rodzaje jaskry związane z podwyższonym ciśnieniem w oku;
- miał zaburzenia krzepnięcia lub skłonność do siniaków, szczególnie jeśli pacjentka jest w ciąży;
- jest narażony na zmniejszenie stężenia sodu we krwi, np. przyjmuje leki moczopędne, zwłaszcza w podeszłym wieku;
- przyjmuje inne leki przeciwdepresyjne, preparaty ziołowe zawierające dziurawiec zwyczajny lub leki mogące uszkadzać wątrobę.
U pacjentów z nadciśnieniem lub innymi chorobami serca zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia. U osób w podeszłym wieku należy zachować ostrożność, szczególnie podczas stosowania dawki 120 mg na dobę, dla której dane są ograniczone.
Lek może powodować uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia albo ustania w miejscu. O takich objawach należy poinformować lekarza. Największe prawdopodobieństwo ich wystąpienia dotyczy pierwszych tygodni leczenia; zwiększanie dawki może być wówczas szkodliwe.
Zespół serotoninowy i złośliwy zespół neuroleptycznyPacjent powinien skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią: niepokój, omamy, utrata koordynacji, przyspieszone bicie serca, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia krwi, wzmożone odruchy, biegunka, śpiączka, nudności lub wymioty. Mogą to być objawy zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu.
W najcięższej postaci zespół serotoninowy może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny. Jego objawy mogą obejmować gorączkę, przyspieszone bicie serca, pocenie się, silną sztywność mięśni, splątanie oraz zwiększenie aktywności enzymów mięśniowych stwierdzane w badaniu krwi.
Myśli samobójcze i nasilenie depresji lub lękuMyśli o samookaleczeniu lub samobójstwie mogą nasilać się na początku leczenia przeciwdepresyjnego, zanim lek zacznie działać, zazwyczaj po 2 tygodniach lub później. Ryzyko jest większe u pacjentów, którzy wcześniej mieli takie myśli, oraz u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi przyjmujących leki przeciwdepresyjne.
W razie myśli samobójczych lub myśli o samookaleczeniu pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.Pomocne może być poinformowanie bliskich o depresji lub zaburzeniach lękowych oraz poproszenie ich o obserwowanie nasilenia objawów i niepokojących zmian zachowania.
Jeśli w leczeniu depresji lub lęku poprawa nie nastąpi po 2 do 4 tygodniach, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem. W leczeniu bólu w neuropatii cukrzycowej należy zwrócić się do lekarza, jeśli poprawa nie nastąpi po 2 miesiącach. Lekarz może zalecić kontynuowanie leczenia mimo poprawy, aby zapobiec nawrotowi depresji lub lęku.
Dzieci i młodzieżZazwyczaj lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W tej grupie wiekowej leki przeciwdepresyjne zwiększają ryzyko prób samobójczych, myśli samobójczych i wrogości, obejmującej głównie agresję, zachowania buntownicze i przejawy gniewu.
Lekarz może jednak zalecić lek pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, jeżeli uzna to za korzystne. Pojawienie się lub nasilenie wymienionych objawów wymaga poinformowania lekarza. Brakuje długoterminowych danych o bezpieczeństwie stosowania w tej grupie wiekowej dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i zachowania.
Interakcje z innymi lekamiPacjent powinien poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie, ostatnio lub planowanych, również dostępnych bez recepty i preparatach ziołowych. Nie należy rozpoczynać ani przerywać ich stosowania bez konsultacji z lekarzem.
Szczególnego omówienia wymagają:
- Leki powodujące senność, np. benzodiazepiny, silne leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital i leki przeciwhistaminowe.
- Leki zwiększające stężenie serotoniny, m.in. tryptany, tramadol, tryptofan, paroksetyna, fluoksetyna, wenlafaksyna, klomipramina, amitryptylina, petydyna, buprenorfina i ziele dziurawca zwyczajnego. Mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych. W razie nietypowych objawów podczas leczenia skojarzonego należy skontaktować się z lekarzem.
- Doustne leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia. Ostrożność dotyczy także niesteroidowych leków przeciwzapalnych i kwasu acetylosalicylowego.
- Rysperydon, nortryptylina, amitryptylina, imipramina, flekainid, propafenon i metoprolol, przy których jednoczesnym stosowaniu należy zachować ostrożność.
Przykładami IMAO są moklobemid i linezolid. Łączenie IMAO z duloksetyną może powodować ciężkie, nawet zagrażające życiu działania niepożądane. Po odstawieniu Duloxetine +pharma musi upłynąć przynajmniej 5 dni przed rozpoczęciem przyjmowania IMAO.
Jedzenie, picie i alkoholLek można przyjmować podczas posiłków lub między posiłkami, popijając wodą. Podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia należy zachować ostrożność.
Ciąża i karmienie piersiąPacjentka w ciąży, karmiąca piersią, przypuszczająca, że jest w ciąży, lub planująca dziecko powinna przed zastosowaniem leku poradzić się lekarza lub farmaceuty. O zajściu w ciążę lub staraniach o ciążę podczas leczenia należy poinformować lekarza. Stosowanie leku w ciąży wymaga rozważenia z lekarzem korzyści z leczenia i zagrożeń dla dziecka.
- Pacjentka powinna poinformować położną i lekarza o przyjmowaniu leku. Stosowanie podobnych leków, czyli selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, może zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków. Objawia się ono przyspieszonym oddechem i sinicą, zwykle w pierwszych 24 godzinach po urodzeniu. Takie objawy wymagają natychmiastowego kontaktu z położną lub lekarzem.
- Przyjmowanie leku pod koniec ciąży może spowodować u noworodka wiotkość mięśni, drżenie, drżączkę, trudności w karmieniu, trudności z oddychaniem i napady drgawek. Objawy pojawiają się zwykle przy urodzeniu lub w ciągu kolejnych dni. Ich wystąpienie albo niepokój o stan dziecka wymaga kontaktu z lekarzem lub położną.
- Stosowanie leku pod koniec ciąży zwiększa ryzyko nadmiernego krwawienia z pochwy krótko po porodzie, szczególnie u pacjentek z zaburzeniami krzepnięcia w przeszłości. Lekarz lub położna powinni wiedzieć o leczeniu, aby ustalić odpowiednie postępowanie.
- Dostępne dane dotyczące stosowania duloksetyny w pierwszych trzech miesiącach ciąży ogólnie nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Stosowanie w drugiej połowie ciąży może zwiększać ryzyko przedwczesnego porodu, głównie między 35. a 36. tygodniem ciąży: 6 dodatkowych przedwcześnie urodzonych niemowląt na każde 100 kobiet przyjmujących duloksetynę w drugiej połowie ciąży.
- Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią. Pacjentka powinna poinformować lekarza o karmieniu i zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty.
PłodnośćW badaniach na zwierzętach duloksetyna nie wpływała na płodność samców. U samic wpływ obserwowano tylko przy dawkach powodujących toksyczność u matek.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszynLek może powodować senność lub zawroty głowy. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, zanim nie pozna swojej reakcji na lek, ani w razie wystąpienia tych objawów.
Zaburzenia czynności seksualnychLeki z grupy SNRI mogą powodować zaburzenia czynności seksualnych. W niektórych przypadkach objawy utrzymywały się po przerwaniu leczenia.
SacharozaPacjent, u którego stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, powinien przed rozpoczęciem leczenia skontaktować się z lekarzem. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować leku.
Adres producenta
Genericon Pharma Gesellschaft m.b.H.
Hafnerstrasse 211
8054 Graz
Austria
Podmiot odpowiedzialny
+pharma arzneimittel gmbh
Hafnerstraße 211
8054 Graz
Austria.
Pamiętaj!
Odbiór w Aptece tylko po okazaniu ważnej recepty.
Sprzedaż produktu nastąpi zgodnie z odpłatnością podaną na recepcie i zgodnie z obwiązującym w dniu sprzedaży Obwieszczeniem Ministra Zdrowia.
