Spis treści
- Opis
- Dawkowanie
- Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
- Skład
- Działania niepożądane
- Przechowywanie
- Ostrzeżenia
- Adres producenta
- Podmiot odpowiedzialny
Opis
Co to jest Lamitrin S 5 mg, tabletki do rozgryzania i żucia / do sporządzania zawiesiny, 30 tabletek?
Lamitrin S zawiera substancję czynną lamotryginę. Należy do grupy leków zwanych lekami przeciwpadaczkowymi. Stosuje się go w leczeniu dwóch chorób: padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.
Działanie leku Lamitrin S w leczeniu padaczki polega na blokowaniu impulsów w mózgu wywołujących napady padaczkowe.
- U dorosłych i u dzieci w wieku 13 lat i powyżej Lamitrin S może być stosowany w leczeniu padaczki sam (pojedynczo) lub w skojarzeniu z innymi lekami. Leczenie obejmuje napady częściowe i uogólnione, w tym napady toniczno-kloniczne. Lamitrin S może być także stosowany w skojarzeniu z innymi lekami w leczeniu napadów padaczkowych związanych z chorobą zwaną zespołem Lennoxa-Gastauta.
- U dzieci w wieku od 2 do 12 lat Lamitrin S może być stosowany w skojarzeniu z innymi lekami w leczeniu tych chorób. Może być stosowany jako jedyny lek w leczeniu rodzaju padaczki, tzw. typowych napadów nieświadomości.
Lamitrin S stosuje się także w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi (czasami zwanymi psychozą maniakalno-depresyjną) występują skrajne wahania nastroju z epizodami manii (pobudzenie lub euforia) na przemian z epizodami depresji (głęboki smutek lub rozpacz). U dorosłych w wieku 18 lat i powyżej Lamitrin S można stosować pojedynczo lub w skojarzeniu z innymi lekami w celu zapobiegania epizodom depresji występującym w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych. Wskazanie dotyczy pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi typu I, u których występują głównie epizody depresji. Lamitrin S nie jest wskazany w doraźnym leczeniu epizodów manii ani depresji. Mechanizm, za pośrednictwem którego lek Lamitrin S wywiera w mózgu takie działanie, nie został dotychczas poznany.
Opakowanie zawiera 30 tabletek w butelce. Tabletki są koloru białego do prawie białego i mogą być nieznacznie nakrapiane. Mają zapach czarnej porzeczki. Są podłużne, obustronnie wypukłe, oznaczone napisami „GS CL2” na jednej stronie i „5” na drugiej stronie.
Dawkowanie
Jak stosować lek Lamitrin S?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Ustalenie odpowiedniej dla pacjenta dawki leku Lamitrin S może wymagać czasu. Dawka przyjmowana przez pacjenta zależy od:
- wieku pacjenta;
- tego, czy pacjent przyjmuje lek Lamitrin S w skojarzeniu z innymi lekami;
- tego, czy u pacjenta występują jakiekolwiek choroby nerek lub wątroby.
Lekarz prowadzący przepisze na początku małą dawkę, a następnie stopniowo, w ciągu kilku tygodni będzie ją zwiększał, aż do osiągnięcia dawki skutecznej dla pacjenta (zwanej dawką efektywną).
Nie należy nigdy przyjmować większej dawki leku Lamitrin S niż ta zalecona przez lekarza prowadzącego.Dorośli i dzieci w wieku 13 lat i powyżejZazwyczaj dawka efektywna leku Lamitrin S u dorosłych i u dzieci w wieku 13 lat i powyżej wynosi od 100 mg do 400 mg na dobę.
Dzieci w wieku od 2 do 12 latU dzieci w wieku od 2 do 12 lat dawka efektywna jest zależna od masy ciała, zwykle wynosi od 1 mg do 15 mg na każdy kilogram masy ciała dziecka, do maksymalnej dawki podtrzymującej 200 mg na dobę.
Stosowanie leku Lamitrin S nie jest zalecane u dzieci w wieku poniżej 2 lat.
Sposób podawania:Podanie doustne. Dawkę leku Lamitrin S należy przyjmować raz lub dwa razy na dobę, zgodnie z zaleceniem lekarza prowadzącego. Lek Lamitrin S może być przyjmowany z jedzeniem lub bez jedzenia.
Należy zawsze przyjmować całą dawkę przepisaną przez lekarza. Nie należy nigdy przyjmować tylko części tabletki.
Lekarz prowadzący może także zalecić rozpoczęcie lub przerwanie przyjmowania innych leków, w zależności od wskazania i od odpowiedzi pacjenta na leczenie.
Tabletki do rozgryzania i żucia / do sporządzania zawiesiny Lamitrin S można albo połykać w całości z niewielką ilością wody, albo rozgryźć lub przyjmować w postaci płynnej po rozmieszaniu z wodą. Nigdy nie należy przyjmować tylko części zawiesiny.
Rozgryzanie tabletkiJednoczesne popicie niewielką ilością wody pomoże w rozpuszczeniu tabletki w ustach. Następnie pacjent powinien wypić jeszcze trochę wody, aby upewnić się, że cała dawka została połknięta.
W celu przygotowania zawiesiny doustnej należy:- umieścić tabletkę w szklance i dodać co najmniej tyle wody, aby pokryła ona całą tabletkę;
- zamieszać lub poczekać aż do całkowitego rozpuszczenia tabletki;
- wypić przygotowaną zawiesinę w całości;
- dolać niewielką ilość wody do szklanki i wypić, aby upewnić się, że lek nie został w szklance.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lamitrin SNależy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub najbliższym oddziałem pomocy doraźnej. Jeżeli to możliwe, należy pokazać opakowanie leku Lamitrin S.
Przyjęcie zbyt dużej dawki leku Lamitrin S może zwiększać ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, które mogą mieć skutek śmiertelny. U pacjenta, który zastosował zbyt dużą dawkę leku Lamitrin S, mogą wystąpić:
- szybkie, mimowolne ruchy gałek ocznych (oczopląs);
- niezborność ruchów, brak koordynacji, niemożność utrzymania równowagi (ataksja);
- zaburzenia rytmu serca (wykrywane zazwyczaj podczas badania EKG);
- utrata przytomności, napady drgawek lub śpiączka.
Pominięcie zastosowania pojedynczej dawki leku Lamitrin SNie należy stosować dodatkowych tabletek w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze.
W razie pominięcia kilku dawek leku Lamitrin SNależy zasięgnąć porady lekarza prowadzącego odnośnie ponownego rozpoczęcia stosowania leku Lamitrin S. Takie postępowanie jest ważne dla pacjenta.
Przerwanie stosowania leku Lamitrin SNie należy przerywać stosowania leku Lamitrin S, jeżeli nie zaleci tego lekarz. Lek Lamitrin S musi być stosowany tak długo, jak zaleci to lekarz. Nie należy przerywać stosowania, chyba że tak zaleci lekarz.
W leczeniu padaczki, w celu przerwania stosowania leku Lamitrin S istotne jest, aby dawka była zmniejszana stopniowo, w ciągu około dwóch tygodni. W przypadku nagłego zaprzestania stosowania leku Lamitrin S może nastąpić nawrót objawów padaczki lub mogą się one nasilić.
W leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych może upłynąć pewien czas, zanim lek Lamitrin S zacznie działać, więc jest mało prawdopodobne, aby poprawa wystąpiła natychmiast. W przypadku kończenia leczenia lekiem Lamitrin S nie ma konieczności stopniowego zmniejszania dawki. Należy jednak zasięgnąć porady lekarza prowadzącego, jeżeli pacjent zamierza przerwać stosowanie leku Lamitrin S.
Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
Kiedy nie stosować leku Lamitrin S?
- Jeżeli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na lamotryginę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
W takim przypadku należy poinformować lekarza prowadzącego i nie przyjmować leku Lamitrin S.
Skład
Substancją czynną jest lamotrygina. Każda tabletka do rozgryzania i żucia / do sporządzania zawiesiny zawiera 5 mg lamotryginy.
Pozostałe składniki to: wapnia węglan, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, glinowo-magnezowy krzemian, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon K30, sacharyna sodowa, magnezu stearynian, aromat czarnej porzeczki.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Reakcje zagrażające życiu: należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.U niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących lek Lamitrin S występuje reakcja alergiczna lub potencjalnie zagrażająca życiu reakcja skórna, która może się nasilić, jeżeli pozostanie nieleczona.
Takie objawy mogą wystąpić częściej w ciągu pierwszych paru miesięcy stosowania leku Lamitrin S, zwłaszcza gdy u pacjenta zastosowano zbyt dużą dawkę, zbyt szybko ją zwiększano lub gdy pacjent przyjmuje lek Lamitrin S w skojarzeniu z innym lekiem zwanym walproinianem. Niektóre z tych objawów występują częściej u dzieci, więc rodzice powinni zwracać na nie szczególną uwagę.
Do objawów tych reakcji należą: wysypki skórne lub zaczerwienienie skóry, które mogą się nasilać aż do ciężkich lub, czasami, zagrażających życiu reakcji skórnych, w tym wysypki ze zmianami obrączkowatymi o wyglądzie tarczy strzelniczej (rumień wielopostaciowy), rozległej wysypki z pęcherzami i złuszczaniem naskórka, występującej szczególnie w okolicach ust, nosa, oczu i genitaliów (zespół Stevensa-Johnsona), rozległego złuszczania naskórka (obejmującego ponad 30% powierzchni ciała, toksyczną nekrolizę naskórka) lub rozległej wysypki, której towarzyszą zmiany dotyczące wątroby, krwi i innych narządów (zespół nadwrażliwości polekowej z eozynofilią oraz objawami ogólnoustrojowymi, znany również jako zespół nadwrażliwości DRESS); owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa lub genitaliów; ból w jamie ustnej lub zaczerwienienie i opuchlizna oczu (zapalenie spojówek); wysoka temperatura ciała (gorączka), objawy przypominające grypę lub senność; obrzęk twarzy, powiększenie węzłów chłonnych w obrębie szyi, pod pachami i w pachwinach; niespodziewanie występujące krwawienie, sinienie lub niebieskie zabarwienie palców; ból gardła lub częściej niż zwykle występujące infekcje (takie jak przeziębienia); zwiększony poziom enzymów wątrobowych w badaniach krwi; zwiększona liczba białych krwinek (eozynofili); powiększone węzły chłonne; zmiany dotyczące innych narządów, w tym wątroby i nerek.
W wielu przypadkach są to objawy mniej ciężkich działań niepożądanych. Należy jednak pamiętać, że potencjalnie zagrażają one życiu i, jeżeli pozostaną nieleczone, mogą się rozwinąć aż do poważnych stanów, takich jak niewydolność narządowa. W razie zauważenia któregokolwiek z nich należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz prowadzący może zdecydować o konieczności wykonania badań czynności wątroby, nerek lub krwi i może zalecić odstawienie leku Lamitrin S. Jeśli u pacjenta wystąpi zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka, lekarz poinformuje o tym, że pacjentowi nie wolno już nigdy stosować lamotryginy.
Limfohistiocytoza hemofagocytarna (HLH) została opisana także w sekcji „Ostrzeżenia”.
Bardzo częste działania niepożądaneMogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów: ból głowy; wysypka skórna.
Częste działania niepożądaneMogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów: agresja lub drażliwość; uczucie senności; zawroty głowy; drżenie; trudności z zasypianiem (bezsenność); uczucie pobudzenia; biegunka; suchość w jamie ustnej; nudności lub wymioty; uczucie zmęczenia; ból pleców, stawów lub ból w jakimkolwiek innym miejscu.
Niezbyt częste działania niepożądaneMogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów: niezborność ruchów i brak koordynacji (ataksja); podwójne lub niewyraźne widzenie; nietypowa utrata lub przerzedzenie włosów (alopecja); wysypka skórna lub oparzenie słoneczne po narażeniu na działanie światła słonecznego lub sztucznego (fotowrażliwość).
Rzadkie działania niepożądaneMogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów: reakcja skórna, która powoduje występowanie czerwonych punktów i plam na skórze, które mogą wyglądać jak tarcza lub „bycze oko” z ciemnym, czerwonym środkiem otoczonym przez jaśniejsze, czerwone pierścienie (rumień wielopostaciowy); zagrażająca życiu reakcja skórna (zespół Stevensa-Johnsona, należy także zapoznać się z informacjami na początku tej sekcji); grupa objawów obejmujących jednocześnie: gorączkę, nudności, wymioty, ból głowy, sztywność karku, skrajną wrażliwość na silne światło. Może to być spowodowane stanem zapalnym błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych). Objawy te zazwyczaj ustępują po zaprzestaniu leczenia, jednak jeśli nadal się nasilają, należy skontaktować się z lekarzem. Ponadto: szybkie, mimowolne ruchy gałek ocznych (oczopląs); swędzenie oczu z towarzyszącą wydzieliną (zapalenie spojówek).
Bardzo rzadkie działania niepożądaneMogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów: zagrażająca życiu reakcja skórna (toksyczna nekroliza naskórka); zespół nadwrażliwości polekowej z eozynofilią oraz objawami ogólnoustrojowymi (DRESS); wysoka temperatura ciała (gorączka); obrzęk twarzy, powiększenie węzłów chłonnych w obrębie szyi, pod pachami i w pachwinach (uogólnione powiększenie węzłów chłonnych); zmiany czynnościowe wątroby, które wykazano w badaniach krwi lub niewydolność wątroby; ciężkie zaburzenie krzepnięcia krwi, które może spowodować nieoczekiwane krwawienie lub sinienie (rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe). W odniesieniu do tych działań należy także zapoznać się z informacjami na początku tej sekcji.
Do bardzo rzadkich działań niepożądanych należą również: limfohistiocytoza hemofagocytarna (HLH), opisana w sekcji „Ostrzeżenia”; zmiany w wynikach badań krwi, włączając zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (anemia), zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza), zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), zmniejszenie liczby wszystkich krwinek (pancytopenia) oraz zaburzenie szpiku kostnego zwane niedokrwistością aplastyczną; omamy („widzenie” lub „słyszenie” rzeczy, które nie są rzeczywiste); dezorientacja; uczucie chwiejności lub braku równowagi w trakcie poruszania się; mimowolne powtarzające się ruchy ciała i (lub) dźwięki lub słowa (tiki), mimowolne skurcze mięśni dotyczące oczu, głowy i tułowia (choreoatetoza) lub inne nietypowe ruchy ciała, takie jak szarpnięcia, drżenia lub sztywność; zwiększenie częstości napadów padaczkowych u pacjentów z wcześniej rozpoznaną padaczką; nasilenie objawów choroby u pacjentów z rozpoznaną chorobą Parkinsona; zespół rzekomotoczniowy (objawy mogą obejmować: ból pleców lub stawów, któremu może niekiedy towarzyszyć gorączka i (lub) ogólne złe samopoczucie).
Inne działania niepożądaneInne działania niepożądane wystąpiły u niewielkiej liczby pacjentów, jednak z nieznaną częstością.
Informowano o zaburzeniach kości obejmujących osteopenię i osteoporozę (osłabienie kości) oraz złamania. Jeśli pacjent jest długotrwale leczony lekami przeciwpadaczkowymi, chorował kiedyś na osteoporozę lub przyjmuje steroidy, powinien to omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Pozostałe działania niepożądane o nieznanej częstości to: zapalenie nerek (cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek) lub jednoczesne zapalenie nerek i oka (cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek i zapalenie błony naczyniowej oka); koszmary senne; osłabiona odporność spowodowana mniejszym stężeniem we krwi przeciwciał, nazywanych immunoglobulinami, które pomagają chronić organizm przed zakażeniami; czerwone guzki lub plamy na skórze (chłoniak rzekomy).
Zgłaszanie działań niepożądanychJeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Przechowywanie
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na tekturowym pudełku lub butelce. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania leku Lamitrin S.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Ostrzeżenia
Lek przepisano ściśle określonemu pacjentowi. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innemu pacjentowi, nawet jeśli objawy jego choroby są takie same.
Ostrzeżenia i środki ostrożnościPrzed rozpoczęciem przyjmowania leku Lamitrin S należy zwrócić się do lekarza prowadzącego lub farmaceuty, jeżeli:
- u pacjenta występuje jakakolwiek choroba nerek;
- u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek wysypka po zastosowaniu lamotryginy lub innych leków stosowanych w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych lub padaczki;
- u pacjenta po przyjęciu lamotryginy wystąpiła wysypka lub oparzenie słoneczne w wyniku narażenia na działanie światła słonecznego lub sztucznego (np. w solarium). Lekarz zweryfikuje leczenie stosowane przez pacjenta i może doradzić unikanie światła słonecznego lub stosowanie ochrony przed słońcem (np. używanie kremu z filtrem lub noszenie odzieży ochronnej);
- u pacjenta kiedykolwiek wystąpiło zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych po zastosowaniu lamotryginy. Opis objawów znajduje się w sekcji „Działania niepożądane”, w części „Rzadkie działania niepożądane”;
- pacjent przyjmuje lek zawierający lamotryginę;
- u pacjenta występuje schorzenie zwane zespołem Brugadów lub inne choroby serca. Zespół Brugadów jest uwarunkowaną genetycznie chorobą serca objawiającą się zaburzeniami czynności elektrycznej w sercu. Nieprawidłowe zapisy w EKG wiążą się z arytmią (nieprawidłowym rytmem serca), która może być spowodowana przyjmowaniem lamotryginy.
W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych przypadków należy poinformować lekarza prowadzącego, który może zalecić zmniejszenie dawki lub zdecydować, że lek Lamitrin S nie jest odpowiednim lekiem dla pacjenta.
Ważne informacje dotyczące reakcji zagrażających życiuU niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących lek Lamitrin S występuje reakcja alergiczna lub mogąca zagrażać życiu reakcja skórna, która nieleczona może się nasilić. Do takich reakcji zalicza się zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (TEN) oraz zespół nadwrażliwości polekowej z eozynofilią oraz objawami ogólnoustrojowymi (DRESS). Pacjent powinien zapoznać się z objawami tych stanów i mieć je na uwadze w trakcie stosowania leku Lamitrin S.
To ryzyko może być powiązane z wariantem genu występującym u osób pochodzenia azjatyckiego (głównie chińskiego Han i tajskiego). Jeśli pacjent jest takiego pochodzenia i wcześniej stwierdzono u niego występowanie tego genetycznego wariantu (HLA-B*1502), należy omówić to z lekarzem prowadzącym przed przyjęciem leku Lamitrin S.
Należy przeczytać opis tych objawów w sekcji „Działania niepożądane”, w części „Reakcje zagrażające życiu: należy natychmiast skontaktować się z lekarzem”.
Limfohistiocytoza hemofagocytarna (HLH)U pacjentów przyjmujących lamotryginę notowano przypadki rzadkiej, lecz bardzo ciężkiej reakcji ze strony układu immunologicznego.
Jeśli podczas przyjmowania lamotryginy u pacjenta wystąpią następujące objawy: gorączka, wysypka, objawy neurologiczne (np. drżenia lub dreszcze, stan splątania, zaburzenia czynności mózgu), należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwieLeki przeciwpadaczkowe są stosowane w leczeniu różnych chorób, w tym padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi mogą czasem wystąpić myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa. Jeżeli u pacjenta występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe, takie myśli mogą pojawiać się częściej:
- podczas rozpoczynania leczenia po raz pierwszy;
- jeżeli pacjent miał wcześniej myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie;
- jeżeli pacjent jest w wieku poniżej 25 lat.
Jeżeli u pacjenta wystąpią niepokojące myśli lub doznania, lub jeśli podczas stosowania leku Lamitrin S u pacjenta wystąpi gorsze samopoczucie, lub wystąpią nowe objawy, należy jak najszybciej udać się do lekarza lub do najbliższego szpitala w celu uzyskania pomocy.
Pomocne może okazać się poinformowanie krewnego, opiekuna lub przyjaciela o tym, że u pacjenta może wystąpić depresja lub znaczące zmiany nastroju i poproszenie ich o przeczytanie ulotki. Pacjent może poprosić ich o poinformowanie go, gdy zauważą, że wystąpiła u niego depresja lub niepokojące zmiany w zachowaniu.
U niewielkiej liczby pacjentów leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lek Lamitrin S, wystąpiły również myśli o samouszkodzeniu lub popełnieniu samobójstwa. Jeżeli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią takie myśli, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym.
Stosowanie leku Lamitrin S w leczeniu padaczkiNapady w niektórych rodzajach padaczki mogą się niekiedy nasilić lub występować częściej podczas stosowania leku Lamitrin S. U niektórych pacjentów mogą wystąpić ciężkie napady, które mogą stanowić poważne zagrożenia dla zdrowia pacjenta. Jeżeli podczas leczenia lekiem Lamitrin S napady występują częściej lub jeśli wystąpi ciężki napad, należy jak najszybciej udać się do lekarza.
Dzieci i młodzieżStosowanie leku Lamitrin S nie jest zalecane u dzieci w wieku poniżej 2 lat.
Leku Lamitrin S nie należy stosować w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Leki stosowane w leczeniu depresji lub innych zaburzeń psychicznych zwiększają ryzyko wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lek Lamitrin S a inne lekiNależy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, włączając leki ziołowe lub inne leki wydawane bez recepty.
Lekarz prowadzący musi wiedzieć, że pacjent przyjmuje inne leki stosowane w leczeniu padaczki lub zaburzeń psychicznych. Umożliwi to ustalenie odpowiedniej dawki leku Lamitrin S. Do tych leków należą:
- okskarbazepina, felbamat, gabapentyna, lewetyracetam, pregabalina, topiramat, zonisamid, stosowane w leczeniu padaczki;
- lit, olanzapina lub aripiprazol, stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych;
- bupropion, stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych lub w leczeniu uzależnienia od nikotyny;
- paracetamol, stosowany w leczeniu bólu i gorączki.
Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków.
Niektóre leki wchodzą w interakcję z lekiem Lamitrin S lub zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Do tych leków należą:
- walproinian, stosowany w leczeniu padaczki i zaburzeń psychicznych;
- karbamazepina, stosowana w leczeniu padaczki i zaburzeń psychicznych;
- fenytoina, prymidon lub fenobarbital, stosowane w leczeniu padaczki;
- rysperydon, stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych;
- ryfampicyna, która jest antybiotykiem;
- leki stosowane w leczeniu zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV): połączenie lopinawiru z rytonawirem lub atazanawiru z rytonawirem;
- produkty zawierające estrogeny, w tym hormonalne środki antykoncepcyjne, takie jak pigułka antykoncepcyjna, oraz hormonalna terapia zastępcza (HTZ).
Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeżeli pacjent przyjmuje, przyjmował lub rozpoczyna przyjmowanie któregokolwiek z tych leków.
Hormonalne środki antykoncepcyjneHormonalne środki antykoncepcyjne (takie jak pigułka antykoncepcyjna) mogą mieć wpływ na działanie leku Lamitrin S.
Lekarz prowadzący może zalecić stosowanie określonego rodzaju hormonalnego środka antykoncepcyjnego lub też innej metody antykoncepcji, takiej jak prezerwatywa, kapturek dopochwowy lub wkładka domaciczna. Jeżeli pacjentka stosuje hormonalne środki antykoncepcyjne, takie jak pigułka antykoncepcyjna, lekarz prowadzący może zalecić wykonanie badań w celu sprawdzenia stężenia leku Lamitrin S we krwi. Jeżeli pacjentka stosuje lub planuje rozpoczęcie stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych, należy porozmawiać z lekarzem prowadzącym o odpowiedniej metodzie antykoncepcji.
Lek Lamitrin S również może wpływać na działanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, chociaż jest mało prawdopodobne, by zmniejszał ich skuteczność. Jeżeli pacjentka stosuje hormonalne środki antykoncepcyjne i zauważy jakiekolwiek zmiany w cyklu miesiączkowym, takie jak krwawienie lub plamienie międzymiesiączkowe, należy poinformować lekarza prowadzącego. Takie objawy mogą świadczyć o wpływie leku Lamitrin S na działanie środka antykoncepcyjnego.
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ)Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) może mieć wpływ na działanie leku Lamitrin S. Jeżeli pacjentka stosuje hormonalną terapię zastępczą (HTZ) zawierającą estrogeny, to lekarz prowadzący może zalecić wykonanie badań w celu sprawdzenia stężenia leku Lamitrin S we krwi.
Stosowanie z jedzeniemLek Lamitrin S może być przyjmowany z jedzeniem lub bez jedzenia.
Ciąża i karmienie piersiąW ciąży lub gdy istnieje podejrzenie, że pacjentka jest w ciąży lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza prowadzącego lub farmaceuty.
- Nie należy przerywać leczenia bez uprzedniej konsultacji z lekarzem prowadzącym. Jest to szczególnie ważne, jeśli pacjentka ma padaczkę.
- Ciąża może zmieniać skuteczność leku Lamitrin S, dlatego też może zaistnieć potrzeba wykonania badań krwi oraz dostosowania dawki leku Lamitrin S.
- Może nastąpić niewielki wzrost ryzyka wystąpienia wad wrodzonych, w tym rozszczepu warg i podniebienia, jeśli lek Lamitrin S jest przyjmowany w trakcie pierwszych trzech miesięcy ciąży.
- Jeżeli pacjentka planuje zajście w ciążę lub jest w ciąży, lekarz prowadzący może zalecić dodatkowo przyjmowanie kwasu foliowego.
W okresie karmienia piersią lub gdy pacjentka planuje karmienie piersią, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza prowadzącego lub farmaceuty. Substancja czynna leku Lamitrin S przenika do mleka matki i może mieć wpływ na dziecko. Lekarz porozmawia o ryzyku i korzyściach karmienia piersią w trakcie stosowania leku Lamitrin S i jeżeli pacjentka zdecyduje się na karmienie piersią, będzie co jakiś czas badał dziecko, czy nie występuje u niego nadmierna senność, wysypka lub ma za mały przyrost masy ciała. Jeśli zauważy się którykolwiek z tych objawów u dziecka, należy poinformować o tym lekarza.
PłodnośćBadania na zwierzętach nie wykazały upośledzenia płodności przez lamotryginę.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszynLek Lamitrin S może powodować zawroty głowy i podwójne widzenie. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, chyba że pacjent jest pewny, że te objawy u niego nie występują.
Jeżeli pacjent ma padaczkę, powinien porozmawiać z lekarzem o prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn.
Ważne informacje o substancjach pomocniczychLek Lamitrin S tabletki do rozgryzania i żucia / do sporządzania zawiesiny zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Adres producenta
Delpharm Poznań Spółka Akcyjna
ul. Grunwaldzka 189
60-322 Poznań
Polska
Podmiot odpowiedzialny
GlaxoSmithKline Trading Services Limited
12 Riverwalk
Citywest Business Campus
Dublin 24
D24 YK11
Irlandia
Miejscowy przedstawiciel podmiotu odpowiedzialnego:GSK Services Sp. z o. o.
tel.: +48 22 576 90 00
Pamiętaj!
Odbiór w Aptece tylko po okazaniu ważnej recepty.
