Spis treści
- Opis
- Dawkowanie
- Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
- Skład
- Działania niepożądane
- Przechowywanie
- Ostrzeżenia
- Adres producenta
- Podmiot odpowiedzialny
Opis
Co to jest Metex 50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach, 25 mg/0,5 ml, 12 ampułko-strzykawek?
Metex zawiera metotreksat, substancję należącą do leków immunosupresyjnych, czyli ograniczających aktywność układu odpornościowego. Metotreksat działa również przeciwzapalnie i zakłóca wzrost niektórych szybko namnażających się komórek.
Lek stosuje się w leczeniu:
- czynnego reumatoidalnego zapalenia stawów u dorosłych pacjentów;
- wielostawowych postaci ciężkiego, czynnego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, gdy odpowiedź na niesteroidowe leki przeciwzapalne jest niewystarczająca;
- ciężkiej, opornej na leczenie łuszczycy, gdy nie uzyskano zadowalającej odpowiedzi po zastosowaniu fototerapii, terapii PUVA i retynoidów, oraz ciężkiego łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych pacjentów;
- choroby Leśniowskiego-Crohna o przebiegu łagodnym do umiarkowanego u dorosłych pacjentów, gdy odpowiednie leczenie innymi lekami nie jest możliwe. Lek może być stosowany samodzielnie lub z glikokortykosteroidami u pacjentów z opornością lub nietolerancją tiopuryn.
Reumatoidalne zapalenie stawów jest przewlekłą chorobą przebiegającą z zapaleniem błon maziowych wyściełających stawy. Stan zapalny powoduje ich zgrubienie i obrzęk stawów. Młodzieńcze zapalenie stawów występuje u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat; postać wielostawowa obejmuje 5 lub więcej stawów w ciągu pierwszych 6 miesięcy choroby. Stosowanie leku u dzieci poniżej 3 lat nie jest zalecane.
Łuszczyca przebiega z czerwonymi plamami pokrytymi grubą, suchą, srebrzystą, ściśle przylegającą łuską. W łuszczycowym zapaleniu stawów zapaleniu towarzyszą zmiany łuszczycowe skóry i paznokci, szczególnie w obrębie palców rąk i nóg.
Choroba Leśniowskiego-Crohna jest zapalną chorobą jelit, która może obejmować dowolny odcinek przewodu pokarmowego i powodować ból brzucha, biegunkę, wymioty lub utratę masy ciała.
Opakowanie zawiera 12 ampułko-strzykawek, każda z 0,5 ml klarownego, żółtobrązowego roztworu zawierającego 25 mg metotreksatu.
Dawkowanie
Jak stosować lek Metex?
Lek Metex stosuje się wyłącznie raz na tydzień, a nie codziennie. Zastosowanie większej ilości metotreksatu może zakończyć się zgonem.Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Lekarz indywidualnie ustala dawkę oraz czas leczenia. Dzień wykonywania wstrzyknięcia pacjent powinien uzgodnić z lekarzem. Leczenie jest długotrwałe.
U dzieci i młodzieży z wielostawową postacią młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów właściwą dawkę ustala lekarz. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 3 lat ze względu na niewystarczające doświadczenie w tej grupie wiekowej.
U pacjentów w podeszłym wieku związane z wiekiem zaburzenia czynności wątroby i nerek oraz małe rezerwy kwasu foliowego wymagają stosowania względnie małych dawek metotreksatu.
Sposób podawania:Lek podaje się
podskórnie raz na tydzień, przez lekarza lub fachowy personel medyczny albo pod ich nadzorem. Pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać pod bezpośrednim nadzorem lekarza. Samodzielne podawanie jest możliwe wyłącznie po decyzji lekarza i odpowiednim przeszkoleniu pacjenta. Nie wolno podejmować samodzielnego wstrzykiwania bez wcześniejszego szkolenia.
Przygotowanie i wykonanie wstrzyknięcia:
- Należy przygotować dobrze oświetloną, czystą i płaską powierzchnię oraz dokładnie umyć ręce.
- Ampułko-strzykawkę należy wyjąć z opakowania w temperaturze pokojowej i obejrzeć pod kątem widocznych wad lub pęknięć. Mały pęcherzyk powietrza może być widoczny w roztworze i nie wpływa na dawkę.
- Miejscem wstrzyknięcia może być górna część uda lub brzuch, z wyjątkiem okolicy pępka. Jeśli wstrzyknięcie wykonuje inna osoba, może podać lek również w górną tylną część ręki, tuż poniżej ramienia.
- Przy każdym podaniu należy zmieniać miejsce wstrzyknięcia.
- Nie wolno wstrzykiwać leku w miejsca bolesne, zasinione, zaczerwienione, stwardniałe, z blizną lub rozstępami ani bezpośrednio w zmiany łuszczycowe.
- Wybrane miejsce i jego okolicę należy oczyścić mydłem i wodą lub środkiem odkażającym.
- Szarą plastikową nakładkę ochronną należy ostrożnie zdjąć ruchem na wprost. Jeśli trudno się zdejmuje, można ją lekko obracać podczas pociągania. Nie wolno dotykać igły. Wstrzyknięcie należy wykonać bezzwłocznie po zdjęciu nakładki.
- Należy chwycić fałd skóry dwoma palcami i szybko wkłuć igłę całkowicie pod kątem 90 stopni.
- Powoli naciskając tłok, należy wstrzyknąć płyn pod skórę. Fałd skóry należy przytrzymać do zakończenia wstrzyknięcia, a następnie ostrożnie wyjąć igłę prostym ruchem.
- W ampułko-strzykawce wyposażonej w system zabezpieczający osłona automatycznie zakrywa igłę. System działa tylko po całkowitym opróżnieniu strzykawki przez wciśnięcie tłoka w dół aż do oporu.
- Zużytą strzykawkę z igłą należy umieścić w pojemniku na odpady ostre, a nie w domowym pojemniku na odpadki.
Lek jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia. Nie należy mieszać go z innymi lekami. Przygotowanie i usuwanie leku oraz ampułko-strzykawki musi być zgodne z lokalnymi przepisami dotyczącymi leków cytostatycznych.
Należy unikać kontaktu metotreksatu ze skórą i błonami śluzowymi. W razie kontaktu zanieczyszczone miejsce trzeba natychmiast obficie spłukać wodą. W przypadku skaleczenia igłą pacjenta lub innej osoby należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i nie używać tej ampułko-strzykawki. Kobiety w ciąży nie powinny przygotowywać ani podawać leku.
Postępowanie w szczególnych sytuacjach:- Po zastosowaniu większej niż zalecana dawki należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.
- Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
- W razie przerwania leczenia należy niezwłocznie poinformować lekarza.
- Jeśli działanie leku wydaje się za silne lub za słabe, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
Kiedy nie stosować leku Metex?
Leku nie należy stosować:
- w przypadku uczulenia na metotreksat lub którykolwiek z pozostałych składników;
- w przypadku ciężkiej choroby wątroby, nerek lub krwi;
- jeśli pacjent regularnie pije duże ilości alkoholu;
- jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie zakażenia, np. gruźlicę, zakażenie HIV lub inne zespoły niedoboru odporności;
- w przypadku owrzodzenia jamy ustnej, wrzodów żołądka lub jelit;
- w okresie ciąży lub karmienia piersią;
- podczas jednoczesnego otrzymywania szczepionki zawierającej żywe drobnoustroje.
Skład
Substancja czynna: metotreksat.
Jedna ampułko-strzykawka zawierająca 0,5 ml roztworu zawiera 25 mg metotreksatu w postaci metotreksatu disodowego. Jeden ml roztworu zawiera metotreksat disodowy w ilości równoważnej 50 mg metotreksatu.
Substancje pomocnicze:- sodu chlorek;
- sodu wodorotlenek, stosowany do ustalenia pH;
- woda do wstrzykiwań.
Materiały ampułko-strzykawki: bezbarwne szkło typu I, korek z gumy chlorobutylowej typu I oraz trzon z polistyrenu, który wraz z korkiem pełni funkcję tłoka. Ampułko-strzykawka ma zamocowaną igłę i jest zapakowana w blister.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Metex może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u każdego pacjenta. Ich częstość i nasilenie zależą od dawki i częstości podawania. Ciężkie działania niepożądane mogą wystąpić również po niewielkich dawkach, dlatego konieczne są regularne badania lekarskie, w tym kontrola krwi oraz czynności wątroby i nerek.
Objawy wymagające niezwłocznego poinformowania lekarzaPoniższe objawy mogą wskazywać na ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane wymagające pilnego leczenia:
- Zapalenie płuc, często: uporczywy suchy kaszel bez odpluwania, duszność i gorączka.
- Krwawienie z płuc, częstość nieznana: krwioplucie, czyli odkrztuszanie wydzieliny z krwią.
- Marskość wątroby, niezbyt często: przewlekłe uszkodzenie wątroby; objawem może być zażółcenie skóry i białek oczu.
- Zwłóknienie wątroby, niezbyt często: tworzenie blizn w tkance wątroby; objawem uszkodzenia wątroby może być zażółcenie skóry i białek oczu.
- Tłuszczowe zwyrodnienie wątroby, niezbyt często: objawem uszkodzenia wątroby może być zażółcenie skóry i białek oczu.
- Ostre zapalenie wątroby, rzadko: objawem może być zażółcenie skóry i białek oczu.
- Niewydolność wątroby, bardzo rzadko: objawem może być zażółcenie skóry i białek oczu.
- Ciężkie reakcje uczuleniowe, rzadko: wysypka, zaczerwieniona i swędząca skóra, obrzęk dłoni, stóp, kostek, twarzy, ust, jamy ustnej lub gardła, trudności z przełykaniem lub oddychaniem oraz uczucie zbliżającego się omdlenia.
- Wstrząs anafilaktyczny, rzadko: może objawiać się opisanymi wyżej objawami uczulenia, w tym trudnościami w oddychaniu i uczuciem zbliżającego się omdlenia.
- Niewydolność nerek, rzadko: obrzęk dłoni, kostek lub stóp, zmiana częstości oddawania moczu, zmniejszenie jego objętości, skąpomocz, lub brak moczu, bezmocz.
- Zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii, rzadko: ciężkie zakażenie; objawy zakażenia mogą obejmować gorączkę, dreszcze, obolałość i ból gardła. Metotreksat może zwiększać podatność na zakażenia.
- Posocznica, czyli zatrucie krwi, rzadko: ciężkie zakażenie; objawy zakażenia mogą obejmować gorączkę, dreszcze, obolałość i ból gardła.
- Zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, rzadko: osłabienie jednej strony ciała, mogące wskazywać na udar, lub ból, obrzęk, zaczerwienienie i nietypowe uczucie ciepła w jednej nodze, mogące wskazywać na zakrzepicę żył głębokich. Do zdarzenia może dojść, gdy przemieszczony skrzep zablokuje naczynie krwionośne.
- Agranulocytoza, czyli ostre zmniejszenie liczby określonych białych krwinek, bardzo rzadko: gorączka i ciężkie pogorszenie ogólnego stanu zdrowia lub nagła gorączka z bólem gardła lub jamy ustnej albo zaburzeniami oddawania moczu.
- Ciężkie zahamowanie czynności szpiku, bardzo rzadko: może powodować powyższe objawy gorączkowe lub nieoczekiwane krwawienia, np. z dziąseł, krew w moczu lub wymiotach albo krwawe wybroczyny. Krwawienia mogą świadczyć o znacznym zmniejszeniu liczby płytek krwi.
- Ostre aseptyczne zapalenie opon mózgowych, bardzo rzadko: nasilony ból głowy z gorączką, sztywność karku, nudności, wymioty, dezorientacja i wrażliwość na światło.
- Encefalopatia/leukoencefalopatia, czyli określone zaburzenia czynności mózgu, częstość nieznana: odmienny stan psychiczny, zaburzenia ruchu, ataksja, oraz zaburzenia wzroku i pamięci. Zgłaszano je u pacjentów z chorobami nowotworowymi leczonych metotreksatem; nie można wykluczyć ich wystąpienia podczas leczenia innych chorób.
- Zespół Stevensa-Johnsona, bardzo rzadko: ciężka wysypka lub pęcherze na skórze, które mogą występować również w jamie ustnej, oczach i na narządach płciowych.
- Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, czyli zespół Lyella lub zespół oparzenia skóry, bardzo rzadko: ciężka wysypka lub pęcherze na skórze, także w jamie ustnej, oczach i na narządach płciowych.
Inne działania niepożądaneBardzo często, mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób:- Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.
- Niestrawność.
- Mdłości.
- Zmniejszenie apetytu.
- Ból brzucha.
- Nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych: AST, ALAT, bilirubina, fosfataza zasadowa.
Często, mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób:- Owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej.
- Biegunka.
- Wysypka.
- Zaczerwienienie skóry.
- Swędzenie.
- Ból głowy.
- Zmęczenie.
- Senność.
- Zmniejszone wytwarzanie komórek krwi prowadzące do zmniejszenia liczby krwinek białych i (lub) czerwonych i (lub) płytek krwi.
Niezbyt często, mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób:- Zapalenie gardła.
- Zapalenie jelit.
- Wymioty.
- Zapalenie trzustki.
- Czarne lub smołowate stolce.
- Krwawienie z przewodu pokarmowego.
- Owrzodzenie przewodu pokarmowego.
- Reakcje przypominające oparzenia słoneczne spowodowane zwiększoną wrażliwością skóry na światło słoneczne.
- Wypadanie włosów.
- Zwiększenie liczby guzków reumatoidalnych.
- Owrzodzenie skóry.
- Półpasiec.
- Zapalenie naczyń krwionośnych.
- Wysypka podobna do opryszczki.
- Pokrzywka.
- Ujawnienie się cukrzycy.
- Zawroty głowy.
- Splątanie.
- Depresja.
- Zmniejszenie stężenia albuminy w surowicy.
- Zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi i płytek krwi.
- Stan zapalny pęcherza moczowego lub pochwy.
- Owrzodzenie pęcherza moczowego lub pochwy.
- Zaburzenie czynności nerek.
- Zaburzenia oddawania moczu.
- Ból stawów.
- Ból mięśni.
- Zmniejszenie masy kostnej.
Rzadko, mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób:- Zapalenie dziąseł.
- Nasilona pigmentacja skóry.
- Trądzik.
- Niebieskie plamki na skórze na skutek krwawień z naczyń krwionośnych, podbiegnięcia krwawe, wybroczyny.
- Alergiczne zapalenie naczyń krwionośnych.
- Zmniejszenie stężenia przeciwciał we krwi.
- Zakażenie, w tym utajone zakażenie przewlekłe.
- Zaczerwienienie oczu, zapalenie spojówek.
- Zmiany nastroju, wahania nastroju.
- Zaburzenia widzenia.
- Zapalenie worka otaczającego serce.
- Nagromadzenie płynu w osierdziu.
- Utrudnienie napełniania serca spowodowane płynem w worku otaczającym serce.
- Niskie ciśnienie krwi.
- Wytworzenie się tkanki bliznowatej w płucach, zwłóknienie płuc.
- Duszność.
- Astma oskrzelowa.
- Nagromadzenie płynu w worku wokół płuca.
- Złamania przeciążeniowe.
- Zaburzenia elektrolitowe.
- Gorączka.
- Upośledzenie gojenia się ran.
Bardzo rzadko, mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób:- Ostre toksyczne rozdęcie jelita grubego, toksyczne rozdęcie okrężnicy.
- Nasilenie pigmentacji paznokci.
- Zapalenie naskórka, ostra zanokcica.
- Głębokie zakażenie mieszków włosowych, czyraczność.
- Widoczne powiększenie niewielkich naczyń krwionośnych.
- Miejscowe uszkodzenie w miejscu wstrzyknięcia: powstanie jałowego ropnia lub zmiany w tkance tłuszczowej.
- Ból.
- Utrata siły mięśniowej.
- Uczucie drętwienia lub mrowienia.
- Odczuwanie słabszej niż zwykle reakcji na bodźce.
- Zmiany smaku, metaliczny posmak.
- Drgawki.
- Porażenie.
- Odczyn oponowy.
- Osłabienie widzenia.
- Niezapalna choroba oka, retinopatia.
- Zmniejszenie popędu seksualnego.
- Impotencja.
- Powiększenie piersi u mężczyzn.
- Zaburzenia wytwarzania nasienia, oligospermia.
- Zaburzenia miesiączkowania.
- Upławy.
- Powiększenie węzłów chłonnych, chłoniak.
- Zaburzenia limfoproliferacyjne, nadprodukcja krwinek białych.
Częstość nieznana, częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych:- Podwyższona liczba określonych krwinek białych.
- Krwawienie z nosa.
- Białkomocz.
- Uczucie zmęczenia.
- Uszkodzenia kości szczęki w wyniku nadprodukcji krwinek białych.
- Niszczenie tkanki w miejscu wstrzyknięcia.
- Zaczerwienienie skóry.
- Łuszczenie się skóry.
- Opuchlizna.
Po podaniu podskórnym obserwowano również łagodne miejscowe reakcje skórne, malejące w trakcie leczenia. Nie przypisano im kategorii częstości:
- Łagodne miejscowe reakcje skórne.
Wszelkie działania niepożądane, także niewymienione powyżej, należy zgłaszać lekarzowi lub farmaceucie.
Przechowywanie
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Nie należy przechowywać leku w temperaturze powyżej 25°C.
- Ampułko-strzykawki należy przechowywać w zewnętrznym opakowaniu tekturowym w celu ochrony przed światłem.
- Leku nie należy stosować po upływie terminu ważności podanego na pudełku. Termin ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Sposób usunięcia niewykorzystanego leku należy ustalić z farmaceutą.
- Zużyte ampułko-strzykawki z igłami należy usuwać do pojemnika na odpady ostre, zgodnie z lokalnymi przepisami.
Ostrzeżenia
Stany wymagające omówienia z lekarzemPrzed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent:
- jest w podeszłym wieku, osłabiony lub w złym stanie ogólnym;
- ma zaburzenia czynności wątroby;
- jest odwodniony;
- ma cukrzycę leczoną insuliną.
Szczególnej ostrożności wymagają również zaburzenia czynności nerek oraz gromadzenie płynu w jamie brzusznej, wodobrzusze, lub wokół płuc, wysięk opłucnowy. W tych sytuacjach wydalanie metotreksatu może być opóźnione, a lekarz może zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie. Przed rozpoczęciem leczenia wysięk opłucnowy i wodobrzusze wymagają opróżnienia.
Badania kontrolneCiężkie działania niepożądane mogą wystąpić także po niewielkich dawkach. Przed rozpoczęciem leczenia wykonuje się badania liczby komórek krwi, czynności wątroby i nerek, stężenia albuminy oraz badania w kierunku zapalenia wątroby. Lekarz może zlecić badania obrazowe wątroby, pobranie próbki jej tkanki, ocenę w kierunku gruźlicy, RTG klatki piersiowej lub badanie czynności płuc.
Podczas leczenia kontroluje się:
- jamę ustną i gardło pod kątem zapalenia lub owrzodzeń;
- liczbę komórek krwi i, w razie potrzeby, stężenie metotreksatu;
- czynność wątroby, także za pomocą badań obrazowych lub pobrania próbki tkanki;
- czynność nerek;
- układ oddechowy i, w razie potrzeby, czynność płuc.
Pacjent powinien zgłaszać się na wszystkie zaplanowane badania. Nieprawidłowe wyniki mogą wymagać zmiany leczenia. Pacjenci w podeszłym wieku wymagają szczególnie ścisłej kontroli.
Objawy i sytuacje wymagające szybkiej konsultacji- Krwioplucie, czyli odkrztuszanie wydzieliny z krwią, wymaga niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Suchy kaszel, duszność lub gorączka mogą wskazywać na uszkodzenie płuc i wymagają pilnej oceny lekarskiej.
- Biegunka może być objawem toksycznego działania leku i wymaga przerwania leczenia oraz poinformowania lekarza. Wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej również może wymagać przerwania leczenia z powodu ryzyka krwotocznego zapalenia i perforacji jelit.
- Powiększenie węzłów chłonnych może oznaczać chłoniaka i wymaga przerwania leczenia.
- Nowe lub nasilające się objawy neurologiczne, takie jak ogólne osłabienie mięśni, zaburzenia widzenia, myślenia, pamięci i orientacji, dezorientacja lub zmiany osobowości, wymagają natychmiastowego kontaktu z lekarzem. Pacjent, jego partner lub opiekun powinni zwrócić na nie uwagę, ponieważ mogą wskazywać na bardzo rzadkie, ciężkie zakażenie mózgu, postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię, PML.
- U pacjentów z chorobami nowotworowymi leczonych metotreksatem zgłaszano encefalopatię i leukoencefalopatię. Nie można wykluczyć tych zaburzeń podczas leczenia innych chorób.
Odporność i ekspozycja na słońceMetotreksat może wpływać na układ odpornościowy, odpowiedź na szczepienie i wyniki badań immunologicznych. Może także uaktywnić utajone przewlekłe zakażenia, np. półpasiec, gruźlicę lub wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C.
Lek może zwiększać wrażliwość skóry na światło słoneczne. Należy unikać intensywnego nasłonecznienia oraz korzystania z solarium lub lamp opalających bez konsultacji z lekarzem. Zalecana jest odpowiednia odzież ochronna lub filtr przeciwsłoneczny o wysokim współczynniku ochrony. Może dojść do ponownego wystąpienia zapalenia skóry wywołanego promieniowaniem lub oparzeń słonecznych, tzw. reakcji „z przywołania”. Promieniowanie UV może nasilać zmiany łuszczycowe.
Dzieci i młodzieżLek nie jest zalecany dzieciom poniżej 3 lat. Brakuje wystarczającego doświadczenia, aby zalecić jego stosowanie w chorobie Leśniowskiego-Crohna u dzieci i młodzieży.
Interakcje z innymi lekamiLekarz lub farmaceuta powinien otrzymać informację o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie, ostatnio oraz planowanych. Na działanie lub toksyczność metotreksatu mogą wpływać:
- antybiotyki: tetracykliny, chloramfenikol, niewchłanialne antybiotyki o szerokim spektrum działania, penicyliny, glikopeptydy, sulfonamidy, cyprofloksacyna i cefalotyna;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne i salicylany, np. kwas acetylosalicylowy, diklofenak, ibuprofen oraz pirazole;
- metamizol, określany również jako nowaminsulfon lub dipyron, należy unikać jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na ryzyko nasilenia toksycznego wpływu na krew;
- probenecyd, stosowany w dnie moczanowej;
- słabe kwasy organiczne, np. diuretyki pętlowe;
- leki mogące szkodliwie wpływać na szpik kostny, np. trymetoprym-sulfametoksazol i pirymetamina;
- leki stosowane w reumatoidalnym zapaleniu stawów, np. leflunomid, sulfasalazyna i azatiopryna;
- cyklosporyna;
- merkaptopuryna;
- retynoidy;
- teofilina;
- omeprazol i pantoprazol;
- leki zmniejszające stężenie glukozy we krwi;
- pochodne difenylohydantoiny i kwas p-aminobenzoesowy.
Należy unikać jednoczesnego stosowania podtlenku azotu i metotreksatu, ponieważ może nasilać toksyczność, w tym ciężkie zahamowanie czynności szpiku i zapalenie jamy ustnej.
Preparaty witaminowe zawierające kwas foliowy należy stosować wyłącznie na zalecenie lekarza. Kwas foliowy, kwas folinowy i ich pochodne mogą osłabiać działanie metotreksatu. Jednoczesne stosowanie leków uszkadzających wątrobę lub szpik kostny może wymagać częstszych badań kontrolnych.
Jedzenie, picie i alkoholPodczas leczenia należy unikać alkoholu oraz dużych ilości kawy, napojów zawierających kofeinę i czarnej herbaty.
Ciąża, karmienie piersią i płodnośćMetotreksat może powodować poronienie oraz ciężkie wady wrodzone dotyczące czaszki, twarzy, serca, naczyń krwionośnych, mózgu i kończyn. Przed leczeniem pacjentki w wieku rozrodczym należy definitywnie wykluczyć ciążę, np. za pomocą testu ciążowego.
Pacjentka powinna stosować niezawodne metody antykoncepcji w czasie leczenia i przez
co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. Planowanie ciąży wymaga konsultacji z lekarzem. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub podejrzewa ciążę podczas leczenia, powinna jak najszybciej skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania porady dotyczącej możliwego wpływu leczenia na dziecko.
Metotreksat przenika do mleka ludzkiego. Karmienie piersią należy przerwać przed rozpoczęciem leczenia i nie podejmować go podczas stosowania leku.
Metotreksat może przejściowo zaburzać wytwarzanie plemników i komórek jajowych oraz zmniejszać płodność. W większości przypadków zaburzenia ustępują po zakończeniu leczenia.
Dostępne dowody nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych lub poronień po przyjęciu przez ojca metotreksatu w dawce poniżej 30 mg/tydzień, jednak ryzyka nie można całkowicie wykluczyć. Lek może powodować mutacje genetyczne i wpływać na plemniki. Pacjent powinien unikać zapłodnienia partnerki i nie może być dawcą nasienia podczas leczenia oraz przez
co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu. W tym okresie pacjent lub jego partnerka powinni stosować niezawodną antykoncepcję.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszynZmęczenie i zawroty głowy mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W przypadku senności lub zmęczenia nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Zawartość soduLek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej dawce, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”.
Adres producenta
medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate mbH
Theaterstr. 6
22880 Wedel
Niemcy
Podmiot odpowiedzialny
medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate mbH
Theaterstr. 6
22880 Wedel
Niemcy
Pamiętaj!
Odbiór w Aptece tylko po okazaniu ważnej recepty.
Sprzedaż produktu nastąpi zgodnie z odpłatnością podaną na recepcie i zgodnie z obwiązującym w dniu sprzedaży Obwieszczeniem Ministra Zdrowia.