Spis treści
- Opis
- Dawkowanie
- Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
- Skład
- Działania niepożądane
- Przechowywanie
- Ostrzeżenia
- Adres producenta
- Podmiot odpowiedzialny
Opis
Co to jest Namaxir 15 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 4 ampułko-strzykawki po 0,38 ml?
Namaxir jest lekiem zawierającym metotreksat, należącym do leków immunosupresyjnych, czyli zmniejszających aktywność układu odpornościowego. Metotreksat działa przeciwzapalnie oraz zakłóca wzrost niektórych szybko dzielących się komórek organizmu.
Lek stosuje się w leczeniu:
- czynnego reumatoidalnego zapalenia stawów u dorosłych pacjentów;
- wielostawowych postaci ciężkiego, czynnego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, gdy odpowiedź na niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) jest niewystarczająca;
- ciężkiej, opornej na leczenie, powodującej niesprawność łuszczycy, gdy nie uzyskano zadowalającej odpowiedzi po zastosowaniu fototerapii, terapii PUVA i retinoidów, oraz ciężkiego łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych pacjentów;
- choroby Leśniowskiego-Crohna o przebiegu łagodnym do umiarkowanego u dorosłych pacjentów, gdy odpowiednie leczenie innymi lekami nie jest możliwe.
Reumatoidalne zapalenie stawów jest przewlekłą chorobą przebiegającą z zapaleniem błon maziowych wyściełających stawy. Stan zapalny powoduje zgrubienie tych błon i obrzęk stawów.
Młodzieńcze zapalenie stawów występuje u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat. Postać wielostawową rozpoznaje się, gdy w pierwszych 6 miesiącach choroba obejmuje 5 lub więcej stawów. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 3 lat.
Łuszczyca jest przewlekłą chorobą skóry, w której występują czerwone plamy pokryte grubą, suchą, srebrzystą, ściśle przylegającą łuską. Łuszczycowe zapalenie stawów obejmuje szczególnie stawy palców rąk i nóg oraz towarzyszy zmianom łuszczycowym skóry i paznokci.
Choroba Leśniowskiego-Crohna jest chorobą zapalną jelit, która może obejmować dowolny odcinek przewodu pokarmowego. Może powodować ból brzucha, biegunkę, wymioty lub utratę masy ciała.
Opakowanie zawiera 4 ampułko-strzykawki, każda z 0,38 ml roztworu.
Dawkowanie
Jak stosować lek Namaxir?
Lek Namaxir stosuje się wyłącznie raz na tydzień, a nie codziennie. Zastosowanie większej ilości metotreksatu może zakończyć się zgonem.Dawkę ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta. Pacjent powinien stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie zmieniać dawki samodzielnie. Dzień tygodnia, w którym wykonywane będzie wstrzyknięcie, powinien zostać ustalony wspólnie z lekarzem.
Skutki leczenia są zazwyczaj widoczne dopiero po upływie 4–8 tygodni. Czas leczenia ustala lekarz prowadzący. Leczenie wskazanych chorób lekiem Namaxir jest długotrwałe.
Dzieci i młodzieżU dzieci i młodzieży z wielostawową postacią młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów właściwą dawkę ustala lekarz. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 3 lat ze względu na niedostateczne doświadczenie w tej grupie wiekowej.
Sposób podawania:Lek podaje się we wstrzyknięciu podskórnym, tylko raz na tydzień. Powinien być podawany przez lekarza lub pracownika ochrony zdrowia albo pod ich nadzorem. Pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać pod bezpośrednim nadzorem lekarza.
Lekarz może zdecydować, że pacjent będzie samodzielnie wykonywał wstrzyknięcia po odpowiednim przeszkoleniu. Pacjent nie powinien podejmować prób samodzielnego podania leku bez wcześniejszego szkolenia. Należy stosować technikę zaleconą przez lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę.
Przygotowanie do podania:
- Należy wybrać dobrze oświetloną, czystą i płaską powierzchnię roboczą oraz przygotować 1 ampułko-strzykawkę i 1 wacik nasączony alkoholem, dostarczony w opakowaniu.
- Należy dokładnie umyć ręce.
- Ampułko-strzykawkę należy wyjąć z opakowania w temperaturze pokojowej i sprawdzić, czy nie ma widocznych usterek lub pęknięć.
- Roztwór powinien być przezroczysty i wolny od cząstek stałych.
- Nie należy usuwać małego pęcherzyka powietrza ze strzykawki, ponieważ może to spowodować utratę części leku.
- Nie należy mieszać leku z innymi lekami.
Wybór miejsca wstrzyknięcia:
- Zalecane miejsca to górna część uda lub brzuch z wyjątkiem okolicy pępka.
- Jeśli wstrzyknięcie wykonuje inna osoba, może podać lek także w tylną część ręki, tuż poniżej ramienia.
- Za każdym razem należy wybierać inne miejsce wstrzyknięcia.
- Nie wolno wstrzykiwać leku w skórę bolesną, zasinioną, zaczerwienioną, stwardniałą, z blizną lub rozstępami.
- W przypadku łuszczycy nie wolno wstrzykiwać leku bezpośrednio w uniesione, pogrubione, zaczerwienione lub łuszczące się obszary skóry ani w zmiany chorobowe.
Wykonanie wstrzyknięcia:
- Miejsce podania należy oczyścić gazikiem nasączonym alkoholem i odczekać co najmniej 60 sekund do wyschnięcia.
- Plastikową osłonkę igły należy ostrożnie ściągnąć prostym ruchem. Jeżeli mocno się trzyma, można ją lekko obracać podczas zdejmowania. Nie wolno dotykać igły.
- Za pomocą dwóch palców należy utworzyć fałd skóry i szybko wkłuć całą igłę pod kątem 90 stopni.
- Płyn należy wstrzykiwać powoli, wciskając tłok do końca strzykawki. Należy zużyć całą zawartość i stabilnie przytrzymywać fałd skóry do zakończenia wstrzyknięcia.
- Igłę należy ostrożnie wyjąć ze skóry prostym ruchem.
- W przypadku ampułko-strzykawki bez systemu zabezpieczającego igłę należy jedną ręką ostrożnie włożyć igłę z powrotem do osłony i delikatnie wcisnąć osłonę na miejsce.
- W przypadku ampułko-strzykawki z systemem zabezpieczającym igłę podczas wyjmowania igły należy trzymać palec na tłoku. Następnie należy silnie nacisnąć tłok, kierując igłę z dala od pacjenta i innych osób. Osłona automatycznie zakryje igłę, wydając słyszalne kliknięcie.
- Zużytą strzykawkę należy niezwłocznie wyrzucić do pojemnika na ostre narzędzia.
Lek jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia. Niewykorzystany roztwór należy usunąć zgodnie z zasadami postępowania z lekami cytostatycznymi i lokalnymi przepisami.
Należy unikać kontaktu leku ze skórą i błonami śluzowymi. W razie kontaktu z lekiem zanieczyszczoną powierzchnię należy natychmiast obficie spłukać wodą. W przypadku skaleczenia igłą pacjenta lub innej osoby należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i nie używać tej ampułko-strzykawki.
Zastosowanie większej dawki niż zalecanaW przypadku podejrzenia zastosowania większej dawki leku niż zalecana należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. O sposobie leczenia decyduje lekarz zależnie od ciężkości zatrucia.
Pominięcie dawkiNie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Pacjent powinien zwrócić się do lekarza po poradę.
Przerwanie leczeniaNie należy przerywać ani kończyć leczenia bez uzgodnienia z lekarzem. Podejrzenie ciężkich działań niepożądanych wymaga natychmiastowej porady lekarskiej. Jeśli pacjent ma wrażenie, że lek działa zbyt mocno lub za słabo, powinien poinformować lekarza lub farmaceutę.
Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
Kiedy nie stosować leku Namaxir?
Leku nie należy stosować:
- jeśli pacjent ma uczulenie na metotreksat lub którykolwiek z pozostałych składników leku;
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, ciężka choroba nerek lub krwi;
- jeśli pacjent regularnie pije znaczne ilości alkoholu;
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zakażenia, np. gruźlica, zakażenie wirusem HIV lub inne zespoły niedoboru odporności;
- jeśli u pacjenta stwierdzono wrzody żołądka lub jelit;
- jeśli u pacjenta występują owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej;
- jeśli pacjentka jest w ciąży, próbuje zajść w ciążę lub karmi piersią;
- jeśli pacjent w tym samym czasie otrzymuje szczepionkę zawierającą żywe drobnoustroje.
Skład
Substancja czynna: metotreksat. Każda ampułko-strzykawka zawierająca 0,38 ml roztworu zawiera 15 mg metotreksatu.
Substancje pomocnicze:- sodu chlorek;
- sodu wodorotlenek do ustalenia pH;
- woda do wstrzykiwań.
Ampułko-strzykawka o pojemności 1 ml jest wykonana z bezbarwnego szkła typu I, ma tłok z gumy chlorobutylowej, trzon z polistyrenu oraz zamocowaną igłę. Może być wyposażona w system zabezpieczający igłę lub występować bez tego systemu. Opakowanie zawiera gaziki nasączone alkoholem.
Roztwór jest klarowny, żółtawopomarańczowy i wolny od widocznych cząstek.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Namaxir może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u każdego pacjenta. Ich częstość i nasilenie zależą od dawki oraz częstości podawania. Ciężkie działania niepożądane mogą wystąpić również po niewielkich dawkach, dlatego konieczne są regularne badania lekarskie.
Objawy wymagające niezwłocznego kontaktu z lekarzemPoniższe objawy mogą wskazywać na ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane i wymagają pilnego podjęcia leczenia:
- Uporczywy suchy kaszel bez odkrztuszania, duszność i gorączka mogą wskazywać na zapalenie płuc. Często.
- Krwioplucie, czyli odkrztuszanie wydzieliny z krwią, może wskazywać na krwawienie z płuc. Częstość nieznana.
- Zażółcenie skóry i białkówek oczu może wskazywać na uszkodzenie wątroby, w tym przewlekłe uszkodzenie wątroby, czyli marskość. Niezbyt często.
- Zwłóknienie wątroby, czyli tworzenie się tkanki bliznowatej w wątrobie, może objawiać się zażółceniem skóry i białkówek oczu. Niezbyt często.
- Tłuszczowe zwyrodnienie wątroby może objawiać się zażółceniem skóry i białkówek oczu. Niezbyt często.
- Ostre zapalenie wątroby może objawiać się zażółceniem skóry i białkówek oczu. Rzadko.
- Niewydolność wątroby może objawiać się zażółceniem skóry i białkówek oczu. Bardzo rzadko.
- Wysypka, zaczerwieniona i swędząca skóra, obrzęk dłoni, stóp, kostek, twarzy, ust, jamy ustnej lub gardła, trudności z przełykaniem lub oddychaniem oraz uczucie zbliżającego się omdlenia mogą wskazywać na ciężką reakcję uczuleniową lub wstrząs anafilaktyczny. Rzadko.
- Obrzęk dłoni, kostek lub stóp, zmiana częstości oddawania moczu, zmniejszenie ilości moczu (oliguria) lub brak moczu (anuria) mogą wskazywać na niewydolność nerek. Rzadko.
- Gorączka, dreszcze, obolałość i ból gardła mogą wskazywać na zakażenie. Metotreksat zwiększa podatność na zakażenia, w tym ciężkie zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii. Rzadko.
- Zakażenie krwi, czyli posocznica, również może objawiać się gorączką, dreszczami, obolałością i bólem gardła. Rzadko.
- Osłabienie jednej połowy ciała, wskazujące na udar, lub ból, obrzęk, zaczerwienienie i uczucie ciepła w jednej nodze, wskazujące na zakrzepicę żył głębokich, mogą wystąpić, gdy przemieszczający się skrzep zablokuje naczynie krwionośne. Są to objawy incydentu zakrzepowo-zatorowego. Rzadko.
- Gorączka i ciężkie pogorszenie ogólnego stanu zdrowia lub nagła gorączka z bólem gardła albo jamy ustnej lub zaburzeniami dróg moczowych mogą wskazywać na znaczne zmniejszenie liczby pewnych białych krwinek, czyli agranulocytozę, i silne zahamowanie czynności szpiku kostnego. Bardzo rzadko.
- Niespodziewane krwawienia, np. z dziąseł, krew w moczu, wymioty z krwią lub siniaki, mogą wskazywać na znaczne zmniejszenie liczby płytek krwi spowodowane zahamowaniem czynności szpiku kostnego. Bardzo rzadko.
- Ciężkie bóle głowy, często z gorączką, sztywnością karku, nudnościami, wymiotami, dezorientacją i nadwrażliwością na światło, mogą wskazywać na ostre aseptyczne zapalenie opon mózgowych. Bardzo rzadko.
- Zaburzenia świadomości, ruchu (ataksja), widzenia lub pamięci mogą wskazywać na zaburzenia mózgu, czyli encefalopatię lub leukoencefalopatię. Zgłaszano je u pacjentów z chorobą nowotworową otrzymujących metotreksat; nie można wykluczyć ich wystąpienia podczas leczenia innych chorób. Częstość nieznana.
- Ciężka wysypka lub pęcherze na skórze, również w jamie ustnej, oczach i narządach płciowych, mogą wskazywać na zespół Stevensa-Johnsona. Bardzo rzadko.
- Ciężka wysypka lub pęcherze w tych samych miejscach mogą wskazywać na zespół oparzonej skóry, czyli toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, nazywane zespołem Lyella. Bardzo rzadko.
Inne działania niepożądaneBardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):- Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.
- Niestrawność.
- Nudności.
- Utrata apetytu.
- Ból brzucha.
- Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby: AspAT, AlAT, bilirubina, fosfataza alkaliczna.
Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób):- Owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej.
- Biegunka.
- Wysypka.
- Zaczerwienienie skóry.
- Swędzenie.
- Ból głowy.
- Zmęczenie.
- Senność.
- Zmniejszone wytwarzanie krwinek, prowadzące do zmniejszenia liczby krwinek białych i (lub) czerwonych i (lub) płytek krwi.
Niezbyt często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób):- Zapalenie gardła.
- Zapalenie jelit.
- Wymioty.
- Zapalenie trzustki.
- Czarny lub smolisty stolec.
- Owrzodzenie przewodu pokarmowego.
- Krwawienie z przewodu pokarmowego.
- Reakcje przypominające oparzenia słoneczne, spowodowane zwiększoną wrażliwością skóry na światło słoneczne.
- Wypadanie włosów.
- Zwiększenie liczby guzków reumatoidalnych.
- Owrzodzenia skóry.
- Półpasiec.
- Zapalenie naczyń krwionośnych.
- Wysypka podobna do opryszczki.
- Pokrzywka.
- Pojawienie się cukrzycy.
- Zawroty głowy.
- Splątanie.
- Depresja.
- Zmniejszenie stężenia albuminy w surowicy.
- Zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi, w tym płytek krwi.
- Stan zapalny i owrzodzenie pęcherza moczowego.
- Stan zapalny i owrzodzenie pochwy.
- Upośledzenie czynności nerek.
- Zaburzenia oddawania moczu.
- Ból stawów.
- Ból mięśni.
- Zmniejszenie masy kostnej.
Rzadko (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 osób):- Zapalenie dziąseł.
- Nasilona pigmentacja skóry.
- Trądzik.
- Niebieskie plamki na skórze na skutek krwawienia z naczyń krwionośnych, czyli wybroczyny punkcikowate.
- Alergiczne zapalenie naczyń krwionośnych.
- Zmniejszenie ilości przeciwciał we krwi.
- Zakażenie, w tym reaktywacja nieaktywnego zakażenia przewlekłego.
- Zaczerwienienie oczu, czyli zapalenie spojówek.
- Zaburzenia nastroju.
- Zaburzenia widzenia.
- Zapalenie osierdzia.
- Nagromadzenie płynu w osierdziu.
- Ograniczenie napełniania się komory serca z powodu nagromadzenia płynu w osierdziu.
- Niskie ciśnienie krwi.
- Powstawanie blizn w tkankach płuc, czyli zwłóknienie płuc.
- Duszność.
- Astma oskrzelowa.
- Nagromadzenie płynu w opłucnej.
- Złamanie przeciążeniowe.
- Zaburzenia elektrolitowe.
- Gorączka.
- Osłabienie gojenia się ran.
Bardzo rzadko (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 000 osób):- Ostre toksyczne poszerzenie jelita grubego, czyli toksyczne rozdęcie okrężnicy.
- Zaburzenia limfoproliferacyjne, czyli nadprodukcja krwinek białych.
- Nasilenie pigmentacji paznokci.
- Zapalenie naskórka wokół paznokci, czyli ostra zanokcica.
- Głębokie zakażenie mieszków włosowych, czyli czyraczność.
- Widoczne powiększenie niewielkich naczyń krwionośnych.
- Miejscowe uszkodzenie w miejscu wstrzyknięcia, obejmujące powstanie jałowego ropnia lub zmiany w tkance tłuszczowej.
- Ból.
- Utrata siły mięśniowej.
- Uczucie drętwienia albo mrowienia lub odczuwanie słabszej niż zwykle reakcji na bodźce.
- Zmiany smaku, w tym metaliczny posmak.
- Drgawki.
- Porażenie.
- Objawy oponowe.
- Pogorszenie widzenia.
- Niezapalna choroba oka, czyli retinopatia.
- Zmniejszenie popędu płciowego.
- Impotencja.
- Powiększenie piersi u mężczyzn, czyli ginekomastia.
- Zaburzenia wytwarzania nasienia, czyli oligospermia.
- Zaburzenia miesiączkowania.
- Upławy.
- Powiększenie węzłów chłonnych, czyli chłoniak.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):- Zwiększenie liczby niektórych białych komórek krwi.
- Uszkodzenia kości szczęki w wyniku nadprodukcji krwinek białych.
- Krwawienie z nosa.
- Białko w moczu.
- Osłabienie.
- Zaczerwienienie i łuszczenie się skóry.
- Opuchlizna.
- Niszczenie tkanki w miejscu wstrzyknięcia.
Po podaniu podskórnym obserwowano również miejscowe reakcje skórne, zwykle łagodne i zmniejszające się podczas leczenia:
- Uczucie pieczenia.
- Rumień.
- Obrzęk.
- Odbarwienie.
- Silny świąd.
- Ból.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, także niewymienionych powyżej, pacjent powinien powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Przechowywanie
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
- Ampułko-strzykawki należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
- Nie stosować leku po upływie terminu ważności oznaczonego na etykiecie i pudełku jako „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Lek jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia. Niewykorzystany roztwór należy usunąć.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Sposób usunięcia nieużywanego leku należy uzgodnić z farmaceutą.
Ostrzeżenia
Konsultacja przed rozpoczęciem leczeniaPrzed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić z lekarzem lub farmaceutą:
- podeszły wiek, osłabienie lub zły stan ogólny pacjenta;
- zaburzenia czynności wątroby;
- odwodnienie;
- cukrzycę leczoną insuliną;
- zaburzenia czynności nerek;
- obecność płynu w jamie brzusznej lub opłucnej.
U pacjentów z wodobrzuszem lub wysiękiem w opłucnej metotreksat jest wolniej usuwany z organizmu. Może być konieczne zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić drenaż nagromadzonego płynu.
Pacjenci w podeszłym wieku wymagają ścisłego monitorowania. Związane z wiekiem osłabienie czynności wątroby i nerek oraz małe zapasy kwasu foliowego mogą wymagać stosowania mniejszych dawek.
Nie zaleca się stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 3 lat. Brakuje wystarczających danych dotyczących stosowania leku w chorobie Leśniowskiego-Crohna u dzieci i młodzieży.
Badania przed leczeniem i w jego trakcieCiężkie działania niepożądane mogą wystąpić również po niewielkich dawkach metotreksatu. Konieczne jest zgłaszanie się na wszystkie wyznaczone badania.
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zleca badania krwi w celu oceny liczby komórek krwi, czynności wątroby i nerek oraz stężenia albuminy. Sprawdza również, czy pacjent nie choruje na zapalenie wątroby lub gruźlicę. Może zlecić badania obrazowe wątroby, pobranie małej próbki tkanki wątroby, zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej lub badanie czynności płuc.
Podczas leczenia mogą być wykonywane:
- badanie jamy ustnej i gardła w celu wykrycia stanów zapalnych lub owrzodzeń;
- morfologia krwi oraz pomiar stężenia metotreksatu w surowicy;
- badania krwi oceniające czynność wątroby i nerek;
- badania obrazowe wątroby;
- badanie próbki tkanki wątroby;
- ocena układu oddechowego i, w razie potrzeby, badanie czynności płuc.
W razie nieprawidłowych wyników lekarz odpowiednio zmodyfikuje leczenie.
Objawy i sytuacje wymagające szczególnej uwagi- Krwioplucie, czyli odkrztuszanie wydzieliny z krwią, wymaga niezwłocznego kontaktu z lekarzem. Podczas leczenia zgłaszano ostre krwawienia z płuc.
- Suchy kaszel bez odkrztuszania, duszność lub gorączka wymagają pilnej oceny lekarskiej z powodu ryzyka uszkodzenia płuc.
- Biegunka może być objawem toksycznego działania leku i wymaga przerwania leczenia oraz poinformowania lekarza. Wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej również może wymagać przerwania leczenia.
- Powiększenie węzłów chłonnych może oznaczać chłoniaka. W takim przypadku należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.
- Nowe lub nasilające się osłabienie mięśni, zaburzenia widzenia, myślenia, pamięci lub orientacji, dezorientacja i zmiany osobowości wymagają natychmiastowego kontaktu z lekarzem. Mogą to być objawy bardzo rzadkiego, poważnego zakażenia mózgu, nazywanego postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią (PML). Na objawy te powinni zwracać uwagę także partner lub opiekun pacjenta.
- U pacjentów z chorobą nowotworową leczonych metotreksatem zgłaszano encefalopatię i leukoencefalopatię. Nie można wykluczyć tych zaburzeń mózgu podczas leczenia innych chorób.
- Metotreksat może wpływać na układ odpornościowy, odpowiedź na szczepienia i wyniki badań immunologicznych. Może uaktywniać utajone przewlekłe choroby, takie jak półpasiec, gruźlica oraz wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C.
Światło słoneczne i promieniowanie UVMetotreksat może zwiększać wrażliwość skóry na słońce. Należy unikać intensywnego nasłonecznienia oraz korzystania z solarium lub lamp opalających bez konsultacji z lekarzem. Zaleca się odpowiednią odzież ochronną lub filtr przeciwsłoneczny o wysokim współczynniku ochrony.
Podczas leczenia mogą nawrócić wcześniejsze zapalenie skóry i oparzenia słoneczne wywołane napromienianiem, określane jako „reakcja przypomnienia”. Naświetlanie UV może zaostrzyć zmiany łuszczycowe.
Interakcje z innymi lekamiLekarz lub farmaceuta powinien otrzymać informację o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie, ostatnio oraz planowanych do zastosowania. Szczególnie istotne są:
- antybiotyki: tetracykliny, chloramfenikol, niewchłanialne antybiotyki o szerokim spektrum działania, penicyliny, glikopeptydy, sulfonamidy, cyprofloksacyna i cefalotyna;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne i salicylany, w tym kwas acetylosalicylowy, diklofenak, ibuprofen oraz pirazole;
- probenecyd stosowany w dnie moczanowej;
- słabe kwasy organiczne, np. diuretyki pętlowe;
- leki mogące uszkadzać szpik kostny, np. trymetoprym-sulfametoksazol i pirymetamina;
- leki stosowane w reumatoidalnym zapaleniu stawów, w tym leflunomid, sulfasalazyna i azatiopryna;
- cyklosporyna;
- merkaptopuryna;
- retinoidy stosowane w łuszczycy i innych chorobach skóry;
- teofilina stosowana w astmie i innych chorobach płuc;
- omeprazol i pantoprazol;
- leki zmniejszające stężenie cukru we krwi;
- metamizol, określany również jako nowaminsulfon lub dipyron.
Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu i nasilać jego działania niepożądane. Jednoczesnego stosowania metamizolu i metotreksatu należy unikać ze względu na możliwość nasilenia toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Należy również unikać jednoczesnego stosowania podtlenku azotu i metotreksatu, ponieważ może to nasilać toksyczność leku.
Produkty witaminowe zawierające kwas foliowy należy stosować wyłącznie z zalecenia lekarza, ponieważ mogą osłabiać działanie metotreksatu. Dotyczy to także produktów zawierających kwas folinowy i ich pochodne.
Jedzenie, picie i alkoholPodczas leczenia należy unikać picia alkoholu oraz dużych ilości kawy, napojów zawierających kofeinę i czarnej herbaty.
Ciąża, antykoncepcja i płodnośćMetotreksat może powodować poronienie oraz ciężkie wady wrodzone, w tym wady czaszki, twarzy, serca, naczyń krwionośnych, mózgu i kończyn. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentki w wieku rozrodczym należy potwierdzić, że nie jest ona w ciąży, np. wykonując test ciążowy.
Pacjentka powinna stosować niezawodne metody antykoncepcji w czasie leczenia oraz przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. W przypadku ciąży lub podejrzenia ciąży podczas leczenia albo w ciągu 6 miesięcy po jego zakończeniu powinna jak najszybciej skontaktować się z lekarzem w celu oceny możliwego wpływu leczenia na dziecko. Planowanie ciąży wymaga wcześniejszej konsultacji lekarskiej.
Metotreksat przejściowo zaburza wytwarzanie nasienia i komórek jajowych. W większości przypadków zaburzenia te ustępują po zakończeniu leczenia.
Dostępne dowody nie wskazują na zwiększenie ryzyka wad rozwojowych lub poronień po przyjęciu przez ojca metotreksatu w dawce poniżej 30 mg/tydzień, jednak nie można całkowicie wykluczyć ryzyka. Lek może powodować mutacje genetyczne i wpływać na plemniki. Mężczyzna powinien unikać zapłodnienia partnerki oraz nie może być dawcą nasienia podczas leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu. Pacjent lub jego partnerka powinni w tym czasie stosować niezawodną antykoncepcję.
Karmienie piersiąMetotreksat przenika do mleka kobiecego. Jeżeli lekarz uzna leczenie lekiem Namaxir za konieczne, należy przerwać karmienie piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszynLek może powodować zmęczenie i zawroty głowy, zmniejszając zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W przypadku senności lub zmęczenia pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Szczególna ostrożność jest konieczna na początku leczenia.
Zawartość soduLek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej dawce, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”.
Przygotowanie i podawanie lekuPracownice personelu medycznego będące w ciąży nie powinny przygotowywać ani podawać leku Namaxir. Sposób stosowania i usuwania leku musi odpowiadać zasadom postępowania z lekami cytostatycznymi oraz lokalnym przepisom.
Adres producenta
Biomedica Foscama Industria Chimico-Farmaceutica S.p.A.Via Morolense 87
03013 Ferentino (FR)
Włochy
S.C. Sindan-Pharma S.R.L.11 Ion Mihalache Blvd.
011171 Bucharest
Rumunia
Podmiot odpowiedzialny
Actavis Group PTC ehf.Dalshraun 1
220 Hafnarfjörður
Islandia
Miejscowy przedstawiciel podmiotu odpowiedzialnego:Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
ul. Emilii Plater 53
00-113 Warszawa
Tel.: (22) 345 93 00
Pamiętaj!
Odbiór w Aptece tylko po okazaniu ważnej recepty.
Sprzedaż produktu nastąpi zgodnie z odpłatnością podaną na recepcie i zgodnie z obwiązującym w dniu sprzedaży Obwieszczeniem Ministra Zdrowia.