Spis treści
- Opis
- Dawkowanie
- Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
- Skład
- Działania niepożądane
- Przechowywanie
- Ostrzeżenia
- Adres producenta
- Podmiot odpowiedzialny
Opis
Co to jest Sumilar, 10 mg + 10 mg 30 kapsułek twardych?Sumilar jest lekiem zawierającym dwie substancje czynne: ramipryl i amlodypinę. Ramipryl należy do inhibitorów ACE, czyli inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę, a amlodypina do antagonistów wapnia.
Ramipryl zmniejsza wytwarzanie substancji mogących podwyższać ciśnienie tętnicze, rozkurcza i rozszerza naczynia krwionośne oraz ułatwia sercu pompowanie krwi. Amlodypina rozkurcza i rozszerza naczynia krwionośne.
Lek stosuje się w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, czyli nadciśnienia, u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie jest odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego przyjmowania ramiprylu i amlodypiny w takich samych dawkach jak w leku Sumilar, ale w oddzielnych lekach. Jest to leczenie zastępcze, nieprzeznaczone do rozpoczynania leczenia nadciśnienia.
Dawkowanie
Jak stosować lek Sumilar?Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości pacjent powinien skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
- Zazwyczaj stosowana dawka to 1 kapsułka o mocy zaleconej przez lekarza na dobę.
- W zależności od uzyskanego działania lekarz może dostosować dawkę.
- Maksymalna dawka to 1 kapsułka o mocy 10 mg + 10 mg raz na dobę.
- Jeśli pacjent uważa, że działanie leku jest za silne lub za słabe, powinien powiedzieć o tym lekarzowi.
Pacjenci w podeszłym wieku:Nie zaleca się stosowania leku Sumilar u pacjentów w bardzo podeszłym wieku lub wyniszczonych.
Dzieci i młodzież:Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie pacjentów.
Sposób podawania:Lek należy przyjmować doustnie, raz na dobę, codziennie o tej samej porze, z posiłkiem lub bez posiłku. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie należy popijać ich sokiem grejpfrutowym, kruszyć ani rozgryzać.
Pominięcie dawki:W razie pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć następną dawkę o stałej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki:Przedawkowanie może spowodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, uczucie „pustki” w głowie i omdlenie. Krytyczne obniżenie ciśnienia może prowadzić do wstrząsu z utratą przytomności. Nawet do 24-48 godzin po przyjęciu leku może wystąpić duszność spowodowana gromadzeniem się płynu w płucach, czyli obrzękiem płuc.
W razie przyjęcia zbyt dużej dawki należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub oddziału ratunkowego najbliższego szpitala. Pacjent nie powinien sam prowadzić samochodu. Należy poprosić inną osobę o przewiezienie lub wezwać karetkę pogotowia oraz zabrać opakowanie leku.
Przerwanie leczenia:Nie należy nagle przerywać stosowania leku ani zmieniać zaleconej dawki bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może dojść do nasilenia choroby.
Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
Kiedy nie stosować leku Sumilar?Leku nie należy stosować:- Jeśli pacjent ma uczulenie na ramipryl, amlodypinę, inne leki z grupy dihydropirydynowych antagonistów wapnia, inne inhibitory ACE lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Objawy reakcji alergicznej mogą obejmować świąd, wysypkę, trudności w połykaniu lub oddychaniu oraz obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka.
- Jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby.
- Jeśli pacjent ma niestabilną niewydolność serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego.
- Jeśli u pacjenta wystąpił wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny spowodowany ostrą niewydolnością serca.
- Jeśli u pacjenta występuje zwężenie drogi odpływu z lewej komory, na przykład zwężenie zastawki aorty znacznego stopnia.
- Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka reakcja alergiczna nazywana obrzękiem naczynioruchowym. Jej objawy obejmują świąd, pokrzywkę, czerwone plamy na rękach, stopach i gardle, obrzęk gardła i języka, obrzęk wokół oczu i warg oraz trudności w oddychaniu i połykaniu.
- Jeśli pacjent jest poddawany dializoterapii lub filtracji krwi innego typu. W zależności od stosowanego aparatu leczenie lekiem Sumilar może nie być odpowiednie.
- Jeśli u pacjenta występuje choroba nerek powodująca zmniejszony dopływ krwi do nerki, czyli zwężenie tętnicy nerkowej.
- Po 3. miesiącu ciąży. Ulotka wskazuje również, że leku nie wolno przyjmować po 12. tygodniu ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić dziecku.
- Jeśli pacjent ma nieprawidłowo niskie lub niestabilne ciśnienie tętnicze. Lekarz zaleci odpowiednią kontrolę.
- Jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek obniżający ciśnienie krwi zawierający aliskiren.
- Jeśli pacjent przyjmował lub przyjmuje lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan, stosowany w przewlekłej niewydolności serca u dorosłych. Zwiększa się wówczas ryzyko obrzęku naczynioruchowego, czyli szybkiego obrzęku tkanki podskórnej, na przykład w okolicy gardła.
W razie wątpliwości dotyczących któregokolwiek z powyższych stanów pacjent powinien porozmawiać z lekarzem przed zastosowaniem leku.
Skład
Każda kapsułka twarda zawiera:
- 10 mg ramiprylu;
- 10 mg amlodypiny w postaci amlodypiny bezylanu.
Substancje pomocnicze zawartości kapsułki:- celuloza mikrokrystaliczna;
- hypromeloza;
- krospowidon, typ B;
- glicerolu dibehenian.
Osłonka kapsułki, zarówno wieczko, jak i korpus:- żelatyna;
- tytanu dwutlenek (E171);
- indygotyna (E132).
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Sumilar może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta one wystąpią.
Należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpią poniższe objawy. Konieczna może być pilna pomoc medyczna:- Obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła powodujący trudności w połykaniu lub oddychaniu, a także swędzenie skóry i wysypka. Mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej, czyli obrzęku naczynioruchowego.
- Ciężkie reakcje skórne, w tym wysypka, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, nasilenie istniejącej choroby skóry, zaczerwienienie, powstawanie pęcherzy lub odwarstwienie skóry. Mogą to być objawy zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka lub rumienia wielopostaciowego.
- Inne reakcje alergiczne.
Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli wystąpią:- Przyspieszona czynność serca.
- Nierówne lub silniejsze bicie serca, czyli kołatanie serca.
- Ból w klatce piersiowej.
- Uczucie ucisku w klatce piersiowej.
- Zawał serca.
- Udar mózgu.
- Duszność lub kaszel, które mogą wskazywać na zaburzenia dotyczące płuc.
- Łatwiejsze powstawanie siniaków, przedłużony czas krwawienia, krwawienia różnego rodzaju, na przykład z dziąseł, fioletowe plamki na skórze zwane wybroczynami, częstsze zakażenia, ból gardła i gorączka, zmęczenie, omdlenie, zawroty głowy lub bladość skóry. Mogą to być objawy zaburzeń krwi lub szpiku kostnego.
- Silny ból w nadbrzuszu promieniujący do pleców, który może wskazywać na zapalenie trzustki.
- Gorączka, dreszcze, zmęczenie, utrata apetytu, ból brzucha, nudności oraz zażółcenie skóry lub oczu, czyli żółtaczka. Mogą to być objawy zapalenia lub uszkodzenia wątroby.
- Stężony mocz o ciemnym zabarwieniu, nudności lub wymioty, kurcze mięśni, splątanie i napady drgawkowe. Mogą wynikać z nieprawidłowego wydzielania ADH, czyli wazopresyny, hormonu antydiuretycznego.
Inne działania niepożądaneJeśli którekolwiek z poniższych działań nasili się lub będzie utrzymywać się dłużej niż kilka dni, pacjent powinien powiedzieć o tym lekarzowi.
Często, występują rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów:- Kołatanie serca, czyli nierówne lub silniejsze bicie serca.
- Ból głowy.
- Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego.
- Senność.
- Niedociśnienie, czyli nieprawidłowo niskie ciśnienie tętnicze.
- Niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie podczas szybkiego wstawania lub siadania z pozycji leżącej.
- Omdlenie.
- Nagłe zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy i szyi.
- Suchy, męczący kaszel.
- Zapalenie oskrzeli.
- Zapalenie zatok.
- Duszność.
- Zapalenie żołądka i (lub) jelit.
- Zaburzenia trawienia.
- Niestrawność.
- Ból brzucha.
- Biegunka.
- Nudności.
- Wymioty.
- Wysypka skórna, zwłaszcza z grudkami skórnymi.
- Ból w klatce piersiowej.
- Zmęczenie.
- Obrzęk, czyli nagromadzenie płynu w tkankach.
- Ból mięśni.
- Kurcze mięśni.
- Obrzęk okolicy kostek.
- Zwiększenie stężenia potasu we krwi, stwierdzane w badaniach krwi.
Niezbyt często, występują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów:- Zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie i widzenie podwójne.
- Szum uszny, na przykład dzwonienie w uszach.
- Zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek.
- Zaburzenia oddawania moczu, obejmujące zwiększenie częstości i ilości oddawanego moczu oraz oddawanie moczu w nocy.
- Nasilenie białkomoczu.
- Zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, czyli parametrów wskazujących na czynność nerek.
- Ból stawów.
- Ból pleców.
- Zwiększenie masy ciała.
- Zmniejszenie masy ciała.
- Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
- Drżenie.
- Nietypowe wrażenia czuciowe, takie jak drętwienie, mrowienie, kłucie, pieczenie lub cierpnięcie skóry, czyli parestezja.
- Osłabione wrażenia czuciowe, czyli niedoczulica.
- Utrata lub zaburzenia smaku.
- Obniżenie lub zmiany nastroju.
- Depresja.
- Lęk.
- Nerwowość.
- Niepokój.
- Zaburzenia snu, w tym bezsenność lub senność.
- Skurcz oskrzeli, w tym zaostrzenie astmy.
- Przekrwienie lub nieżyt błony śluzowej nosa.
- Zapalenie trzustki, wyjątkowo zakończone zgonem.
- Zwiększenie aktywności enzymów trzustkowych, wskazujących na czynność trzustki, stwierdzane w badaniach krwi.
- Obrzęk naczynioruchowy jelit, objawiający się bólem brzucha, wymiotami i biegunką.
- Ból w nadbrzuszu, w tym nieżyt żołądka.
- Zmiana rytmu wypróżnień, w tym biegunka i zaparcie.
- Zgaga.
- Suchość błony śluzowej jamy ustnej.
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i (lub) stężenia bilirubiny, czyli parametrów wskazujących na czynność wątroby, stwierdzane w badaniach krwi.
- Zmniejszenie lub utrata apetytu, czyli anoreksja.
- Gorączka.
- Osłabienie.
- Ból.
- Złe samopoczucie.
- Przemijające zaburzenia wzwodu.
- Impotencja.
- Zmniejszenie pożądania u mężczyzn i kobiet.
- Powiększenie piersi u mężczyzn.
- Zwiększenie liczby pewnego rodzaju krwinek białych, czyli eozynofilia, stwierdzane w badaniu krwi.
- Dławica piersiowa.
- Zawał serca.
- Przyspieszenie czynności serca.
- Zaburzenia rytmu serca.
- Obrzęki rąk lub stóp.
- Obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, czyli obrzęk naczynioruchowy, wyjątkowo zakończony zgonem. Wymaga postępowania opisanego powyżej.
- Świąd.
- Nasilone pocenie się.
- Wypadanie włosów.
- Fioletowe plamki na skórze, czyli plamica.
- Przebarwienia skóry.
Rzadko, występują rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów:- Dezorientacja.
- Zaburzenia równowagi.
- Zapalenie spojówek.
- Zapalenie języka.
- Zapalenie skóry ze złuszczaniem.
- Pokrzywka, czyli swędząca wysypka z bąblami skórnymi.
- Oddzielenie się płytki paznokcia od łożyska.
- Zaburzenia słuchu.
- Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, stwierdzane w badaniach krwi.
- Zmniejszenie liczby krwinek białych, stwierdzane w badaniach krwi.
- Zmniejszenie liczby płytek krwi, stwierdzane w badaniach krwi.
- Zmniejszenie stężenia hemoglobiny, stwierdzane w badaniach krwi.
- Zwężenie naczyń krwionośnych.
- Zmniejszenie przepływu krwi przez naczynia.
- Zapalenie naczyń krwionośnych.
- Żółtaczka na skutek zastoju żółci.
- Uszkodzenie komórek wątroby.
Bardzo rzadko, występują rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów:- Zwiększenie stężenia cukru we krwi.
- Zapalenie wątroby.
- Reakcje nadwrażliwości na światło.
- Zmiany rumieniowo-obrzękowe oraz powstawanie pęcherzy na skórze i błonach śluzowych, czyli rumień wielopostaciowy lub zespół Stevensa-Johnsona. Wymagają postępowania opisanego powyżej.
- Zwiększenie napięcia mięśniowego.
- Zaburzenia nerwów obwodowych.
- Rozrost dziąseł.
Częstość nieznana, częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych:- Zaburzenia koncentracji.
- Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej z niewielkimi owrzodzeniami, czyli aftowe zapalenie jamy ustnej.
- Zmniejszenie stężenia sodu we krwi, stwierdzane w badaniach krwi.
- Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, objawiający się stężonym moczem o ciemnym zabarwieniu, nudnościami lub wymiotami, kurczami mięśni, splątaniem i napadami drgawkowymi. Wymaga natychmiastowego powiadomienia lekarza.
- Zmiana koloru palców rąk i stóp pod wpływem zimna, a następnie mrowienie lub ból po ogrzaniu, czyli objaw Raynauda.
- Zaburzenia krążenia mózgowego, w tym udar mózgu.
- Spowolnienie lub zaburzenia reakcji.
- Uczucie pieczenia.
- Zaburzenia węchu.
- Ciężka choroba skóry i błon śluzowych ze zmianami rumieniowo-obrzękowymi, pęcherzami i odwarstwianiem dużych powierzchni naskórka, czyli toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Wymaga postępowania opisanego powyżej.
- Choroba skóry z powstawaniem pęcherzy, czyli pęcherzyca.
- Nasilenie łuszczycy, choroby skóry z czerwonymi, łuszczącymi się wykwitami.
- Inne typy wysypek skórnych lub na błonach śluzowych.
- Niewydolność szpiku kostnego.
- Zmniejszenie ilości wszystkich krwinek.
- Niedokrwistość na skutek nasilonego rozpadu krwinek czerwonych, czyli niedokrwistość hemolityczna.
- Ciężkie reakcje o podłożu alergicznym i niealergicznym, czyli reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne.
- Dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych, wskazujące na choroby tkanki łącznej.
- Ostra niewydolność wątroby.
- Drżenie, usztywnienie postawy, maskowatość twarzy, spowolnione ruchy i pociąganie nogami w czasie chodzenia oraz chwiejny chód.
O wszelkich działaniach niepożądanych, również niewymienionych powyżej, należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie.
Przechowywanie
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
- Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. O sposób usunięcia nieużywanych leków należy zapytać farmaceutę.
Ostrzeżenia
Stany wymagające omówienia z lekarzemPrzed rozpoczęciem przyjmowania leku pacjent powinien omówić leczenie z lekarzem lub farmaceutą, szczególnie jeśli:
- jest w podeszłym wieku;
- ma zaburzenia serca lub nerek;
- jest zagrożony zaburzeniami krążenia krwi w sercu lub mózgu w przypadku bardzo niskiego ciśnienia tętniczego;
- utracił znaczną ilość płynów lub elektrolitów wskutek wymiotów, biegunki, nasilonego pocenia się, diety z małą ilością sodu, długotrwałego stosowania leków moczopędnych lub dializoterapii;
- planowane jest leczenie odczulające na jad pszczół lub os;
- planowane jest znieczulenie do operacji lub zabiegu stomatologicznego. Konieczne może być przerwanie stosowania leku jeden dzień wcześniej, zgodnie z zaleceniem lekarza;
- ma duże stężenie potasu we krwi;
- ma kolagenozę, czyli chorobę tkanki łącznej, na przykład twardzinę lub toczeń rumieniowaty układowy;
- jest pacjentem rasy czarnej. W tej grupie występuje zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego, a działanie obniżające ciśnienie leków z grupy, do której należy ramipryl, może być osłabione;
- wystąpi u niego suchy kaszel utrzymujący się przez dłuższy czas.
W przypadku nagłego obrzęku twarzy, warg, języka i (lub) gardła oraz trudności w oddychaniu lub połykaniu należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem. Mogą to być objawy obrzęku naczynioruchowego.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego i stężenia elektrolitów, na przykład potasu. Może również zlecić oznaczanie liczby krwinek białych, zwłaszcza na początku leczenia, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, kolagenozą lub stosujących leki wpływające na liczbę krwinek.
Nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U pacjentów w bardzo podeszłym wieku lub wyniszczonych stosowanie leku nie jest zalecane.
Inne lekiPacjent powinien poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie, ostatnio oraz planowanych do stosowania.
Działanie leku Sumilar mogą osłabiać:
- leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, w tym niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen, indometacyna i kwas acetylosalicylowy;
- leki stosowane w niskim ciśnieniu tętniczym, wstrząsie, niewydolności serca, astmie lub alergii, takie jak efedryna, noradrenalina, adrenalina, dobutamina i dopamina. Lekarz zaleci regularną kontrolę ciśnienia;
- ryfampicyna, antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy;
- ziele dziurawca, stosowane w leczeniu depresji.
Ryzyko działań niepożądanych może zwiększać jednoczesne stosowanie:
- niesteroidowych leków przeciwzapalnych, takich jak ibuprofen, indometacyna i kwas acetylosalicylowy;
- leków przeciwnowotworowych, takich jak temsyrolimus;
- leków zapobiegających odrzuceniu przeszczepionego narządu, takich jak takrolimus lub ewerolimus;
- leków moczopędnych, takich jak furosemid;
- innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, takich jak aliskiren;
- suplementów potasu, w tym substytutów soli kuchennej zawierających potas;
- leków moczopędnych oszczędzających potas, takich jak spironolakton, triamteren i amiloryd;
- innych leków zwiększających stężenie potasu we krwi, takich jak trimetoprim, kotrimoksazol, cyklosporyna i heparyna. Jednoczesne stosowanie wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu;
- steroidowych leków przeciwzapalnych, takich jak prednizolon;
- allopurynolu, stosowanego w celu zmniejszenia stężenia kwasu moczowego;
- prokainamidu, stosowanego w zaburzeniach rytmu serca;
- leków wpływających na liczbę komórek krwi;
- ketokonazolu i itrakonazolu, stosowanych w zakażeniach grzybiczych;
- erytromycyny i klarytromycyny, stosowanych w zakażeniach bakteryjnych;
- rytonawiru, indynawiru i nelfinawiru, stosowanych u pacjentów zakażonych HIV;
- werapamilu i diltiazemu, stosowanych w zaburzeniach rytmu serca i nadciśnieniu.
Racekadotryl stosowany w biegunce, leki takie jak temsyrolimus, syrolimus i ewerolimus oraz wildagliptyna stosowana w cukrzycy mogą zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
Pacjent powinien poinformować lekarza o stosowaniu antagonisty receptora angiotensyny II, nazywanego również sartanem, na przykład walsartanu, telmisartanu lub irbesartanu, szczególnie przy zaburzeniach czynności nerek związanych z cukrzycą, oraz o stosowaniu aliskirenu. Lekarz może zmienić dawkę lub zastosować dodatkowe środki ostrożności. Łączenie tych leków z inhibitorem ACE zwiększa ryzyko niedociśnienia, zwiększenia stężenia potasu i zaburzeń czynności nerek.
Sumilar może wpływać na działanie:
- Leków przeciwcukrzycowych, w tym doustnych leków zmniejszających stężenie glukozy i insuliny. Może zmniejszać stężenie cukru we krwi, dlatego konieczna jest dokładna kontrola glikemii.
- Litu stosowanego w zaburzeniach psychicznych. Może zwiększać jego stężenie we krwi, dlatego lekarz zaleci regularne badania.
- Symwastatyny stosowanej w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu. Może zwiększać jej stężenie we krwi. U pacjentów otrzymujących amlodypinę dawkę symwastatyny należy zmniejszyć do 20 mg na dobę; zmianę dawkowania ustala lekarz.
Dodatkowo:
- Azotany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki znieczulające, baklofen, alfuzosyna, doksazosyna, prazosyna, tamsulozyna i terazosyna mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia.
- Amlodypina może zwiększać stężenie takrolimusu. Konieczna może być kontrola jego stężenia i dostosowanie dawki przez lekarza.
- U pacjentów po przeszczepieniu nerki stosujących cyklosporynę może być konieczna kontrola jej stężenia i zmniejszenie dawki przez lekarza.
- Pacjent powinien poinformować lekarza o podawaniu dantrolenu we wlewie, zwłaszcza przy skłonności do hipertermii złośliwej lub jej leczeniu, ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia potasu.
Jedzenie, picie i alkoholLek można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłku.
Podczas leczenia nie należy spożywać grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego. Mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi i nieprzewidywalnie nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze.
Alkohol może powodować zawroty głowy lub uczucie „pustki” w głowie. Alkohol i leki obniżające ciśnienie mogą wzajemnie nasilać swoje działanie. Wątpliwości dotyczące spożywania alkoholu należy omówić z lekarzem.
Ciąża, karmienie piersią i płodnośćPacjentka będąca w ciąży, podejrzewająca ciążę, planująca dziecko lub karmiąca piersią powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem leku.
Nie należy stosować leku w pierwszych 12 tygodniach ciąży. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia, powinna niezwłocznie poinformować lekarza. W przypadku planowania ciąży lekarz zaleci inny lek.
Nie należy stosować leku Sumilar podczas karmienia piersią. Amlodypina przenika do mleka ludzkiego, a jej wpływ na niemowlęta jest nieznany.
U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia opisywano odwracalne zmiany biochemiczne w główce plemników. Dane kliniczne dotyczące potencjalnego wpływu amlodypiny na płodność są niewystarczające. W jednym badaniu na szczurach stwierdzono niekorzystny wpływ na płodność samców.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszynLek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn z powodu zawrotów głowy, bólu głowy lub zmęczenia. Objawy są najbardziej prawdopodobne na początku leczenia lub podczas zwiększania dawki. Jeśli wystąpią, pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Adres producenta
Lek Pharmaceuticals d.d.
Verovškova 57,
1526 Ljubljana,
Słowenia.
Podmiot odpowiedzialny
Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10,
6250 Kundl,
Austria.
Pamiętaj!
Odbiór w Aptece tylko po okazaniu ważnej recepty.
Sprzedaż produktu nastąpi zgodnie z odpłatnością podaną na recepcie i zgodnie z obwiązującym w dniu sprzedaży Obwieszczeniem Ministra Zdrowia.
