Spis treści
- Opis
- Dawkowanie
- Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
- Skład
- Działania niepożądane
- Przechowywanie
- Ostrzeżenia
- Adres producenta
- Podmiot odpowiedzialny
Opis
Co to jest Methofill SD, 20 mg, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 8 wstrzykiwaczy po 0,40 ml?
Methofill SD zawiera metotreksat, substancję czynną należącą do leków immunosupresyjnych, czyli zmniejszających aktywność układu odpornościowego. Metotreksat hamuje wzrost niektórych szybko dzielących się komórek i wykazuje działanie przeciwzapalne.
Lek stosuje się w leczeniu:
- Czynnego reumatoidalnego zapalenia stawów u dorosłych. Jest to przewlekła choroba przebiegająca z zapaleniem błon wyściełających stawy, powodująca ich zgrubienie i obrzęk stawów.
- Wielostawowej postaci ciężkiego, czynnego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, jeśli leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) okazało się nieskuteczne. Choroba ta występuje u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
- Ciężkiego łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych. Choroba dotyczy szczególnie palców rąk i nóg, ze zmianami łuszczycowymi na skórze i paznokciach.
- Ciężkiej, opornej na leczenie łuszczycy prowadzącej do niesprawności, jeśli nie uzyskano wystarczającej odpowiedzi na inne metody leczenia, takie jak fototerapia, fotochemioterapia (PUVA) lub retinoidy. Łuszczyca jest przewlekłą chorobą skóry przebiegającą z czerwonymi plamami pokrytymi grubą, suchą, srebrzystą, ściśle przylegającą łuską.
- Łagodnej do umiarkowanej postaci choroby Leśniowskiego-Crohna u dorosłych opornych na leczenie lub nietolerujących tiopuryny, samodzielnie albo w skojarzeniu z kortykosteroidami. Jest to choroba zapalna jelit, która może powodować ból brzucha, biegunkę, wymioty lub utratę masy ciała.
Opakowanie zawiera 8 wstrzykiwaczy, każdy z 0,40 ml przejrzystego roztworu o barwie od żółtej do brązowej. Jeden wstrzykiwacz zawiera 20 mg metotreksatu.
Dawkowanie
Jak stosować lek Methofill SD?
Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Lekarz ustala dawkę indywidualnie dla pacjenta oraz określa czas leczenia.
Methofill SD stosuje się wyłącznie raz w tygodniu, a nie codziennie. Zastosowanie zbyt dużej dawki metotreksatu może być śmiertelne. Pacjent powinien wspólnie z lekarzem ustalić dzień tygodnia, w którym będzie wykonywane wstrzyknięcie.
Efekty leczenia są zazwyczaj widoczne dopiero po upływie 4–8 tygodni. Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów, młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów oraz choroby Leśniowskiego-Crohna jest długotrwałe.
Dzieci i młodzieżDawkę dla dzieci i młodzieży z wielostawową postacią młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów ustala lekarz. Lek nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 3 lat ze względu na niewystarczające doświadczenie w tej grupie wiekowej.
Sposób podawania:Lek podaje się wyłącznie podskórnie, raz w tygodniu, przez lekarza lub fachowy personel medyczny albo pod ich nadzorem. Lekarz może zdecydować o samodzielnym wykonywaniu wstrzyknięć przez pacjenta po odpowiednim przeszkoleniu. Pierwsze wstrzyknięcie powinno zostać wykonane pod bezpośrednim nadzorem lekarza. Pacjent nie powinien podejmować prób samodzielnego podania leku bez wcześniejszego szkolenia.
Wstrzykiwacz jest przeznaczony do jednorazowego użycia. Należy wykorzystać całą jego zawartość.
Przygotowanie i wykonanie wstrzyknięcia:
- Należy wybrać czyste, dobrze oświetlone miejsce, sprawdzić termin ważności oraz przygotować wacik nasączony alkoholem i pojemnik na ostre narzędzia.
- Należy umyć dłonie mydłem i ciepłą wodą.
- Przy samodzielnym podaniu leku miejscem wstrzyknięcia jest brzuch lub udo. Jeśli lek podaje lekarz lub opiekun, można również wybrać tylną część ramienia.
- Skórę wokół wybranego miejsca należy oczyścić wacikiem nasączonym alkoholem i pozostawić do wyschnięcia.
- Przed podaniem należy sprawdzić kolor roztworu, jego zmętnienie i obecność cząstek stałych. Nie należy stosować leku, jeśli roztwór zmienił kolor lub zawiera cząstki stałe.
- Plastikową nakładkę ochronną należy przekręcić i pociągnąć w dół. Po jej zdjęciu nie należy dotykać osłony igły. Nakładkę należy wyrzucić i nie zakładać jej ponownie.
- Nie należy wykonywać wstrzyknięcia, jeśli po zdjęciu nakładki wstrzykiwacz jest wciśnięty.
- Wstrzyknięcie należy wykonać w ciągu 5 minut od zdjęcia nakładki.
- Wstrzykiwacz należy przyłożyć do skóry pod kątem prostym, czyli 90°.
- Tłok należy naciskać aż do podania całej dawki, z szybkością wygodną dla pacjenta. Podczas podawania leku nie należy zmieniać pozycji wstrzykiwacza.
- Maksymalne wciśnięcie tłoka jest sygnalizowane kliknięciem. Pomarańczowa część dozownika staje się niewidoczna.
- Po zakończeniu wstrzyknięcia widoczny jest żółty pierścień wskazujący zablokowanie osłonki igły.
- Zużyty wstrzykiwacz należy umieścić w pojemniku na ostre narzędzia, nie w zwykłym koszu na odpady. Szczegółowe zasady usuwania odpadów należy ustalić z lekarzem lub farmaceutą.
Należy unikać kontaktu metotreksatu ze skórą i błonami śluzowymi. W przypadku zanieczyszczenia należy natychmiast obficie spłukać daną powierzchnię wodą. Jeśli pacjent lub inna osoba zrani się igłą wstrzykiwacza, należy niezwłocznie powiadomić lekarza i nie używać tego wstrzykiwacza. Leku nie wolno mieszać z innymi lekami.
Przyjęcie większej dawki, pominięcie dawki lub przerwanie leczenia- Po przyjęciu dawki większej niż zalecona należy natychmiast powiadomić lekarza.
- Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
- W przypadku przerwania przyjmowania leku należy natychmiast powiadomić lekarza.
Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
Kiedy nie stosować leku Methofill SD?
Leku nie należy stosować:
- Jeśli pacjent ma uczulenie na metotreksat lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
- Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, nerek lub krwi.
- Jeśli pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu.
- Jeśli u pacjenta występuje ciężkie zakażenie, np. gruźlica, zakażenie HIV lub inne zespoły niedoboru odporności.
- Jeśli u pacjenta występują owrzodzenia w jamie ustnej, żołądku lub jelitach.
- Jeśli pacjent w tym samym czasie otrzymuje szczepionkę zawierającą żywe drobnoustroje.
- Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią.
Skład
Substancja czynna: metotreksat. Jeden wstrzykiwacz z 0,40 ml roztworu zawiera 20 mg metotreksatu. Stężenie substancji czynnej wynosi 50 mg/ml.
Substancje pomocnicze:- Sodu chlorek.
- Sodu wodorotlenek do ustalenia pH.
- Woda do wstrzykiwań.
Wstrzykiwacz zawiera ampułko-strzykawkę z bezbarwnego szkła typu I, zamkniętą korkiem z gumy chlorobutylowej pełniącym funkcję tłoka, z zamocowaną igłą. Ampułko-strzykawka jest wyposażona w urządzenie do samodzielnego podawania.
Działania niepożądane
Lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u każdego pacjenta. Ich częstość i nasilenie zależą od dawki oraz częstości podawania. Ciężkie działania niepożądane mogą wystąpić także po małych dawkach, dlatego konieczne są regularne badania lekarskie, w tym kontrola krwi, wątroby i nerek.
Objawy opisane poniżej jako wymagające niezwłocznego kontaktu z lekarzem mogą wskazywać na ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane, wymagające pilnego leczenia.Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób- Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.
- Niestrawność.
- Nudności.
- Utrata apetytu.
- Ból brzucha.
- Nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby: AspAT, AlAT, bilirubina, fosfataza alkaliczna.
Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób- Zapalenie płuc. Uporczywy, nieproduktywny suchy kaszel, duszność i gorączka wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej.
- Biegunka.
- Wysypka.
- Zaczerwienienie skóry.
- Świąd.
- Ból głowy.
- Zmęczenie.
- Senność.
- Zmniejszone wytwarzanie krwinek prowadzące do zmniejszenia liczby krwinek białych i (lub) czerwonych i (lub) płytek krwi.
Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób- Przewlekłe uszkodzenie wątroby, czyli marskość wątroby. Objawy uszkodzenia wątroby, takie jak zażółcenie skóry i białkówek oczu, wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Tworzenie się tkanki bliznowatej w wątrobie, czyli zwłóknienie wątroby. Zażółcenie skóry i białkówek oczu wymaga niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Tłuszczowe zwyrodnienie wątroby. Zażółcenie skóry i białkówek oczu wymaga niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Zapalenie gardła.
- Zapalenie jelit.
- Wymioty.
- Zapalenie trzustki.
- Czarne lub smoliste stolce.
- Owrzodzenia przewodu pokarmowego.
- Krwawienia z przewodu pokarmowego.
- Reakcje przypominające oparzenia słoneczne spowodowane zwiększoną wrażliwością skóry na światło słoneczne.
- Wypadanie włosów.
- Zwiększenie liczby guzków reumatoidalnych.
- Półpasiec.
- Zapalenie naczyń krwionośnych.
- Wysypka podobna do opryszczki.
- Pokrzywka.
- Ujawnienie się cukrzycy.
- Zawroty głowy.
- Splątanie.
- Depresja.
- Zmniejszenie stężenia albuminy w osoczu.
- Zmniejszenie liczby wszystkich krwinek, w tym płytek krwi.
- Stan zapalny pęcherza moczowego.
- Owrzodzenie pęcherza moczowego.
- Stan zapalny pochwy.
- Owrzodzenie pochwy.
- Zaburzenie czynności nerek.
- Zaburzenia oddawania moczu.
- Ból stawów.
- Ból mięśni.
- Zmniejszenie masy kostnej.
Rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób- Ostre zapalenie wątroby. Objawy uszkodzenia wątroby, takie jak zażółcenie skóry i białkówek oczu, wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Ciężkie reakcje uczuleniowe. Wysypka, zaczerwieniona i swędząca skóra, obrzęk dłoni, stóp, kostek, twarzy, ust, jamy ustnej lub gardła, trudności w połykaniu lub oddychaniu oraz uczucie zbliżającego się omdlenia wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Wstrząs anafilaktyczny. Wymienione wyżej objawy uczulenia, zwłaszcza z trudnościami w oddychaniu lub uczuciem omdlenia, wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Niewydolność nerek. Obrzęk dłoni, kostek lub stóp, zmiana częstości oddawania moczu, zmniejszenie objętości moczu lub brak moczu wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Zapalenie płuc wywołane przez *Pneumocystis jirovecii*. Objawy zakażenia, np. gorączka, dreszcze, obolałość lub ból gardła, wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem. Metotreksat może zwiększać podatność na zakażenia.
- Posocznica, czyli zatrucie krwi. Objawy zakażenia, takie jak gorączka, dreszcze, obolałość lub ból gardła, wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, w których zakrzep zamyka światło naczynia krwionośnego. Osłabienie jednej strony ciała, mogące wskazywać na udar mózgu, lub ból, obrzęk, zaczerwienienie i odczuwanie ciepła w jednej nodze, mogące wskazywać na zakrzepicę żył głębokich, wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Zapalenie dziąseł.
- Nasilona pigmentacja skóry.
- Trądzik.
- Niebieskie plamki na skórze wskutek krwawień z naczyń krwionośnych, czyli wybroczyny i podbiegnięcia krwawe.
- Uczuleniowe zapalenie naczyń krwionośnych.
- Zmniejszenie stężenia przeciwciał we krwi.
- Zakażenie, w tym reaktywacja nieaktywnego, przewlekłego zakażenia.
- Zaczerwienienie oczu, czyli zapalenie spojówek.
- Zmiany nastroju.
- Zaburzenia widzenia.
- Zapalenie osierdzia.
- Nagromadzenie płynu w osierdziu.
- Zaburzenia napełniania komór serca z powodu nagromadzenia płynu w osierdziu.
- Niskie ciśnienie krwi.
- Tworzenie tkanki bliznowatej w płucach, czyli zwłóknienie płuc.
- Duszność.
- Astma oskrzelowa.
- Nagromadzenie płynu w opłucnej.
- Złamania przeciążeniowe kości.
- Zaburzenia elektrolitowe.
- Gorączka.
- Zaburzone gojenie ran.
Bardzo rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób- Niewydolność wątroby. Zażółcenie skóry i białkówek oczu wymaga niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Ostre zmniejszenie liczby białych krwinek, czyli agranulocytoza. Gorączka i ciężkie pogorszenie ogólnego stanu zdrowia lub nagła gorączka z bólem gardła, jamy ustnej albo zaburzeniami oddawania moczu wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego. Gorączka z ciężkim pogorszeniem stanu zdrowia, bólem gardła lub jamy ustnej albo zaburzeniami oddawania moczu wymaga niezwłocznego kontaktu z lekarzem. Nieoczekiwane krwawienie z dziąseł, krew w moczu lub wymiotach oraz krwawe wybroczyny mogą wskazywać na znaczne zmniejszenie liczby płytek krwi w przebiegu tego zaburzenia i również wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Ostre aseptyczne zapalenie opon mózgowych lub mózgowo-rdzeniowych. Silny ból głowy, często z gorączką, sztywnością karku, nudnościami, wymiotami, dezorientacją i wrażliwością na światło, wymaga niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Zespół Stevensa-Johnsona. Ciężka wysypka lub pęcherze na skórze, także w jamie ustnej, oczach i narządach płciowych, wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, czyli zespół Lyella, określany także jako zespół oparzonej skóry. Ciężka wysypka lub pęcherze na skórze, także w jamie ustnej, oczach i narządach płciowych, wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Ostre toksyczne rozdęcie jelita grubego, czyli toksyczne rozdęcie okrężnicy.
- Nasilenie pigmentacji paznokci.
- Zapalenie naskórka, czyli zanokcica ostra.
- Głębokie zakażenie mieszków włosowych, czyli czyraczność.
- Widoczne powiększenie niewielkich naczyń krwionośnych.
- Miejscowe uszkodzenie w miejscu wstrzyknięcia, w tym powstawanie sterylnego ropnia lub zmiany w tkance tłuszczowej.
- Ból.
- Utrata siły mięśniowej.
- Uczucie drętwienia lub mrowienia albo odczuwanie słabszej niż zwykle reakcji na bodźce.
- Zmiany smaku, w tym metaliczny posmak.
- Drgawki.
- Porażenie.
- Niezapalna choroba oka, czyli retinopatia.
- Osłabienie widzenia.
- Zmniejszenie popędu płciowego.
- Impotencja.
- Powiększenie piersi u mężczyzn.
- Zaburzenia wytwarzania nasienia, czyli oligospermia.
- Zaburzenia miesiączkowania.
- Upławy.
- Powiększenie węzłów chłonnych, czyli chłoniak.
- Zaburzenia limfoproliferacyjne, czyli nadprodukcja krwinek białych.
Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych- Krwawienie z płuc. Krwioplucie, czyli odkrztuszanie wydzieliny z krwią, wymaga niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Zaburzenia mózgu, czyli encefalopatia lub leukoencefalopatia. Zgłaszano je u pacjentów z nowotworem otrzymujących metotreksat; nie można wykluczyć ich wystąpienia podczas leczenia innych chorób. Zmieniony stan psychiczny, zaburzenia ruchowe (ataksja), zaburzenia widzenia lub pamięci wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.
- Zwiększona liczba niektórych białych krwinek.
- Krwawienie z nosa.
- Białkomocz.
- Osłabienie, czyli astenia.
- Uszkodzenia kości szczęki w wyniku nadprodukcji krwinek białych.
- Niszczenie tkanki w miejscu wstrzyknięcia.
- Zaczerwienienie i łuszczenie się skóry.
- Obrzęk.
Miejscowe reakcje skórne po podaniu podskórnymObserwowano również łagodne miejscowe reakcje skórne, malejące w trakcie leczenia. W ulotce nie przypisano im kategorii częstości:
- Uczucie pieczenia.
- Rumień.
- Obrzęk.
- Przebarwienia.
- Świąd.
- Silne swędzenie.
- Ból.
O każdym działaniu niepożądanym, także niewymienionym powyżej, należy poinformować lekarza lub farmaceutę.
Przechowywanie
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.
- Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
- Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na etykiecie lub pudełku po oznaczeniu „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Nie stosować, jeśli roztwór zmienił kolor lub zawiera cząstki stałe.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpady. Sposób usunięcia nieużywanego leku należy ustalić z farmaceutą.
- Zużyte wstrzykiwacze należy usuwać do pojemnika na ostre narzędzia, zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi leków cytostatycznych.
Ostrzeżenia
Nadzór nad leczeniemMethofill SD powinien być przepisywany przez lekarzy mających doświadczenie w stosowaniu metotreksatu i znających związane z nim ryzyko. Nawet małe dawki mogą powodować ciężkie działania niepożądane.
Przed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli:
- Jest w podeszłym wieku, osłabiony lub w złym stanie ogólnym.
- Ma zaburzenia czynności wątroby.
- Ma zaburzenia czynności nerek.
- Jest odwodniony.
- Ma cukrzycę i jest leczony insuliną.
- Występuje u niego wodobrzusze lub nagromadzenie płynu w opłucnej. Stany te mogą wydłużać usuwanie metotreksatu z organizmu i wymagać szczególnego nadzoru oraz zmiany leczenia.
Pacjenci w podeszłym wieku wymagają ścisłej obserwacji. Związane z wiekiem osłabienie czynności wątroby i nerek oraz mniejsze zasoby kwasu foliowego mogą wymagać stosowania niższych dawek.
Badania kontrolnePrzed rozpoczęciem leczenia lekarz zleca badania krwi, w tym ocenę liczby komórek krwi, czynności wątroby, stężenia albumin i czynności nerek. Może również zlecić badania w kierunku zapalenia wątroby i gruźlicy, prześwietlenie klatki piersiowej, badania czynności płuc, badania obrazowe wątroby lub pobranie jej małego wycinka.
Podczas leczenia mogą być wykonywane:
- Badanie jamy ustnej i gardła w kierunku stanu zapalnego lub owrzodzeń.
- Morfologia krwi i oznaczenie stężenia metotreksatu w surowicy.
- Badania krwi oceniające czynność wątroby i nerek.
- Badania obrazowe wątroby, a w razie potrzeby pobranie wycinka.
- Ocena dróg oddechowych i badania czynności płuc.
Pacjent powinien zgłaszać się na wszystkie zaplanowane badania. Nieprawidłowe wyniki mogą wymagać dostosowania leczenia.
Objawy wymagające pilnej konsultacji- Krwioplucie, czyli odkrztuszanie wydzieliny z krwią, wymaga niezwłocznego kontaktu z lekarzem. Podczas leczenia notowano ostre krwawienia z płuc.
- Suchy, uporczywy kaszel, duszność i gorączka mogą wskazywać na uszkodzenie płuc i wymagają pilnej oceny.
- Biegunka może być objawem toksycznego działania leku i wymaga przerwania leczenia oraz poinformowania lekarza. Także wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej może wymagać przerwania leczenia.
- Powiększenie węzłów chłonnych może oznaczać chłoniaka i wymaga przerwania leczenia oraz konsultacji z lekarzem.
- Nowe lub nasilające się osłabienie mięśni, zaburzenia widzenia, zmiany myślenia, pamięci i orientacji, dezorientacja lub zmiany osobowości wymagają natychmiastowego kontaktu z lekarzem. Mogą być objawami bardzo rzadkiego, ciężkiego zakażenia mózgu, zwanego postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią (PML). Dotyczy to również objawów zauważonych przez partnera lub opiekuna pacjenta.
- U pacjentów onkologicznych otrzymujących metotreksat zgłaszano encefalopatię i leukoencefalopatię. Nie można wykluczyć tych zaburzeń mózgu podczas stosowania leku w innych wskazaniach.
Odporność i zakażeniaMetotreksat może wpływać na układ odpornościowy, odpowiedź na szczepienia oraz wyniki testów immunologicznych. Może powodować reaktywację utajonych przewlekłych chorób, takich jak półpasiec, gruźlica i wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C. Objawy rozwijającego się zakażenia należy zgłaszać lekarzowi.
Ochrona przed słońcemLek może zwiększać wrażliwość skóry na światło słoneczne. Należy unikać intensywnego nasłonecznienia oraz korzystania z solarium i lamp opalających bez konsultacji z lekarzem. Do ochrony skóry należy stosować odpowiednią odzież lub preparat przeciwsłoneczny o wysokim współczynniku ochrony.
Może wystąpić nawrót zapalenia skóry po radioterapii lub oparzeniu słonecznym, określany jako „reakcja z przypomnienia”. Jednoczesne napromienianie światłem UV może nasilać łuszczycowe zmiany skórne.
Dzieci i młodzieżLek nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 3 lat. Nie należy go stosować u dzieci, których powierzchnia ciała wynosi poniżej 0,75 m². Nie zaleca się stosowania metotreksatu w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna u dzieci i młodzieży ze względu na brak wystarczającego doświadczenia.
Inne lekiLekarz lub farmaceuta powinien zostać poinformowany o wszystkich lekach stosowanych obecnie, ostatnio oraz planowanych do stosowania.
Na działanie Methofill SD lub ryzyko działań niepożądanych mogą wpływać:
- Antybiotyki: tetracykliny, chloramfenikol, niewchłanialne antybiotyki o szerokim spektrum działania, penicyliny, glikopeptydy, sulfonamidy, cyprofloksacyna i cefalotyna.
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne i salicylany, np. kwas acetylosalicylowy, diklofenak i ibuprofen, a także pirazole.
- Probenecyd stosowany w leczeniu dny moczanowej.
- Słabe kwasy organiczne, w tym diuretyki pętlowe, czyli leki moczopędne.
- Leki mogące uszkadzać szpik kostny, np. trymetoprym-sulfametoksazol i pirymetamina.
- Inne leki stosowane w reumatoidalnym zapaleniu stawów, np. leflunomid, sulfasalazyna i azatiopryna.
- Cyklosporyna, hamująca działanie układu odpornościowego.
- Merkaptopuryna, lek cytostatyczny.
- Retinoidy stosowane w łuszczycy i innych chorobach skóry.
- Teofilina stosowana w astmie oskrzelowej i innych chorobach płuc.
- Omeprazol i pantoprazol stosowane w chorobach żołądka.
- Leki hipoglikemizujące, zmniejszające stężenie cukru we krwi.
Szczególnie ważne jest zgłoszenie stosowania metamizolu, znanego również jako nowaminsulfon lub dipyron. Jednoczesnego stosowania metamizolu i metotreksatu należy unikać ze względu na możliwość nasilenia toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku.
Należy także unikać jednoczesnego stosowania podtlenku azotu i metotreksatu ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności.
Preparaty witaminowe zawierające kwas foliowy należy przyjmować wyłącznie na zalecenie lekarza. Kwas foliowy, kwas folinowy i ich pochodne mogą osłabiać działanie metotreksatu.
Jedzenie, picie i alkoholPodczas leczenia należy unikać alkoholu oraz dużych ilości kawy, napojów zawierających kofeinę i czarnej herbaty.
Ciąża, antykoncepcja i płodnośćMetotreksat może wywołać poronienie, uszkodzić nienarodzone dziecko i powodować ciężkie wady wrodzone, w tym wady czaszki, twarzy, serca i naczyń krwionośnych, mózgu oraz kończyn.
Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentki w wieku rozrodczym należy potwierdzić, że nie jest ona w ciąży, np. wykonując test ciążowy. Pacjentka powinna stosować niezawodną antykoncepcję przez cały okres leczenia oraz przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. W przypadku podejrzenia ciąży lub zajścia w ciążę powinna jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Planowanie ciąży również wymaga konsultacji.
Metotreksat może przejściowo zaburzać wytwarzanie plemników i komórek jajowych oraz zmniejszać płodność. W większości przypadków zaburzenia ustępują po zakończeniu leczenia.
Dostępne dowody nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych lub poronień po przyjęciu przez ojca dawki poniżej 30 mg/tydzień, jednak ryzyka nie można całkowicie wykluczyć. Metotreksat może powodować mutacje genetyczne i wpływać na plemniki.
Pacjent powinien unikać zapłodnienia partnerki i nie może być dawcą nasienia podczas leczenia oraz przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu. Pacjent aktywny seksualnie lub jego partnerka powinni w tym czasie stosować niezawodne metody antykoncepcji.
Karmienie piersią i kontakt z lekiemMetotreksat przenika do mleka ludzkiego. Karmienie piersią należy przerwać przed rozpoczęciem leczenia i przez cały czas jego trwania. Kobiety w ciąży nie powinny przygotowywać ani podawać leku innym osobom.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszynPodczas leczenia mogą wystąpić zmęczenie, zawroty głowy lub senność, które mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W przypadku senności lub zmęczenia pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Zawartość soduLek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej dawce, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”.
Adres producenta
Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Lutomierska 50
95-200 Pabianice
Podmiot odpowiedzialny
Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa
Tel.: +48 22 577 28 00
Pamiętaj!
Odbiór w Aptece tylko po okazaniu ważnej recepty.
Sprzedaż produktu nastąpi zgodnie z odpłatnością podaną na recepcie i zgodnie z obwiązującym w dniu sprzedaży Obwieszczeniem Ministra Zdrowia.