Spis treści
- Opis
- Dawkowanie
- Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
- Skład
- Działania niepożądane
- Przechowywanie
- Ostrzeżenia
- Adres producenta
- Podmiot odpowiedzialny
Opis
Co to jest Tullex 15 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 12 ampułko-strzykawek?
Tullex zawiera metotreksat i należy do leków immunosupresyjnych, czyli zmniejszających aktywność układu odpornościowego. Metotreksat spowalnia wzrost niektórych szybko dzielących się komórek i działa przeciwzapalnie.
Lek stosuje się w leczeniu:
- czynnego reumatoidalnego zapalenia stawów u dorosłych pacjentów;
- wielostawowych postaci ciężkiego, czynnego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, jeżeli odpowiedź na niesteroidowe leki przeciwzapalne jest niewystarczająca;
- ciężkiej, opornej na leczenie, prowadzącej do niepełnosprawności łuszczycy, w której nie uzyskano zadowalającej odpowiedzi po zastosowaniu fototerapii, terapii PUVA i retinoidów, oraz ciężkiego łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych pacjentów;
- choroby Leśniowskiego-Crohna o przebiegu łagodnym do umiarkowanego u dorosłych pacjentów, gdy odpowiednie leczenie innymi lekami nie jest możliwe.
Reumatoidalne zapalenie stawów jest przewlekłą chorobą przebiegającą z zapaleniem błon maziowych wyściełających stawy. Stan zapalny powoduje zgrubienie tych błon i obrzęk stawów. Młodzieńcze zapalenie stawów występuje u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat. Postać wielostawowa obejmuje 5 lub więcej stawów w ciągu pierwszych 6 miesięcy choroby. Leku nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 3 lat.
Łuszczyca przebiega z czerwonymi plamami pokrytymi grubą, suchą, srebrzystą, ściśle przylegającą łuską. Łuszczycowemu zapaleniu stawów towarzyszą zmiany łuszczycowe skóry i paznokci; choroba dotyczy szczególnie stawów palców rąk i nóg. Choroba Leśniowskiego-Crohna jest chorobą zapalną jelit, która może obejmować dowolny odcinek przewodu pokarmowego i powodować ból brzucha, biegunkę, wymioty lub utratę masy ciała.
Opakowanie zawiera 12 ampułko-strzykawek po 0,400 ml roztworu, z zamocowaną igłą i mechanizmem zabezpieczającym, oraz gaziki nasączone alkoholem. Roztwór jest klarowny, żółtawy i nie zawiera widocznych cząstek stałych.
Dawkowanie
Jak stosować lek Tullex?
Lek Tullex należy stosować wyłącznie raz na tydzień, a nie codziennie. Zastosowanie większej ilości metotreksatu może zakończyć się zgonem.Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Pacjent nie powinien samodzielnie zmieniać dawki. Dzień wykonywania wstrzyknięcia pacjent ustala wspólnie z lekarzem.
- Dzieci i młodzież z wielostawowymi postaciami młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów: odpowiednią dawkę ustala lekarz.
- Dzieci w wieku poniżej 3 lat: leku nie należy stosować ze względu na niewystarczające doświadczenie w tej grupie wiekowej.
Czas leczenia ustala lekarz prowadzący. Leczenie wskazanych chorób lekiem Tullex jest długotrwałe.
Sposób podawania:Lek podaje się wyłącznie podskórnie, raz na tydzień, przez lekarza lub pracownika ochrony zdrowia albo pod ich nadzorem. Lekarz może zdecydować o samodzielnym wykonywaniu wstrzyknięć przez pacjenta po odpowiednim przeszkoleniu. Pacjent nie powinien podejmować prób samodzielnego wstrzyknięcia bez wcześniejszego szkolenia. Pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać pod bezpośrednim nadzorem lekarza.
Przygotowanie i wykonanie wstrzyknięcia:
- Należy przygotować czystą, dobrze oświetloną, płaską powierzchnię, jedną ampułko-strzykawkę i gazik nasączony alkoholem oraz starannie umyć ręce.
- Ampułko-strzykawkę należy wyjąć z opakowania w temperaturze pokojowej. Należy sprawdzić, czy strzykawka i mechanizm zabezpieczający nie są uszkodzone, czy żadne elementy nie są odczepione i czy urządzenie zabezpieczające jest w prawidłowej pozycji przedstawionej w instrukcji dołączonej do opakowania. Uszkodzonego urządzenia nie należy używać.
- Roztwór powinien być przejrzysty i nie może zawierać cząstek stałych.
- Miejscem wstrzyknięcia może być górna część uda lub brzuch, z wyjątkiem okolicy wokół pępka. Jeżeli wstrzyknięcie wykonuje inna osoba, może podać lek również w tylną część ramienia, tuż poniżej barku.
- Przy każdym wstrzyknięciu należy zmieniać miejsce podania. Nie należy wstrzykiwać leku w skórę bolesną, z krwawymi wybroczynami, zaczerwienioną, twardą, z bliznami lub rozstępami. Należy unikać bezpośredniego podawania w uniesione, pogrubiałe, czerwone lub łuszczące się zmiany łuszczycowe.
- Miejsce wstrzyknięcia należy zdezynfekować dołączonym gazikiem i pozostawić do wyschnięcia na co najmniej 60 sekund.
- Osłonkę igły należy ostrożnie zdjąć, pociągając prosto wzdłuż igły. Nie należy dotykać igły. Osłonkę należy wyrzucić do pojemnika na skażone biologicznie ostre narzędzia.
- Jedną ręką należy lekko uchwycić skórę dwoma palcami, a drugą wprowadzić igłę pod kątem 45 do 90 stopni, nie dotykając końcówki tłoka.
- Należy nacisnąć tłok, przesuwając go maksymalnie w dół. Po całkowitym opuszczeniu tłoka igła zostanie schowana.
- Zużytą ampułko-strzykawkę należy natychmiast wyrzucić do pojemnika na skażone biologicznie ostre narzędzia, a nie do domowego kosza na śmieci.
Ampułko-strzykawka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użycia. Niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć zgodnie z zasadami postępowania z lekami cytotoksycznymi i lokalnymi przepisami. Leku nie wolno mieszać z innymi lekami.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki: w razie podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz ustali dalsze leczenie zależnie od ciężkości zatrucia.
Pominięcie dawki: nie należy stosować dawki podwójnej. Należy jak najszybciej zastosować dawkę zaleconą przez lekarza i kontynuować leczenie w kolejnych tygodniach.
Przerwanie leczenia: pacjent nie powinien przerywać ani kończyć leczenia bez uzgodnienia z lekarzem. Podejrzenie ciężkich działań niepożądanych wymaga natychmiastowej porady lekarskiej.
Przeciwwskazania / Informacje o bezpieczeństwie
Kiedy nie stosować leku Tullex?
Leku nie należy stosować:
- jeśli pacjent ma uczulenie na metotreksat lub którykolwiek z pozostałych składników leku;
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, nerek lub krwi;
- jeśli pacjent regularnie pije duże ilości alkoholu;
- jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie zakażenie, np. gruźlicę, zakażenie HIV lub inne zespoły niedoboru odporności;
- jeśli u pacjenta występują owrzodzenia w jamie ustnej, wrzody żołądka lub jelit;
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią;
- jeśli pacjent otrzymuje w tym samym czasie szczepionkę zawierającą żywe drobnoustroje.
Skład
Substancja czynna: każda ampułko-strzykawka zawierająca 0,400 ml roztworu zawiera 15 mg metotreksatu. Każdy ml roztworu zawiera 37,5 mg metotreksatu.
Substancje pomocnicze:- sodu chlorek;
- sodu wodorotlenek;
- kwas solny do ustalenia pH;
- woda do wstrzykiwań.
Elementy ampułko-strzykawki: bezbarwne szkło typu I, korek z gumy chlorobutylowej oraz trzon z PP, który wraz z korkiem pełni funkcję tłoka. Ampułko-strzykawka ma zamocowaną igłę do wstrzyknięcia podskórnego i system zabezpieczający.
Działania niepożądane
Lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u każdego pacjenta. Ich częstość i nasilenie zależą od dawki i częstości podawania. Ciężkie działania niepożądane mogą wystąpić również po niewielkich dawkach, dlatego konieczne są regularne badania lekarskie oraz kontrola krwi, wątroby i nerek.
Objawy wymagające niezwłocznego kontaktu z lekarzemPoniższe objawy mogą wskazywać na ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane wymagające pilnego leczenia:
- Uporczywy suchy kaszel bez odpluwania, duszność i gorączka mogą być objawami zapalenia płuc, występującego często.
- Krwioplucie, czyli odkrztuszanie wydzieliny z krwią.
- Zażółcenie skóry i białek oczu może wskazywać na uszkodzenie wątroby. Metotreksat może powodować marskość wątroby, występującą niezbyt często.
- Zwłóknienie wątroby, czyli tworzenie blizn w tkance wątroby, występujące niezbyt często, może również wiązać się z objawami uszkodzenia wątroby.
- Tłuszczowe zwyrodnienie wątroby, występujące niezbyt często, może również wiązać się z objawami uszkodzenia wątroby.
- Ostre zapalenie wątroby, występujące rzadko, może również wiązać się z objawami uszkodzenia wątroby.
- Niewydolność wątroby, występująca bardzo rzadko, może również wiązać się z objawami uszkodzenia wątroby.
- Wysypka, zaczerwieniona i swędząca skóra, obrzęk dłoni, stóp, kostek, twarzy, ust, jamy ustnej lub gardła, trudności z przełykaniem lub oddychaniem oraz uczucie zbliżającego się omdlenia mogą być objawami ciężkich reakcji uczuleniowych, występujących rzadko.
- Wstrząs anafilaktyczny, występujący rzadko, może objawiać się opisanymi wyżej objawami uczulenia i uczuciem zbliżającego się omdlenia.
- Obrzęk dłoni, kostek lub stóp, zmiana częstości oddawania moczu, zmniejszenie ilości moczu, czyli skąpomocz, lub brak moczu, czyli bezmocz, mogą wskazywać na niewydolność nerek, występującą rzadko.
- Gorączka, dreszcze, obolałość i ból gardła mogą wskazywać na zakażenie. Lek zwiększa podatność na zakażenia, w tym ciężkie zapalenie płuc wywołane przez *Pneumocystis carinii*, występujące rzadko.
- Posocznica, czyli zatrucie krwi, występująca rzadko, może również objawiać się gorączką, dreszczami, obolałością i bólem gardła.
- Ciężka biegunka, krwawe wymioty, czarne lub smoliste stolce mogą wskazywać na rzadkie, ciężkie powikłania ze strony przewodu pokarmowego, np. owrzodzenia żołądka i jelit.
- Osłabienie jednej strony ciała, wskazujące na udar, lub ból, obrzęk, zaczerwienienie i nietypowe uczucie ciepła w jednej nodze, wskazujące na zakrzepicę żył głębokich, mogą być objawami zdarzenia zakrzepowo-zatorowego, występującego rzadko. Dochodzi do niego, gdy przemieszczony skrzep zablokuje naczynie krwionośne.
- Gorączka i ciężkie pogorszenie ogólnego stanu zdrowia lub nagła gorączka z bólem gardła, jamy ustnej albo zaburzeniami oddawania moczu mogą wskazywać na agranulocytozę, czyli ostre zmniejszenie liczby określonych białych krwinek, występującą bardzo rzadko.
- Ciężkie zahamowanie czynności szpiku, występujące bardzo rzadko, może objawiać się opisanym wyżej pogorszeniem stanu zdrowia. Nieoczekiwane krwawienie z dziąseł, krew w moczu lub wymiotach oraz krwawe wybroczyny mogą wskazywać na znaczne zmniejszenie liczby płytek krwi w przebiegu tego zaburzenia.
- Ciężka wysypka lub pęcherze na skórze, również w jamie ustnej, oczach i na narządach płciowych, mogą wskazywać na zespół Stevensa-Johnsona.
- Zespół oparzenia skóry, czyli martwica toksyczno-rozpływna naskórka, może również objawiać się ciężką wysypką lub pęcherzami na skórze i błonach śluzowych.
Inne działania niepożądaneBardzo często: mogą występować częściej niż u 1 na 10 pacjentów- Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.
- Niestrawność.
- Nudności, czyli mdłości.
- Zmniejszenie apetytu.
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
Często: mogą występować z częstością nie większą niż 1 na 10 pacjentów- Owrzodzenia jamy ustnej.
- Biegunka.
- Wysypka.
- Zaczerwienienie skóry.
- Świąd.
- Ból głowy.
- Uczucie zmęczenia.
- Senność.
- Zmniejszenie wytwarzania komórek krwi ze zmniejszeniem liczby krwinek białych, czyli leukopenia.
- Zmniejszenie wytwarzania komórek krwi ze zmniejszeniem liczby krwinek czerwonych, czyli niedokrwistość.
- Zmniejszenie wytwarzania komórek krwi ze zmniejszeniem liczby płytek krwi, czyli małopłytkowość.
Niezbyt często: mogą występować z częstością nie większą niż 1 na 100 pacjentów- Zapalenie gardła.
- Zapalenie jelit.
- Wymioty.
- Reakcje przypominające oparzenia słoneczne, spowodowane zwiększoną wrażliwością skóry na światło słoneczne.
- Wypadanie włosów.
- Zwiększenie liczby guzków reumatoidalnych.
- Półpasiec.
- Zapalenie naczyń krwionośnych.
- Wysypka podobna do opryszczki.
- Pokrzywka.
- Ujawnienie się cukrzycy.
- Zawroty głowy.
- Splątanie.
- Depresja.
- Zmniejszenie stężenia albuminy w surowicy.
- Zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi i płytek krwi.
- Stan zapalny pęcherza moczowego.
- Owrzodzenie pęcherza moczowego.
- Stan zapalny pochwy.
- Owrzodzenie pochwy.
- Upośledzenie czynności nerek.
- Zaburzenia oddawania moczu.
- Ból stawów.
- Ból mięśni.
- Osteoporoza, czyli zmniejszenie masy kostnej.
Rzadko: mogą występować z częstością nie większą niż 1 na 1000 pacjentów- Nasilona pigmentacja skóry.
- Trądzik.
- Niebieskie plamki na skórze na skutek krwawień z naczyń krwionośnych.
- Alergiczne zapalenie naczyń krwionośnych.
- Gorączka.
- Zaczerwienienie oczu.
- Zakażenie.
- Powolne gojenie się ran.
- Zmniejszenie stężenia przeciwciał we krwi.
- Zaburzenia widzenia.
- Zapalenie worka okalającego serce.
- Płyn w worku okalającym serce.
- Niskie ciśnienie krwi.
- Zwłóknienie płuc.
- Duszność.
- Astma oskrzelowa.
- Nagromadzenie płynu w worku wokół płuca.
- Zaburzenia elektrolitowe.
Bardzo rzadko: mogą występować z częstością nie większą niż 1 na 10 000 pacjentów- Obfite krwawienie.
- Toksyczne rozdęcie jelita grubego, czyli toksyczne rozdęcie okrężnicy.
- Nasilenie pigmentacji paznokci.
- Zapalenie naskórka.
- Głębokie zakażenie mieszków włosowych, czyli czyraczność.
- Widoczne powiększenie niewielkich naczyń krwionośnych.
- Miejscowe uszkodzenia tkanek w postaci ropni jałowych w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego lub podskórnego.
- Miejscowe uszkodzenia tkanek w postaci zmian w tkance tłuszczowej w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego lub podskórnego.
- Osłabione widzenie.
- Ból.
- Utrata siły mięśniowej.
- Uczucie drętwienia lub mrowienia.
- Odczuwanie słabszej niż zwykle reakcji na bodźce.
- Zmiany smaku, w tym metaliczny posmak.
- Drgawki.
- Porażenie.
- Silny ból głowy z gorączką.
- Retinopatia, czyli niezapalna choroba oka.
- Zmniejszenie popędu seksualnego.
- Impotencja.
- Powiększenie piersi u mężczyzn, czyli ginekomastia.
- Zaburzenia wytwarzania nasienia.
- Zaburzenia miesiączkowania.
- Upławy.
- Powiększenie węzłów chłonnych, czyli chłoniak.
- Zaburzenia limfoproliferacyjne, czyli nadprodukcja białych krwinek.
Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych- Leukoencefalopatia, czyli choroba substancji białej mózgu.
- Krwawienie z płuc.
- Zaczerwienienie i łuszczenie się skóry.
- Obrzęk.
- Uszkodzenia kości szczęki w wyniku nadprodukcji krwinek białych.
Po podaniu podskórnym obserwowano również lekkie miejscowe reakcje skórne, zmniejszające się podczas leczenia. Nie określono dla nich kategorii częstości.
Wszelkie działania niepożądane, również niewymienione powyżej, należy zgłosić lekarzowi lub farmaceucie.
Przechowywanie
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
- Nie przechowywać w lodówce i nie zamrażać.
- Ampułko-strzykawkę należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
- Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na etykiecie i pudełku po oznaczeniu „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.
- Lek jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku. Niewykorzystany lek należy usunąć zgodnie z zasadami postępowania z lekami cytotoksycznymi.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpady. Informacji o ich usuwaniu udziela farmaceuta. Zużyte ampułko-strzykawki należy umieszczać w pojemniku na skażone biologicznie ostre narzędzia.
Ostrzeżenia
Środki ostrożności i kontrola leczeniaPrzed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem lub farmaceutą podeszły wiek, osłabienie lub zły stan ogólny, zaburzenia czynności wątroby oraz odwodnienie. Ostrożność jest również konieczna przy zaburzeniach czynności nerek. Odwodnienie może nasilać toksyczne działanie metotreksatu.
Pacjenci w podeszłym wieku wymagają ścisłego nadzoru. Związane z wiekiem pogorszenie czynności wątroby i nerek oraz mniejsze zapasy kwasu foliowego mogą wymagać stosowania mniejszych dawek.
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zleca badania liczby komórek krwi, czynności wątroby i nerek, stężenia albumin oraz badania w kierunku zapalenia wątroby. Może również zlecić badania obrazowe lub pobranie małej próbki tkanki wątroby, badania w kierunku gruźlicy, RTG klatki piersiowej albo badanie czynności płuc.
Podczas leczenia kontrola może obejmować:
- badanie jamy ustnej i gardła pod kątem zapalenia lub owrzodzeń;
- morfologię krwi i oznaczanie stężenia metotreksatu w surowicy;
- badania krwi oceniające czynność wątroby i nerek;
- badania obrazowe wątroby lub pobranie próbki jej tkanki;
- ocenę układu oddechowego i, w razie potrzeby, badania czynności płuc.
Pacjent powinien zgłaszać się na wszystkie zaplanowane badania. Ich wyniki mogą wymagać zmiany leczenia przez lekarza.
Wodobrzusze lub płyn w jamie opłucnej mogą opóźniać wydalanie metotreksatu i wymagają szczególnej kontroli, a niekiedy zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia. Zwiększona ostrożność jest potrzebna również u pacjentów z cukrzycą insulinozależną.
Objawy wymagające pilnej konsultacjiNowe lub nasilające się objawy neurologiczne, takie jak ogólne osłabienie mięśni, zaburzenia widzenia, zmiany myślenia, pamięci i orientacji, splątanie lub zmiany osobowości, wymagają natychmiastowego kontaktu z lekarzem. Mogą wskazywać na bardzo rzadkie, ciężkie zakażenie mózgu zwane postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią, czyli PML.
Krwioplucie wymaga niezwłocznej konsultacji. Podczas leczenia pacjentów z chorobą reumatologiczną zgłaszano ostre krwawienia z płuc.
Biegunka może być objawem toksycznego działania leku i wymaga przerwania leczenia oraz poinformowania lekarza. Wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej również może być objawem toksyczności. Powiększenie węzłów chłonnych, mogące wskazywać na chłoniaka, wymaga przerwania leczenia.
U pacjentów onkologicznych leczonych metotreksatem zgłaszano encefalopatię, czyli chorobę mózgu, oraz leukoencefalopatię, dotyczącą istoty białej mózgu. Nie można wykluczyć tych zaburzeń podczas leczenia innych chorób.
Odporność i światło słoneczneMetotreksat może wpływać na układ odpornościowy, odpowiedź na szczepienia oraz wyniki badań immunologicznych. Może dojść do uaktywnienia utajonych przewlekłych zakażeń, takich jak półpasiec, gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C.
Lek może zwiększać wrażliwość skóry na słońce. Należy unikać intensywnego nasłonecznienia oraz korzystania z solarium i lamp opalających bez konsultacji z lekarzem. Skórę należy chronić odpowiednią odzieżą lub filtrem przeciwsłonecznym o wysokim współczynniku ochrony. Możliwe jest ponowne wystąpienie zapalenia skóry wywołanego promieniowaniem lub oparzeń słonecznych, określane jako reakcja „z przywołania”. Promieniowanie UV może nasilać zmiany łuszczycowe.
Dzieci i młodzieżLeku nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 3 lat ze względu na niewystarczające doświadczenie. Nie ma wystarczającego doświadczenia, aby zalecić stosowanie leku w chorobie Leśniowskiego-Crohna u dzieci i młodzieży.
Interakcje z innymi lekamiLekarz lub farmaceuta powinien otrzymać informację o wszystkich lekach stosowanych obecnie, ostatnio lub planowanych. Na działanie leku Tullex mogą wpływać:
- leki uszkadzające wątrobę lub zmniejszające liczbę krwinek, np. leflunomid;
- antybiotyki, takie jak tetracykliny, chloramfenikol, niewchłanialne antybiotyki o szerokim spektrum działania, penicyliny, glikopeptydy, sulfonamidy, cyprofloksacyna i cefalotyna;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne i salicylany;
- probenecyd stosowany w dnie moczanowej;
- słabe kwasy organiczne, w tym diuretyki pętlowe, oraz niektóre leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, np. kwas acetylosalicylowy, diklofenak, ibuprofen i pirazole;
- metamizol, nazywany również nowaminsulfonem lub dipyronem; należy unikać jednoczesnego stosowania, ponieważ może nasilać toksyczne działanie metotreksatu na układ krwiotwórczy, szczególnie u osób starszych;
- leki szkodliwie wpływające na szpik kostny, np. trymetoprym-sulfametoksazol i pirymetamina;
- inne leki stosowane w reumatoidalnym zapaleniu stawów, np. penicylamina, hydroksychlorochina, sulfasalazyna, azatiopryna i cyklosporyna;
- merkaptopuryna;
- retinoidy stosowane w łuszczycy i innych chorobach skóry;
- teofilina stosowana w astmie i innych chorobach płuc;
- inhibitory pompy protonowej stosowane w chorobach żołądka;
- leki zmniejszające stężenie glukozy we krwi.
Należy unikać jednoczesnego stosowania podtlenku azotu i metotreksatu z powodu ryzyka nasilenia toksyczności. Na działanie metotreksatu mogą wpływać również pochodne difenylohydantoiny i kwas p-aminobenzoesowy.
Preparaty witaminowe zawierające kwas foliowy lub kwas folinowy należy stosować wyłącznie na zalecenie lekarza, ponieważ mogą osłabiać działanie metotreksatu.
Jedzenie, picie i alkoholPodczas leczenia należy unikać alkoholu oraz dużych ilości kawy, napojów zawierających kofeinę i czarnej herbaty.
Ciąża, planowanie potomstwa i płodnośćMetotreksat może powodować poronienie i ciężkie wady wrodzone, w tym wady czaszki, twarzy, serca, naczyń krwionośnych, mózgu i kończyn. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentki w wieku rozrodczym należy definitywnie wykluczyć ciążę, np. za pomocą testu ciążowego.
Pacjentka powinna stosować niezawodne metody antykoncepcji podczas leczenia i przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. Zajście w ciążę lub podejrzenie ciąży podczas leczenia wymaga jak najszybszego kontaktu z lekarzem i porady dotyczącej możliwego wpływu leku na dziecko. Planowanie ciąży należy omówić z lekarzem, który może skierować pacjentkę do specjalisty.
Metotreksat na pewien czas zaburza wytwarzanie plemników i komórek jajowych oraz może zmniejszać płodność. W większości przypadków działanie to ustępuje po zakończeniu leczenia.
Dostępne dowody nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych lub poronień po przyjmowaniu przez ojca metotreksatu w dawce poniżej 30 mg na tydzień, jednak ryzyka nie można całkowicie wykluczyć. Lek może powodować mutacje genetyczne i wpływać na plemniki. Pacjent powinien unikać zapłodnienia partnerki i nie może być dawcą nasienia podczas leczenia oraz przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu. Pacjent lub jego partnerka powinni w tym czasie stosować skuteczną antykoncepcję.
Metotreksat przenika do mleka ludzkiego i może szkodliwie wpływać na dziecko. Karmienie piersią należy przerwać przed rozpoczęciem leczenia i nie podejmować go w trakcie terapii.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszynPodczas leczenia mogą wystąpić zmęczenie i zawroty głowy, które mogą ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W razie senności lub zmęczenia pacjent nie może prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
SódLek zawiera mniej niż 1 mmol sodu, czyli 23 mg, na dawkę i jest uznawany za „wolny od sodu”.
Kontakt z lekiem i zranienie igłąNależy unikać kontaktu metotreksatu ze skórą i błonami śluzowymi. W razie zanieczyszczenia należy natychmiast obficie spłukać daną powierzchnię wodą. Zranienie igłą pacjenta lub innej osoby wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej; danej ampułko-strzykawki nie należy już używać. Kobiety z personelu medycznego będące w ciąży nie powinny mieć kontaktu z lekiem ani go podawać.
Adres producenta
Basic Pharma Manufacturing B.V.
Burgemeester Lemmensstraat 352
6163 JT Geleen
Holandia
Podmiot odpowiedzialny
Egis Pharmaceuticals PLC
Keresztúri út 30-38
1106 Budapeszt
Węgry
Pamiętaj!
Odbiór w Aptece tylko po okazaniu ważnej recepty.
Sprzedaż produktu nastąpi zgodnie z odpłatnością podaną na recepcie i zgodnie z obwiązującym w dniu sprzedaży Obwieszczeniem Ministra Zdrowia.